Kiki #55: ‘Het enige wat ik nog wil is een lange warme douche, een kop rooibosthee en seks’

Kiki Faber

Kiki Faber (26) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook: Kiki #54: ‘Zou ze opgewonden raken van al dat haar? Of scheert hij zich overal?’

Vrijdag

Meestal zijn de repetities met de band leuk, maar niet als we nieuwe liedjes aan het instuderen zijn. Sommige stukken hebben we wel vijftien keer gespeeld omdat Jasper over elk fout nootje viel. Superirritant. Ik fiets naar huis en bedenk dat het enige wat ik nog wil is een lange warme douche, een kop rooibosthee, seks en dan met Kees zijn armen om me heen in slaap vallen. Thuis tref ik hem aan met zijn hoofd in de koelkast. ’Wat ben jij aan het doen?’

‘Aan het schoonmaken. Morgenochtend komen toch nieuwe huurders kijken? Die willen natuurlijk ook de keuken en de badkamer zien.’

Oh mijn god, helemaal vergeten en het is overal een puinhoop. Dat zal de eigenaar niet leuk vinden. Het goede nieuws is dat ze bij Kees en mij niet hoeven te zijn en dus slinger ik alle losse zooi in onze kamers, spuit chloor in de wc en haal een doekje over het aanrecht en de wastafel.

Tegen twaalven liggen Kees en ik in bed. Ik ben veel te moe voor seks, maar wanneer hij me zoent, merk ik dat mijn lichaam daar anders over denkt. Als ik op hem ga liggen, geef ik per ongeluk Kylie een zet. Ze valt uit bed en miauwt verontwaardigd. Kees lacht en zegt dan: ‘Stond er nou iets in het huurcontract over huisdieren?’ Mijn hart begint te bonzen. Ik spring uit bed om mijn laptop te pakken en het contract op te zoeken. Hij streelt mijn rug terwijl ik zenuwachtig door mijn mails scroll. En ja hoor, daar staat het: geen huisdieren.

‘We moeten Kylie wegdoen!’ Ik voelde tranen in mijn ogen prikken.

‘Laten we haar morgen maar in een van onze kamers opsluiten, dan merkt niemand dat we een kat hebben.’ Hij kust mijn schouder. ‘Het komt vast goed.’

Zaterdag

Stipt om kwart voor elf uur belt een vrouw aan die de contacten met de huurders regelt. Nadat ze Anna’s lege kamer heeft geïnspecteerd, bekijkt ze de badkamer en de keuken. Ik bid dat Kylie die in mijn kamer opgesloten is niet mauwt. ‘Hebben wij eigenlijk nog iets te zeggen over de nieuwe huurder?’ vraagt Kees.

De vrouw doet de koelkast open en snuift. ‘Nee. De eigenaar heeft vervelende ervaringen met wanbetalers en kiest daarom iemand uit op basis van het inkomen. Jammer dat jullie de koelkast zo volproppen. Daar zullen jullie goede afspraken over moeten maken met de nieuwe huurder. ’ Kees en ik rollen met onze ogen als ze niet kijkt.

Even later druppelen de kijkers binnen. Sommigen lachen vriendelijk naar ons, een meisje zegt zelfs dat ze wég is van ons oerwoudbalkon, maar er zijn er ook die alleen smoezen met degene die ze hebben meegenomen. Een jongen haalt een grote zakdoek uit broekzak en niest wel twintig keer achter elkaar. ‘Ik ben voor alles en nog wat allergisch,’ snift hij, ‘maar vooral voor katten.’

‘Die mag je hier niet hebben,’ zegt de vrouw meteen.

Tegen twaalven is iedereen weg en haal ik Kylie uit mijn kamer. Ik druk haar dicht tegen me aan en zeg: ‘Als het maar niet die jongen met die allergie  wordt, want dan moeten we haar zeker wegdoen.’

Lisa woont in Limburg, maar is stiekem een echte Brabantse. Ze houdt van gekke trends en haar guilty pleasure is foute, Nederlandstalige muziek. Een grote droom is dan ook om een keer naar de Toppers te gaan, maar tot die tijd moet ze het doen met haar slechte afspeellijst op Spotify. Voor VIVA schrijft ze over het laatste nieuws op het gebied van entertainment, series, reizen, seks, films en boeken.