Om de week hetzelfde standje

Je vriendje verandert vanaf het moment dat je trouwt in “je man”.
En daar moet ik eerlijk gezegd, na jaren, nog steeds aan wennen.
Wat is nu eigenlijk dat vage begrip “man”?
Als je het over “je vriendje” hebt,
dan proef ik avontuur, spanning, intimiteit.
En het klinkt nog zo verliefd.
Wat zeg ik: Het stóómt!
Tenminste, dat maak ik er in mijn hoofd van.
Dat gaat automatisch.
Man klinkt smakeloos. Algemeen. Prototyperig.
Naar om de week hetzelfde standje en elk jaar hetzelfde strandje.
Klinkt in mijn oren in elk geval niet meer zo spannend
en naar langzaamaan nooit meer verliefd.
Ik kan het ”mijn man” nog steeds niet zo goed uit mijn strot
krijgen, omdat ik het gewoon niet vind passen. Dan denk ik:
”Ohhh nu denken ze natuurlijk aan een man-man terwijl mijn
man helemaal niet zo’n man-man is hoor”.
Terwijl 9 van de 10 keer degene aan wie ik niet probeer over te komen
zoals ik denk over te komen als getrouwde vrouw met een man-man,
natuurlijk zélf zo’n vrouw-vrouw is of een man-man.

Ik wil gewoon graag een gezellig woordje voor ”mijn vriendje”
die sinds we getrouwd zijn (hemelzijdank)
niet is veranderd in een getrouwde man.
In de engelse taal hebben ze er tegenwoordig
een mooi tussenwoordje voor: Hubby.
Maar dat vind ik meer naar een afzichtelijk felgekleurd
donzig speelgoedbeest associëren.

Mijn man is het levende bewijs dat je niet bang hoeft te zijn
dat je vriend, eenmaal als man verzeilt in foute broeken,
irritante gewoontes (zoals zijn bord aflikken,
de belangrijkste boodschappen (behalve het bier) áltijd vergeten
zodat jij alsnog naar de winkel moet, zijn schoenen zó neerzetten
dat jij er wel een keer je nek over móet breken etc.)
kortom, al deze dingen die jou als getrouwde vrouw
hoe dan ook te wachten staan,
niet altijd betekenen dat hij onomkeerbaar transformeert
in een saaie man die niet meer verder
kijkt dan zijn te lange teennagels
en die alleen nog maar goed is voor een slijtageplek op de vloer
van koelkast naar bank en weer terug.
O nee..geef ze hun lievelingsdrankje,
geef ze (dan toch maar) de bank,
geef ze een willekeurig telefoonnummer uit Japan
en…daar is ineens diegene weer waar je verliefd op bent geworden!
(Zie video).

En dan denk ik: Dit is niet “just somebody from Europe”,
this is my man! Eh..friend…eh…man…eh..

Nou ja. You know what I mean.