NGO

geroosterde venkel

In Bangkok en in de regio werken en wonen veel mensen die verbonden zijn aan een Non Governmental Organisation, een NGO. Gezondheidszorgorganisaties, duurzame landbouwprojecten organisaties, AIDS-workers, anti-trafficking instanties, tsunami relief projecten, vluchtelingen instanties, noem maar op.

Geweldig stoere mensen met een missie om de wereld een beetje beter te maken -zo is mijn interpretatie-. Ik spreek die personen steeds vaker. Ik geef het toe, in Nederland had ik in al die jaren slechts 1 NGO-er ontmoet.

Zo ook afgelopen weekend. Een vlotte tante van mijn leeftijd, komend uit Europa. Tijdens ons gesprek krijgt ze een sms. Ah, de hostages in de Philipijnen zijn vrij gelaten, goed nieuws!
Ze kijkt op van haar telefoonscherm en zegt dat ze Azie niet zo geweldig vindt. Afrika, dat was pas spannend! Armoede, veel ellende. Daar kon je écht iets betekenen. Jonge vrouwen van 15 jaar die met kind op de rug 20km moeten lopen naar de waterput. Grote kans op verkrachting onderweg door soldaten. Dan weer terug met alle ballast, naar huis. Alwaar ze een pak slaag krijgen van man en dan snel het eten moeten maken.

Als ze uitgesproken is kijkt ze me vriendelijk glimlachend aan. So, what brings you to Bangkok?