Mijn halfbroer is mijn minnaar: ‘Hoe kon iets wat zo goed voelde nou fout zijn?’

Morena (28) is dolbij als blijkt dat ze een halfbroer heeft. Maar ze voelt meer voor hem dan je bij een broer-zusrelatie zou verwachten.

Tekst: Vivienne Groenewoud

‘Ik geloofde nooit in liefde op het eerste gezicht. Totdat ik Brian voor het eerst in zijn ogen keek. Ik kromp bijna in elkaar, zo ongemakkelijk voelde ik me. Hij was mijn broer! Een paar weken na de dood van mijn vader kreeg ik via Facebook een vriendschapsverzoek van een man die ik nog nooit had ontmoet. Nu krijg ik wel vaker vriendschapsverzoeken van mannen, maar meestal gooi ik die zonder nadenken in de virtuele prullenbak. Deze keer was het anders. De profielfoto van de jongen was anders dan bij die andere kerels. Kort gezegd: hij zag er niet uit als een viezerik. Ik klikte op het profiel en zag dat hij in Den Haag woonde, een stad waar ik niemand ken. Ik besloot hem een berichtje te sturen en te vragen waarom hij me wilde toevoegen. Ik heb het er niet zo op dat volslagen vreemden zomaar in mijn privéleven rondneuzen, maar 
hij zag er aardig uit. Ik wilde hem niet zomaar afserveren. Na een paar dagen had ik echter nog steeds geen antwoord op mijn bericht en eigenlijk was ik het vriendschapsverzoek al vergeten toen een geluidje op mijn telefoon me attendeerde op een messenger-bericht. Hee, ik ben Brian, schreef de jongen. En: dit klinkt vast heel erg raar, en ik hoop niet dat je schrikt, maar ik denk dat je mijn halfzus bent. Als je me wilt bellen, kan dat op dit nummer, dan vertel ik je meer.’

Geheime affaire

‘Ik wist niet wat ik zag. Kon dit waar zijn? Mijn vader was inderdaad nogal een charmeur geweest, om het netjes uit te drukken. Als ik 
het minder netjes uitdruk, zeg ik gewoon dat 
hij geregeld buiten de pot pieste. Ik weet nog dat er twee of drie keer sprake van is geweest dat mijn moeder haar koffers wilde pakken omdat hij weer eens een affaire had, maar uiteindelijk bleef ze altijd. Het was in elk geval niet onmogelijk dat mijn vader een kind had verwekt bij een andere vrouw. Ik kon het hem alleen niet meer vragen, want hij was net overleden. Vier jaar na mijn moeder. Met trillende vingers belde ik het opgegeven nummer. Vrijwel direct zei een warme stem: ‘Hallo.’ ‘Hoi… met Morena,’ zei ik. ‘Ehm… je denkt dat je mijn broer bent?’
Brian vertelde dat zijn moeder hem pas recent uit de doeken had gedaan wie zijn echte vader was. En dat hij inderdaad het product was van een geheime affaire. Nadat hij mijn vaders achternaam van haar had gekregen, die inderdaad niet zo veel voorkomt, was hij gaan zoeken via internet. Zodoende had hij mij op Facebook gevonden. ‘Eigenlijk wist ik het meteen toen ik je profielfoto zag,’ zei hij. 
‘We hebben dezelfde ogen, heb je dat niet gezien?’
Nog steeds aan de telefoon kroop ik achter mijn computer en accepteerde het nog openstaande vriendschapsverzoek, waardoor ik meer foto’s op Brian’s profiel kon bekijken. Inderdaad, er was geen ontkennen aan. We hadden dezelfde amberkleurige, amandelvormige ogen. Mijn vaders ogen. 
Nog steeds volkomen overrompeld, stemde 
ik in om een afspraak te maken voor diezelfde week, ergens in een eetcafé halverwege onze woonplaatsen.’

Verwarring

‘Toen ik Brian in real life zag, was het alsof 
ik werd geraakt door een boksbal. Ik ben opgegroeid als enig kind en heb altijd een broer of zus gewild. En nu had ik ineens die broer, al was ik dan niet met hem opgegroeid. Maar er was meer: ik voelde me onmiddellijk tot hem aangetrokken. Ik zei tegen mezelf dat het normaal was om enigszins in de war te zijn en mijn gevoelens niet volledig te kunnen plaatsen: ik was nog in de rouw om mijn vader, en voor me stond ineens een man die duidelijk op hem leek. Het was logisch dat ik last had van verwarrende emoties. Brian is vier jaar jonger dan ik en zijn moeder werkte in dezelfde branche als mijn vader. Blijkbaar hebben ze een klein half jaar een affaire gehad en toen mijn moeder erachter kwam, heeft hij voor zijn gezin gekozen. Dat Brians moeder zwanger was, heeft mijn vader nooit geweten. Ze koos ervoor haar kind alleen op te voeden. Pas toen ze het overlijdensbericht van mijn vader in de krant had zien staan, speelde ze open kaart. Dat zijn vader niet ergens in het buitenland woonde en een vakantieliefde was van wie ze de achternaam niet eens wist – wat Brian’s donkere uiterlijk verklaarde – maar een getrouwde man met Portugese roots uit Nederland. Ik was overweldigd door al deze informatie en emoties en daarom maakten we het die avond niet te laat. Maar de volgende dag begonnen we direct weer berichtjes uit 
te wisselen via Whatsapp. Binnen twee weken begonnen onze gesprekken een andere vorm aan te nemen. Ze werden steeds intiemer. 
We hadden zo veel dingen gemeen: de films waar we van hielden, het soort muziek waar we naar luisterden… Een beetje lacherig vroegen we ons af of we – qua voorkeur – ook zo op elkaar zouden lijken wat seks betreft. Ik had wat drankjes op en voor ik het wist appte ik een foto van mezelf, in mijn nieuwe zwarte negligé. ‘Vind je dit mooi?’ typte ik. Daarna bleef het stil. Ik kreeg met de minuut meer pijn in mijn buik. Ik was echt over de schreef gegaan. Nu haakte hij natuurlijk af. Het duurde even voordat ik weer een bericht kreeg. Steeds weer zag ik dat Brian iets typte en het vervolgens weer uitwiste. Toen ik eindelijk een bericht terug kreeg, stond er: ‘Heel mooi. Net als jij. Maar ik heb het gevoel dat ik dat niet mag vinden.’ Hoewel ik merkte dat mijn hart een sprongetje maakte, groeide er ook een ongemakkelijk gevoel. Ik kapte het gesprek af met een smoesje en lag vervolgens de hele nacht wakker.’

 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!