Samenwonen met je partner: een fijne droom of een ware hel?

Elke donderdag geven we je een kijkje in een topic op het VIVA-forum. Deze week: Wat zijn jouw ervaringen met samenwonen?

 Je leert je partner pas echt goed kennen als je gaat samenwonen. Daar weet VIVA-forummer floor27 alles van: zij woont nu een paar maanden met haar vriend onder één dak, maar ze vindt het toch nog wel spannend. Floor is benieuwd hoe andere mensen dit hebben ervaren. Dit zijn de antwoorden van haar mede-forummers.

  • Ambrosia9: ‘Wij wonen nu een paar maanden officieel samen. Hiervoor hebben we ruim 2,5 jaar op de zolder van zijn ouders gewoond. Tot nu toe ervaar ik het als een verademing, echt zo ontzettend fijn. We genieten vooral heel erg van elkaar. En ja natuurlijk hebben we ook wel eens wat gemopper over en weer over de afwas, maar dat hoort er ook wel bij. Ik denk dat het er ook aan ligt hoelang je bij elkaar bent.’
  • Spammie: ‘Toen ik met mijn ex samenwoonde, heb ik me voornamelijk zitten ergeren. Dit heeft er dan ook in geresulteerd dat hij na anderhalf jaar samenwonen weer lekker naar zijn vader ging en dat uiteindelijk de relatie verbroken is. Hij had erg veel spullen, die overal door het huis heen lagen. Er viel niet achter hem aan op te ruimen. En dat is mijn taak ook niet, want ik ben niet zijn moeder. Kennelijk was hij daarin nogal ouderwets, want hij vond het wel een vrouwentaak. Koken wilde hij ook nooit, het enige wat hij deed, waren de ramen wassen, geld uitgeven en soms een keer stofzuigen.’
  • Blijfgewoonbianca: ‘Ik vind samenwonen geweldig! Ik weet nog dat ik de eerste dag op de bank zat en het zonnetje scheen naar binnen op mijn nieuwe meubels en dat ik haast huilend van geluk mijn moeder opbelde. Vooral het zelf beslissen wat je wil eten, uitvechten wie er wat aan het huishouden doet of waar er geld aan wordt besteed, visite uitnodigen en uitslapen zonder dat er herrie wordt gemaakt.’
  • Ofelia74: ‘Ik moet er niet aandenken. Mijn vriend smeekt me haast om te gaan samenwonen met hem. Maar dan moet het wel in zijn huis, want hij wil zijn woning niet opgeven. Ik woon in een prima huis en het is niet dat we zoals sommigen 2 uur van elkaar vandaan wonen. Ik weet niet, maar het lijkt me toch een hele stap.’
  • Reiger100: ‘Ik heb van mijn 22e tot mijn 44e samengewoond met mijn eerste man. Van in het begin had hij kritiek over de manier waarop ik de dingen deed. Die kritiek werd steeds heftiger en frequenter en werd dikwijls gevolgd door dagenlang zwijgen. Ik liep vootdurend op mijn tenen om hem vooral maar nergens mee te storen of te ontstemmen. Ik was daarom altijd erg blij als ik eens een paar uren of dagen alleen was (of met alleen maar de kinderen). Na mijn scheiding was ik vastbesloten nooit meer samen te wonen! Maar ik kreeg ik vrijwel onmiddellijk een relatie met mijn huidige man en omdat die helemaal anders is dan mijn ex, was ik niet bang om met hem samen te wonen.  Ik was alleen maar blij dat we nu voor altijd samen zijn.’

Wat zijn jouw ervaringen met samenwonen? Laat het weten in een bericht onder onze Facebookpost of mail je advies naar redactie@viva.nl o.v.v. Dilemma. Vorige week vroegen we naar jullie slechtste eigenschappen

Beeld: iStock