Martine (31): ‘Mijn zus beschuldigt mijn vriend van aanranding’

vals beschuldigd aanranding

Martine (31) had altijd al een lastige relatie met haar zus. Maar door een valse beschuldiging lijkt de kans op een verzoening voorgoed verkeken.

‘Mijn vriend Tim en ik leven al zeven maanden in een hel. We hebben zelfs een aanklacht wegens smaad en laster ingediend, maar door corona worden alle zaken die geen bloedspoed hebben op de lange baan geschoven. Hierdoor duurt het nog langer voor we ons leven weer kunnen oppakken. Al die tijd hebben de rondzingende roddels de kans om te beklijven. Het is echt ongelooflijk hoe slecht ons rechtssysteem werkt wanneer je te maken krijgt met een valse beschuldiging. Er is Tim nog steeds geen enkele vraag gesteld, noch heeft hij een verklaring af kunnen leggen. Waar ik het bangst voor ben, is dat tegen de tijd dat de waarheid op tafel komt de lastercampagne zijn doel al heeft bereikt en dit voor altijd aan Tim zal blijven kleven.

We kennen ’m allemaal nog wel: #believeallwomen, de slogan die voortkwam uit de #metoo-beweging. Destijds gruwde ik nog bij het idee dat een meisje of vrouw die de moed had gevonden om te vertellen wat haar was overkomen niet geloofd zou worden. Maar nu denk ik daar een stuk genuanceerder over. Hoewel ik snap dat de meeste vrouwen iemand niet zomaar een seksueel misdrijf in de schoenen zouden schuiven, sta ik tegenwoordig een stuk argwanender in het leven. Om precies te zijn: sinds Tim van aanranding is beschuldigd door een vrouw die dit glashard heeft verzonnen en zelfs een ander bereid heeft gevonden om in haar leugens mee te gaan. Dus nee. Ik geloof lang niet alle vrouwen. Zelfs niet als de vrouw in kwestie mijn eigen zus is.’

Drama op drama

‘Mijn zus Tamara en ik hebben nooit een goede relatie gehad. Het feit dat je dezelfde ouders hebt, geeft helaas geen enkele garantie dat het klikt. Niet dat ik het niet jarenlang geprobeerd heb. Ik had het graag anders gezien. Mijn zus is altijd het zorgenkind geweest. Ondanks dat ze de oudste was, ik ben ruim twee jaar jonger, liep ze in alles een paar stappen achter op mij. Ik snap heus dat het tijdens onze puberteit niet altijd even leuk voor haar was. Tamara had moeite om vriendschappen te sluiten. Ze werd rond haar veertiende gediagnosticeerd met een borderlinestoornis en de moodswings die daarmee gepaard gaan, vielen niet altijd even goed in het kleine sociale kringetje dat ze had opgebouwd. Ook konden haar reacties onevenredig heftig zijn en hoewel ze zelf op emotioneel niveau weinig gaf, verwachtte ze wel het uiterste van haar vriendinnen. Een voor een zag ik ze afhaken, met als resultaat dat Tamara elke vrijdagavond thuiszat, terwijl ik elk weekend een feestje had. Ook op jongensgebied liep het niet echt storm. De ene keer dat ze een vriendje had, liep het snel uit op een drama, omdat die jongen het niet trok dat ze stikjaloers was.

Tegen de tijd dat ik afstudeerde, gaf zij de brui aan haar derde studie om bij een grote woonwinkel achter de kassa te gaan werken. Ik had echt met haar te doen, want ik wist dat dit niet haar droombaan was, maar ik kon me ook enorm storen aan haar gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel. Alles was in haar ogen altijd de schuld van een ander. Het leidde regelmatig tot gekibbel tussen ons en mijn ouders waren dan degenen die de situatie susten. Het zijn schatten, allebei, maar ze hebben van jongs af aan aan elke gril van Tamara toegegeven om de vrede maar te bewaren. Mijn zus en ik groeiden daardoor alleen maar meer uit elkaar. Ik heb me weleens afgevraagd hoe het ons was vergaan als onze ouders het ons destijds zelf hadden laten uitzoeken, maar dat is nu mosterd na de maaltijd.

‘Dat Tamara dit heeft gedaan uit jaloezie is voor mij overduidelijk’

Een tijdlang heb ik mijn zus zo veel mogelijk links laten liggen. Ik woonde inmiddels op mezelf en had een druk sociaal leven. Tamara was niet weg te krijgen uit ons ouderlijk huis. Maar toen ik een relatie kreeg met Tim en mijn leven wat rustiger werd, staken de problemen weer de kop op. Als we bij mijn ouders op bezoek waren, eindigden de gezellig bedoelde etentjes vaak in een drama. Als ik bijvoorbeeld vertelde over een lastige situatie met werk, maakte Tamara voortdurend passief-agressieve opmerkingen over het feit dat ik ‘alles had’: een succesvol bedrijf, een eigen huis en een vriend die alles voor me deed terwijl zij weer alleen was. Het leek wel een wedstrijd in wie de meeste ellende had, en die won zij natuurlijk altijd. Soms was ik het zo zat dat ik me niet meer kon inhouden. Dan beet ik haar toe dat het toch echt haar eigen schuld was dat iedereen zich van haar afkeerde omdat ze een ander niets gunde.’

Mam gelooft alles

‘Nu denk ik: had ik mijn trots toen maar ingeslikt, dan hadden Tim en ik nu nog rustig kunnen slapen zonder de hulp van kalmeringspillen en werden we niet met argusogen aangekeken door zo ongeveer iedereen. Want dat Tamara dit heeft gedaan om mij terug te pakken, uit pure jaloezie, is voor mij overduidelijk. Ik wist dat ze jaloers was op mijn relatie. Maar het contrast tussen onze levens was voor haar waarschijnlijk zo schrijnend, dat ze ervoor wilde zorgen dat ook ik alles kwijt zou raken.

Mijn zus is wel zo slim dat ze niet naar de politie is gestapt. Ze pakte het veel slinkser aan, door tegen mijn ouders te zeggen dat ze hun ‘iets belangrijks moest vertellen’. Zogenaamd uit bezorgdheid om mij. Ze heeft toen een of ander bizar verhaal opgehangen over een oude scharrel van Tim die nooit heeft kunnen verkroppen dat hij haar voor mij aan de kant zette. Tim zou deze Sabine hebben aangerand en onder druk hebben gezet om seks met hem te hebben, en Tim zou ook bij een aantal gelegenheden Tamara’s borsten en billen hebben aangeraakt. Godzijdank gooit Tim nooit iets weg en konden we op zijn oude telefoon alle sms’jes en WhatsApps terugvinden waaruit Sabines verliefdheid en latere obsessie en frustratie duidelijk terug te lezen vielen naarmate zijn antwoorden aan haar steeds minder frequent werden. Wat wel waar was, is dat Tim een paar keer alleen met Tamara is gaan praten, omdat hij wilde bemiddelen tussen ons. ‘Jij laat je veel te veel opnaaien door je zus,’ zei hij dan. ‘Het helpt vast als ik even met haar ga praten.’ Ik was daar dus ook volledig van op de hoogte.

‘Mijn moeder belde meteen op om te melden dat ik met een aanrander samenwoon’

Maar nu beweerde Tamara dus dat Tim haar bij die gelegenheden had aangeraakt. Ze zou dat hebben afgedaan als per ongeluk, totdat Sabine vertelde wat haar was overkomen met Tim. Mijn vader is nogal nuchter, maar mijn moeder is best goedgelovig en was meteen in alle staten. Ze belde me zonder ook maar een seconde na te denken op, om te melden dat ik ‘met een aanrander samenwoon’. Ik schrok me dood, maar toen ze enigszins was gekalmeerd en vertelde wat Tamara haar had voorgeschoteld, viel het kwartje.

Hoewel ik in shock was door het verhaal, heb ik geen moment aan Tim getwijfeld. Ik kon me niet voorstellen hoe een man die zo zo zachtaardig en empatisch was als Tim en me voor zo ongeveer elke ‘eerste keer’ in onze relatie om toestemming had gevraagd, ooit misbruik zou maken van een ander mens. En mocht ik nog wel getwijfeld hebben, dan was die twijfel wel verdwenen nadat ik Tims reactie op de beschuldiging van mijn zus had gezien. Hij was zo verbaasd, zo ontredderd… Als hij dat had geacteerd, dan verdient hij een Oscar.’

Iedereen weet het

‘Dit is echt de ziekste situatie die ik ooit heb meegemaakt, en ik zeg eerlijk: het doet behoorlijk wat met mijn mentale gezondheid. Zelfs mijn eigen moeder weet niet wie ze moet geloven. Ik heb haar de berichten laten zien die Sabine aan Tim heeft gestuurd en mijn moeder ziet nu wel in dat haar verhaal rammelt. Maar wat betreft mijn zus ligt het anders. Het blijft haar dochter, en mijn moeder voelt zich volgens mij verplicht om haar te geloven. Net als dat ze alles wat Tamara ooit heeft uitgehaald heeft vergoelijkt. Dat geeft spanning, want zoals ik al aangaf ziet mijn vader de dingen vanuit een wat nuchterder oogpunt, maar hij is ook het type dat nooit ergens voor zal staan. Mijn moeder bepaalt, en hij mompelt en sputtert misschien wel wat, maar zal nooit echt tegen haar in verzet komen. Dit is ook de reden dat ik weiger bij ze over de vloer te komen zolang ze Tamara blijven verdedigen.

‘Mijn vriend is bang geweest dat onze relatie dit niet zou overleven’

Tamara heeft haar beschuldigingen inmiddels in het hele dorp rondgebazuind. Onze meest nabije vrienden en kennissen hebben we ingelicht over de situatie en verteld hoe de vork werkelijk in de steel zit, maar ik kan moeilijk bij iedereen langsgaan of een advertentie in de plaatselijke krant zetten. Zelfs bij een aantal mensen van wie ik het nooit had verwacht, zoals mijn oude buurmeisje dat echt wel weet dat Tamara niet de stabielste persoon is, merkte ik dat ze raar reageerden toen ik ze aansprak. Ik durf bij dat buurmeisje niet te zeggen of dat ligt aan het feit dat ze zich er liever buiten wilde houden of dat ze me niet gelooft, maar ik bespeur bij haar en veel andere mensen toch een bepaalde awkwardness. Of ze maken een opmerking als: ‘Jeetje ja, maar zou ze echt over zoiets liegen?’ Wanneer ik dan ‘ja’ zeg, kijken ze wel erg ongemakkelijk.

Al met al is het een hel, maar ik blijf Tim steunen. Ik steek mijn handen in het vuur voor hem. Hij is zelfs even bang geweest dat onze relatie dit niet zou overleven. En natuurlijk: ik zal niet beweren dat het een boost is voor je liefdesleven als je onder een dergelijke mate van stress staat. Toch heb ik Tim verzekerd dat ik dit samen met hem aanga. Hij is de liefde van mijn leven. We hadden allemaal dromen voor de toekomst, dat laat ik toch niet kapot maken door een verzonnen verhaal?’

Shitstorm

‘Voor nu zitten we onze tijd uit, totdat we actie kunnen ondernemen en Tamara desnoods juridisch de mond kunnen snoeren. Maar ondanks dat weet ik nu wel uit eerste hand dat je direct gestraft wordt wanneer je van een seksuele misstap wordt beschuldigd. Zonder enige vorm van proces. Het is zo’n ontzettend stigmatiserende beschuldiging dat het niet eens meer voelt alsof je onschuldig bent totdat iemand het tegendeel kan bewijzen, maar eerder dat je schuldig bent totdat je kunt aantonen dat je het echt niet hebt gedaan. Daarbij vraag ik me af hoe het verder moet in de toekomst. Ik zie mezelf dit Tamara niet vergeven… wat een onvermijdelijk loyaliteitsconflict voor mijn ouders en een wig in de familie zal betekenen. Ik zie mijn ouders al niet meer. Mijn vader blijft overigens wel steeds berichtjes sturen met teksten als: ‘Je moet je moeders kant ook begrijpen.’ Maar dat doe ik dus niet! Als er íemand is die zou weten hoe de vork echt in de steel zit, zou zij het moeten zijn.

Het enige waar ik nu nog op kan hopen is dat Tamara in gaat zien wat ze heeft veroorzaakt en de waarheid opbiecht. Maar gezien de shitstorm die ze dan over zich heen zal krijgen, zal ze dat wel nooit doen. Verantwoordelijkheid nemen is nu eenmaal nooit haar sterkste kant geweest. Dus het mag dan wel mijn vriend zijn die beschuldigd wordt, maar ik vraag me dagelijks af: wie is hier nu eigenlijk het werkelijke slachtoffer?’

Lees ook: Gabrielle’s (33) vriend raakte geobsedeerd met complottheorieën: ‘Wie was deze man? En wat had hij met mijn vriend gedaan?’

Tekst: Vivienne Groenewoud | Beeld: iStock

Dit verhaal komt uit VIVA-2020-32. Dit nummer ligt t/m 11 augustus in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «