Samenwonen met een sloddervos doe je zo

samenwonen sloddervos

Heb je eindelijk de liefde van je leven gevonden, blijkt-ie het niet zo nauw te nemen met opruimen. En dat terwijl jij het beste functioneert in een omgeving waar geen ‘gezellige’ rommel ligt. Een beetje water bij de wijn, en de onderstaande tips helpen je te voorkomen dat de bom barst.

Say it, don’t spray it

Het is goed om jezelf te uiten bij je partner, en dus ook je ergernissen, maar je kunt er wel voor kiezen om dat op een rustige en niet aanvallende manier te doen. Het helpt ook om je te verplaatsen in de ander en vanuit daar aan een oplossing te werken.

Maak ‘dump-zones’

Zorg ervoor dat er een paar (maar niet teveel!) plekken in huis zijn waar spullen in kunnen worden gelegd. Zet bijvoorbeeld voor een schaaltje of mooi doosje naast de deur voor de sleutels, en een doos in een kast waar post en andere zaken in kunnen worden gelegd die nog moeten worden uitgezocht. Daarnaast bijvoorbeeld een grote kist in de kamer met een soortgelijk doel. Eens in de zoveel tijd ga je dan samen, of met het hele gezin, die plekken ‘leegmaken’.

Zorg voor routine

Net als op de kleuterschool werkt het bij volwassenen ook om schoonmaken op het rooster te zetten (en de taken te verdelen). Als je partner niet is gewend om op te ruimen, zorgt een schema ervoor dat hij in ieder geval herinnerd wordt. Als het iets is dat elke dag even terugkomt, is de klus sneller geklaard en raakt je partner gewend om de handen uit de mouwen te steken.

Let it go

Zoals in de intro al gezegd werd: een beetje water bij de wijn helpt. Door steeds opmerkingen te plaatsen waaruit blijkt dat je je ergert aan de rommel in huis en dat jij over het algemeen degene bent die het opruimt, helpen niet. Sterker: je partner zal het op een gegeven moment niet meer ‘horen’, met de kans dat het tussen jullie in gaat staan. Een stukje acceptatie dat je huis nooit meer zo strak eruit zal zien zoals het zou zijn als je alleen woonde, is dus belangrijk. Maar gelukkig krijg je daar een hele leuke vent voor terug!

 

Marjolein woont in de stad (Amsterdam) maar hunkert naar de natuur. En als ze een tijdje door de duinen heeft gestruind, verlangt ze weer naar de stad met z'n knallende energie. Ze vindt de menselijke psyche rete-interessant en schrijft daarom graag op Viva over waarom we de dingen doen die we doen, waar we naar verlangen en hoe die grijze massa van ons werkt. Want eigenlijk zijn we maar gekke (en daarom interessante!) wezens.