Seks op station Sloterdijk

Vergeet datingsites en georganiseerde singlesfeesten. Station Amsterdam Sloterdijk is the place to be! Fileflirten, maar dan anders.

Gisteren strandde ik in de avondspits op station Amsterdam Sloterdijk. Door een wisselstoring miste ik mijn overstap, wat betekende dat ik mezelf vijfentwintig minuten moest entertainen in de stationshal. Meestal bevind ik me dan al snel in de rij voor de automatiek, maar gisteren had ik tot mijn spijt geen geld bij me.

Lekker hapje in het terrarium
Ik besluit op het perron in een glazen bouwsel met rijen banken te gaan zitten. Ik laat mijn ogen door de ruimte dwalen. Nu pas valt het me op hoeveel mannen hier zitten. Die komen natuurlijk allemaal uit de kantorencomplexen rond het station. Mijn verblijf op het station wordt al iets aangenamer. Ik ga het rijtje tegenover me af: een zesje, acht, een acht en een half, zeven min, oeh een dikke negen! Het hoofd van de dikke negen schiet opeens omhoog. In de weerspiegeling in het raam achter hem vang ik een glimp op van mijn eigen verlekkerde, zwijmelende, zaadvragende gezichtsuitdrukking. Ik herpak mezelf en acuut valt mijn oog op een haaltje aan mijn handschoen, dat opeens mijn volle aandacht nodig heeft.

Niet kijken want hij kijkt!
Ik loer onopvallend naar hem via het raam. Oh die blonde krullen, en volgens mij heeft hij kuiltjes als ie lacht. Ho, hij beweegt weer! Waar kijkt ie naar? Hé, hij kijkt naar mij! Oh god hij kijkt naar me, wat moet ik doen? Zo gaat het een minuut of vijf: kijken of hij kijkt en als hij kijkt vooral niet kijken! Dan rolt er een enorme intercity binnen. Iedereen staat op en verlaat het grote terrarium. Iedereen, behalve ik en Dikke Negen.

Daar kussen we
Hij zit recht tegenover me en kijkt me ononderbroken aan. Ik kijk ononderbroken terug. Minuten lang. Ik kan niet bewegen, alleen toekijken hoe hij een hand door zijn krullen haalt en mij een blik op zijn kuiltjes gunt. Als gehypnotiseerd sta ik op en loop naar hem toe. Ik plaats een knie naast hem op het bankje en ga schrijlings op hem zitten. Mijn hand verdwijnt achter zijn nek, ik pak zijn haren en zachtjes trek ik zijn hoofd achterover. Met mijn neus strijk ik langs zijn wang. Hij ruikt naar vrieskou. Met het puntje van mijn tong lik ik zachtjes het kuiltje naast zijn mond. Hij pakt me bij mijn billen en draait zijn hoofd. De wolkjes van onze adem vermengen zich. Daar kussen we. Langzaam trek ik de rits van zijn jas naar beneden…

Als ik mijn ogen open zie ik dat mijn trein er al staat. Er klinkt een fluitje. Als door de bliksem getroffen spring ik op. De blik van Negen volgt me terwijl ik het perron op stommel. Ik ren naar de trein en weet nog net tussen de sluitende deuren te springen. Ik kijk om. Hij zit achterstevoren op het bankje en zwaait grijnzend.

Zo zal het dus gaan vanavond
Oké, zo ging het niet helemaal. Ik durfde niet op hem af te stappen. We kusten niet. Nóg niet. Bovengenoemd scenario vindt vanavond plaats, want ik neem weer een trein later straks. Maar dat had je vast al begrepen.

CC foto: Gustty