Rico en Sigrid zijn met veel ruzie uit elkaar gegaan: ze maken zich zorgen over hun kinderen

Rico en Sigrid zijn een half jaar geleden met veel ruzie uit elkaar gegaan en nog steeds loopt elk contact uit op verwijten en scheldpartijen. Hun 11-jarige dochter Ella trekt zich terug in haar eigen wereld, terwijl Dennis van 16 zich heeft opgeworpen als steunpilaar van zijn vader. Beide ouders maken zich grote zorgen over hun kinderen, maar het lukt ze niet om dat samen te bespreken.

Rico: ‘Ik heb een gokprobleem, daar kom ik rond voor uit. Een half jaar geleden kwam Sigrid erachter dat ik haar privérekening had leeggehaald en toen heeft ze me pardoes het huis uitgegooid. Daarbij hebben we flink ruzie gemaakt, voor de ogen van de kinderen. Ella was vreselijk overstuur en ik mocht haar niet eens troosten. Dat neem ik Sigrid nog steeds kwalijk. Gelukkig kon ik bij mijn broer terecht, die heeft een groot huis.

Dennis kwam daar later die dag ook naartoe en die woont nu bij mij. Daar ben ik heel blij om want hij is mijn steun en toeverlaat. Hij begrijpt me zo goed. Op dit moment wil hij geen contact met zijn moeder en dat respecteer ik. Hij is oud genoeg om zijn eigen beslissingen te nemen.

Ella komt elk weekend logeren, dat hebben we via een vriendin afgesproken. Die haalt en brengt haar ook, want Sigrid wil niet dat ik bij haar aan de deur kom. Ella zit het hele weekend als een verschrikt musje op de bank. Ze wil niet eten, ze wil geen tv kijken, helemaal niets. Wat ik haar ook vraag, over school of over haar vriendinnetjes, er komt geen woord uit. En over de scheiding wil ze al helemaal niet praten. Ik maak me grote zorgen over haar. Ik heb geprobeerd er met Sigrid over te praten, maar die smijt de deur voor mijn neus dicht.’

Sigrid: ‘Ik ben woedend op Rico, nog steeds. Jarenlang heeft hij me belazerd. Altijd was er wel een reden waarom we ‘even geen geld hadden’. En wat ik nog erger vindt, hij heeft de kinderen ook tekortgedaan. Niet alleen financieel, ook tegen hen heeft hij gelogen. Ik hoef hem echt nooit meer te zien.

Dennis heeft de kant van zijn vader gekozen. Dat verbaast me niets want het is een hele zorgzame jongen die zichzelf onmiddellijk wegcijfert als iemand in de problemen zit. Rico heeft hem volledig ingepakt met z’n zielige verhalen, dus Dennis denkt dat deze hele situatie mijn schuld is. Hij is nog één keer thuisgekomen en toen heeft hij me overladen met verwijten. Hij was zo boos dat de stoelen door de keuken vlogen! Naar mijn kant van het verhaal wilde hij niet luisteren. Zijn decaan vertelde onlangs dat hij het op school ook helemaal niet goed doet, terwijl hij vroeger zo goed kon leren.

Van Ella kan ik totaal geen hoogte krijgen. Ze zit hele dagen op haar kamer en wil nergens over praten. Ik heb haar juf gevraagd of ze in de klas weleens over de scheiding praat, maar ook daar is ze stil en teruggetrokken. Ze speelt ook nooit meer met vriendinnetjes. Ik wil graag dat ze naar een psycholoog gaat, dat kan via school. Maar Rico zegt dat dat betekent dat ik geen goede moeder ben en dat hij dan de volledige voogdij kan opeisen. Dat wil ik natuurlijk ook niet.’

De mediator: ‘De kinderen hebben een eigen verhaal over de situatie. Maar hoe kunnen kinderen onder woorden brengen wat hun eigen ouders alleen maar in verwijten kunnen verwoorden. De kinderen zijn hun veilige omgeving kwijt die bestond uit hun ouders die samen voor hen zorgden. Nu er geen communicatie meer tussen jullie is dwingen jullie de kinderen in hun eigen wereld. Daarnaast speelt voor kinderen ook de loyaliteit naar de ene of de andere ouder. Als ouder is het verstandig je te realiseren dat jouw problemen niet direct de verantwoordelijkheid van je kind mag worden. Hoe verstandig zij ook overkomen, het blijven kinderen. Jullie ervaren het verschil waarop Rico en Ella reageren. Met als overeenkomst dat het een schreeuw is aan jullie om wat aan de situatie te doen. Ik lees in jullie verhalen niet terug dat jullie het plan om naar de schreeuw van de kinderen te luisteren.

Het komt zo over dat jullie niet verstaan wat de kinderen zeggen. Het is goed dat daar binnenkort op de ‘Dag van het gescheiden kind’ aandacht aan wordt gegeven. Deze vindt plaats op 26 mei a.s. (www.dagvanhetgescheidenkind.nl). Kinderen vragen op verschillende manieren aandacht, maar welke taal wordt door de ouders gehoord? Zij blijven het maar proberen en wat doen jullie? Voel je geroepen om samen in contact te gaan en de grootste barrière weg te nemen, voor de kinderen. Ga aan de slag in plaats van elkaar vanuit je eigen wereld te verwijten. Geef de kinderen hun leven terug, zij hebben er recht op dat jullie die verantwoording nemen.

Michiel Hordijk (44) is full certified mediator in familie-  en arbeidskwesties. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin.Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar: viva@imediators.nl

Esther: ‘Ik heb er geen energie meer voor’
Mary: ‘Mijn zoontje wil dat wij allebei op zijn verjaardag zijn’
Het niet eens worden over de opvoeding: ‘Mijn ex houdt onze kinderen klein’
Is een ouderschapsplan echt nodig?
Sandra en Jorien zijn uit elkaar gegroeid: ‘Ze leeft erg in haar eigen wereldje en daar laat ze mij niet in toe’
Mijn ex wil van het co-ouderschap af: ‘Dan kan ik nooit meer iets leuks met ze doen’
Ellen wil scheiden van Bert: ‘Ik denk dat hij de scheiding zo lang mogelijk probeert uit te stellen’
Patrick en Elly gaan scheiden: ‘Ze is behoorlijk over de grens gegaan’
Kiki: ‘Mijn ex praat met haar nieuwe partner over mij’
Elisa wil langer met de kinderen op vakantie maar haar ex is tegen: ‘Ik vind het heel sneu voor de kinderen’

Beeld Shutterstock