Koprol onder water!

geroosterde venkel

Lizzy zwemt inmiddels in ‘fase drie’.

Borstcrawl en dolfijnduiken vindt ze moeilijk maar leuk. De rest is ‘makkie’. In bad oefent ze haar ‘kikkervoeten’. Op de schommel haar armslag.

Elke week komt ze thuis met verhalen over de zwemles. ‘Juf heeft zus tegen haar gezegd of zo’.’Ik zwom als enige zonder plankje.’ Het is niet altijd even duidelijk welk gedeelte van het verhaal wáár is.

Neem nou het verhaal over de koprol. Al weken vertelt ze aan iedereen die het wil horen dat ze tijdens haar zwemles de onderwaterkoprol moet doen. En dat ze daar dan óók nog bij moet praten. ‘Raar verhaal. Vooral dat praten onder water,’ zeg ik ‘s avonds tegen Paul, ‘zeker iets nieuws.’

Tijdens de kijkles vandaag besluit ik er toch maar eens naar te vragen. ‘Koprol onder water?’ De zwemjuf kijkt me verbaasd aan. ‘Welnee, dat komt pas voor het C-diploma.’ Als ik vertel over het onder water ‘praten’ schiet de zwemjuf in de lach.

‘Doe maar een koprol onder water en kijk maar of je dan nog praatjes hebt!’

Zeggen we altijd tegen kinderen die teveel kletsen.