Maaike: ‘Hoe zou ik de geliefde van mijn broer kunnen inpikken?’

Elke week geven we je een kijkje in iemands liefdesleven in VIVA’s rubriek ‘De status’.

Tekst Lydia van der Weide

Maaike (27) is verliefd op de vriendin van haar broer.

“Ik had al een aardig rijtje van hopeloze liefdes, maar deze spant de kroon. Ik ben tot over mijn oren verliefd op de vriendin van mijn broer. Sinds hij haar voor het eerst meenam, naar de verjaardag van mijn moeder, zit ze in mijn hoofd. En hoe hard ik haar ook probeer te verjagen, ik krijg haar er niet uit.
Ik val vaker op heterovrouwen. Al toen ik achttien was, werd ik verliefd op mijn beste vriendin, zo hetero als wat. Woest werd ik, van al die mannen die haar als shit behandelden. Die haar niet meer belden na een onenightstand. Ik snakte naar een zoen en wist zeker dat ik duizend keer beter voor haar zou zijn. Ze was gevleid toen ik haar, dronken en stoned, mijn liefde opbiechtte. En een keer kussen wilde ze wel. Daarna nam ze afstand. Alsof ze me eng vond, ik haar een keer zou aanranden of zo. Een pijnlijke ervaring. Die zijn er meer geweest.

Vrouwen zat die het reuzespannend vinden om een keer sex met mij te hebben. Die soms zelfs even meegaan in een zogenaamde verliefdheid, misschien om stoer te doen tegen de buitenwereld: ‘Ik ben bi, zie mij eens.’ Om me daarna toch te laten vallen. Tegenwoordig hou ik dat soort vrouwen op afstand, voorkeur valt niet te beïnvloeden, hoe ik me ook inspan. Ik moet mezelf die ellende besparen. Als ik Laura zie, worden mijn benen van kauwgom. Die lach van haar, de pretlichtjes in haar ogen. En ze is gevat en intelligent, iets wat ik heel aantrekkelijk vind. Mij vindt ze ook leuk. We klikken enorm. Dat ik op mijn broer lijk, zowel qua uiterlijk als qua karakter, zal ongetwijfeld meespelen. Eens zei ze, tijdens een picknick waarbij we uren hadden zitten praten en lachen: ‘Als ik lesbisch zou zijn, zou ik op jou vallen, ik zweer het je.’ Een dolksteek vermomd als compliment. Ik lachte, maar greep ondertussen naar mijn glas en nam krampachtig een flinke slok.

De spanning die ik die avond tussen ons dacht te voelen, de hoop die zacht sluimerde, werd in één klap teniet-gedaan met deze droge mededeling. En ach, gelukkig maar: hoe zou ik de geliefde van mijn broer kunnen inpikken? Met mijn verstand wil ik dat helemaal niet. Maar dat hart, ach, dat domme hart van mij. Dat klopt zinloos voor een vrouw die nooit van mij zal zijn. Ik doe mijn best Laura te vergeten. Ik date, ik flirt, ik vrij met vrouwen die mij wel willen. Die zijn er genoeg, ik lig goed in de markt. Ondertussen skip ik zo vaak mogelijk familiegelegenheden, om mezelf én mijn geheim te beschermen.

Tot nu toe heeft niemand het in de gaten, zelfs mijn moeder niet, die toch erg kien is op deze dingen. Ik zie het al gebeuren, de grappen op hun bruiloft, mocht dat er ooit van komen, ‘dat Laura wel héél goed in de familie ligt’. Laat mij die gênante vertoning alsjeblieft bespaard blijven.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 30. Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «