Pauline: ‘Soms zeggen mannen ronduit dat ze mij te lelijk vinden’

Elke week geven we je een kijkje in iemands liefdesleven in VIVA’s rubriek ‘De status’.

Pauline (31) loopt continu blauwtjes bij het daten

‘Mijn laatste date was zelf toch ook niet moeders mooiste. Hij had een guitige blik, maar hij was al licht kalend, wat geen pre was met die oren. Via de chat hadden we leuk contact en ook tijdens ons telefoongesprek had het geklikt. ‘Ik ben gek op mollig,’ riep hij enthousiast toen ik tactisch liet vallen dat ik het laatste jaar wat aangekomen ben. Maar toen we elkaar troffen, was het meteen duidelijk. Ik zag hem nog net niet terugdeinzen. Ik gooide er wat geestigheden in, toch een van mijn talenten. Het mocht niet baten, meneer herinnerde zich na drie kwartier opeens dat hij nog een andere afspraak had. Ach, alles beter dan die ene eikel die naar de wc vertrok en niet meer terugkwam. Toen ik hem voor de grap wilde appen of hij ontsnapt was, zag ik dat hij me geblokkeerd had. Zat ik daar met de rekening. Toen heb ik wel even flink moeten huilen.

Tot een halfjaar geleden wist ik niet dat er kennelijk iets mis is met mij. Dat was voordat ik mij op de datingmarkt begaf, waar alles om uiterlijk lijkt te draaien en fatsoen ver te zoeken is. Dat ik geen beauty ben, is geen verrassing voor me. Als ik vroeger met vriendinnen uitging, was ik altijd ‘die grappige’. Niet het lekkere ding, waar iedereen op slag voor viel. Maar daar kon ik niet mee zitten. Er waren mannen zat die ik wist te boeien met mijn bijdehante opmerkingen, en ik ben verre van dom.

Ik heb verschillende relaties gehad met mannen die mij op handen droegen. Die mij de leukste vonden, en me nooit het gevoel gaven dat ik niet mooi of niet goed genoeg was. Verder heb ik een hoop leuke vrienden en blink ik uit in mijn werk. Tel daarbij een leuk huis op en alles zit me mee. Althans, dat dacht ik tot een halfjaar geleden. Ik was toen alweer een tijdje single. Mijn ex had ik proberen te vergeten met chips en nootjes bij Netflix. Ik moest van die bank af, vond ik. Sporten en daten. In het wild kwam ik weinig nieuwe mannen tegen, internet leek me daarom een uitkomst. Maar wat een snoeiharde wereld is dat. Mijn foto’s blijken weinig mannen aan te spreken. Kennelijk is het aanbod zo groot dat ze mij – hoppa – weg swipen.

Als het wel raak is, zijn het vaak creeps met bizarre voorstellen. Ik sta ook op serieuzere datingssites, maar mannen die ik zelf benader, geven vaak niet thuis. Ze verzinnen een smoes of zeggen ronduit – dat is al zes keer gebeurd! – dat ze me te dik en te lelijk vinden. Types die mij benaderen, zijn standaard tig jaar ouder en hebben een enorme rugzak. Als het al tot een date komt, val ik kennelijk zo tegen dat ze niet weten hoe snel ze moeten wegkomen. Mijn zelfvertrouwen heeft zo’n deuk opgelopen. Het is cru om afgerekend te worden op hoe je eruitziet. Ik ben toch meer dan mijn uiterlijk? Na die laatste date heb ik besloten ermee te stoppen. Anders komt er een dag dat ik de deur niet meer uit durf.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 40-2017 Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «

Beeld: Sanoma Beeldbank