Jarretels van latex tape

Mijn vrouw heeft drie vriendinnen, die ook weer vriendin van elkaar zijn. Ze staan al jaren bij elkaar in het vriendenboekje, zeg maar. Inmiddels hebben alle meiden een man gescoord. Wij waren voorheen niet elkaars vrienden, maar de afgelopen jaren zijn we al zo vaak met elkaar geconfronteerd dat we het tegen wil en dank toch zijn geworden. Vrienden onder dwang van onze vrouwen. Bij elkaar zijn we een fijn zootje ongeregeld dat elkaar aardig in balans houdt.

Uitvalsbasis
Het afgelopen weekend vormde ons huis de uitvalsbasis. De kinderen waren uit logeren en in hun kamertjes lagen de luchtbedden van de mensen die ze hun ooms en tantes noemen. Ook de logeerkamer was besproken. Het was gezellig vol in huis. We verzamelden in de huiskamer om een bodem aan te leggen, van groot belang wanneer je een avond gaat stappen. In afwachting van de frietjes, zaten wij gezellig te keuvelen. Tot P. binnenkwam. Toen viel het stil.

P., een moeder van tweeëndertig, droeg een tirolerpakje met een kort, rood cirkel rokje, gemaakt van materiaal dat eruit zag als latex. Nu heeft P. een leuk stel benen, waar prima naar te kijken valt, daar niet van, maar toch. Het was erg bloot. Het contrast met de andere kostuums was aanzienlijk. En zoals dat met mannen gaat, moesten wij het plaatje meteen voorzien van ondertiteling. Als een man een blote vrouw ziet, moet hij daar iets van zeggen, veelal iets dat zich het best laat omschrijven als prehistorisch gemorrel.

Dwarse punker
Om zichzelf nog ietwat te voorzien van kleding, droeg P. netkousen met een grote latex rand erboven die zich strak spanden om de dijen. Het materiaal had geen elastische kracht en dat zorgde voor problemen bij P. Ze moest telkens haar netkousen omhoog trekken. Na een aantal pogingen gaf de latex zich gewonnen. Er verscheen een scheur. Het dijbeen overwon. De kous zakte af tot aan de bergschoenen die ze eronder droeg. In plaats van een opwindend tirolermeisje zagen wij ineens een dwarse punker.

Er moesten oplossingen worden gezocht. De mooiste oplossing, volgens de mannen, was het gebruik van jarretels. Het is een prachtig woord voor een kledingstuk dat zowel lachwekkend als opwindend is. Want wat is het nou eigenlijk? Een riem met touwtjes, slierten waar je een kous aan kan bevestigen, zodat de kous niet afzakt. Maar het zit helemaal bovenaan het vrouwenbeen, op de plek waar alles zacht en warm wordt. Belijning van de dijen, pijlen richting het Walhalla, en daarvoor is een woord verzonnen: jarretels.

Plakband
Hoe te komen aan jarretels die pasten bij een latex kousenband? Ik had nog tape liggen, van die glimmende zwarte. Ik toog naar de schuur en kwam terug met een dikke rol zwart, glanzend plakband. P. trok stukken tape los. Ze plakte de stroken op haar dijen. Wij mannen keken toe, knikten goedkeurend, behalve haar man, die zei dat het niet ging werken. Dat technisch inzicht hadden wij ook wel, maar dat deed niets af aan het feit dat het er leuk uitzag. De man van P. pakte de plakband. Hij trok een stuk tape rond het bovenbeen van P., over de rand van de netkous heen. Ineens had het bovenbeen een taille. Maar de kous zakte niet meer af.

P. trok de stukjes tape weer los van haar dijen. ‘Jammer,’ vonden we,
waarop ze besloot de stukjes jarretel te gebruiken om ons de mond te
snoeren.

CC foto: richardmasoner