Marijke scheidde vorig jaar: ‘Mijn ex heeft nog steeds geen woonruimte waar de kinderen kunnen blijven slapen’

gescheiden geen woonruimte

Marijke is een gescheiden moeder van twee zoons van zes en acht. Om wat tijd voor zichzelf te hebben, logeren de jongens regelmatig bij haar ouders. Ze heeft goede herinneringen aan haar jeugd en gunt haar zoons diezelfde warmte. Haar ex Ben is fel tegen die logeerpartijen. Hij vreest dat zijn vroegere schoonouders hun geloof aan zijn kinderen zullen opdringen.

Marijke: ‘We zijn nu een jaar gescheiden en mijn ex heeft nog steeds geen woonruimte gevonden waar de kinderen kunnen blijven slapen. Daarom wonen onze jongens fulltime bij mij. Ze gaan een avond per week naar hun vader en heel af en toe neemt hij ze een dagje mee uit. Bij de scheiding heb ik niet om alimentatie gevraagd, dat is mijn eer te na. Ik kan heus zelf wel voor mijn kinderen zorgen. Maar dat betekent dat ik nu 36 uur per week moet werken. Om mij een beetje te ontlasten nemen mijn ouders de kinderen eens in de maand een weekend mee naar huis. Ze zijn heel lief voor de jongens. Mijn vader was leraar op een basisschool en hij kan dus goed met ze overweg. Ze zijn ook dol op hem. En hij leeft helemaal op als zijn kleinkinderen er zijn. Ze doen spelletjes en hij leert ze veel. Mijn moeder is een lieve, zorgzame vrouw. De scheiding was niet gemakkelijk en daar hebben de jongens ook een tik van meegekregen. Ik doe mijn best om ze zo goed mogelijk te begeleiden, ze weer een thuis te geven, maar ik heb ook mijn eigen verdriet. En met mijn nieuwe baan en thuis de jongens steeds om me heen kom ik daar nauwelijks aan toe. Dus zowel voor mezelf als voor de jongens is het goed als ze af en toe bij mijn ouders zijn. Daar krijgen ze iets van de warmte die ik als kind heb ervaren, en dat gun ik ze van harte.’

Ben: ‘Het is lastig om woonruimte te vinden in dit dorp. Door de stress van de scheiding ben ik mijn baan kwijtgeraakt, dus ik heb niet veel te besteden. Nu logeer ik bij een vriend, maar de jongens kunnen daar niet blijven slapen. Ik zie ze elke woensdagavond. Dan gaan we naar de McDonald’s en soms naar de film. En bijna elke zaterdag ga ik met ze naar het voetballen. Ik wil ze graag zien, ik wil contact houden. En ik begrijp dat Marijke tijd voor zichzelf nodig heeft. Maar omdat ik ze niet op mijn kamer kan ontvangen, moeten we altijd ergens naartoe en dat kost altijd geld. Nu hoorde ik van de jongens dat ze de laatste weken om de haverklap bij de ouders van mijn ex zitten, en dat vind ik niet goed. Die mensen zijn streng gelovig en dat proberen ze op allerlei manieren aan mijn jongens op te dringen. Vorige week wilde de jongste zelfs bidden voor het eten! Ik wil niet dat mijn jongens die ideeën overnemen. Als kind heb ik meegemaakt hoe het geloof mensen kapotmaakt. Tijdens ons huwelijk hadden we ook vaak ruzie over haar ouders, maar toen kon ik die logeerpartijen nog tegenhouden. Nu brengt ze ze zonder enig overleg naar ze toe, terwijl ze weet dat ik er bezwaar tegen heb. Als ze zo graag tijd voor zichzelf wil, moeten de jongens maar bij mij komen. Dan slapen we maar met z’n drieën op een kamer. Alles beter dan dat ze bij die vreselijke ouders van haar logeren.’

De mediator: ‘Beste Marijke en Ben, als ik het zo lees nemen jullie veel verantwoording voor je eigen leven. Dat legt tegelijkertijd ook best een druk bij ieder van jullie. Het is natuurlijk jammer dat jullie het daar samen niet meer zo gemakkelijk over kunnen hebben. Als dat wel kan, zouden jullie van elkaar weten dat je veel begrip hebt voor elkaar. Nu je het niet weet, komen jullie meer in de verwijten en het gevoel dat alles op je schouders rust. Een deel van de zorg die jij deelt Ben, heeft ook te maken met de opvoeding die jullie de kinderen mee willen geven. Ik begrijp dat jullie het daar in het verleden ook over hebben gehad. En dat het zelfs ook tot ruzie leidde tussen jullie. Minstens twee onderwerpen dus om eens samen te bespreken. Namelijk tussen jullie samen over de verdeling van de zorgtaken gedurende de tijd dat Ben nog geen woning heeft. Dat kan bijvoorbeeld de afspraak opleveren om ‘de andere ouder in te schakelen als oppas en eventueel anders bijvoorbeeld opa en oma’. Het andere onderwerp gaat over de geloofsbeleving die jullie de kinderen mee willen geven. Misschien zijn jullie het wel met elkaar eens, maar geeft Marijke wat meer ruimte aan haar ouders. Door onderscheid te maken over het waarom van het onderwerp en de achtergrond kunnen jullie er samen achter komen waar jullie verschillen zitten. En, pas op dat je niet te snel een aanname doet!’

Michiel Hordijk (44) is full certified mediator in familie-  en arbeidskwesties. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin. Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar: viva@imediators.nl

Onenigheid over co-ouderschap: ‘Ik voel me schuldig en wil het goedmaken, dat lukt niet als ze af en toe een weekend bij me is’
Vaart achter de scheiding: ‘Hij geeft mij niet de kans om afscheid te nemen’
Lucy’s vader hield de relatie met zijn nieuwe vriend verborgen: ‘Mijn vader was mijn maatje’
Als je dochter je nieuwe vriend niet accepteert: ‘Ze verwacht dat ik mijn relatie verbreek’
Kathy: ‘Ik heb meer het gevoel dat mijn stiefvader mijn vader is’
Mary: ‘Mijn zoontje wil dat wij allebei op zijn verjaardag zijn’

Beeld Shutterstock