Sigrid is sekswerker: ‘Als ik nog tien jaar doorwerk, kan ik met pensioen’

Sigrid Schellen heeft een bijzonder beroep: ze is sekswerker. Aan VIVA vertelt ze hoe moeilijk ze het momenteel heeft.

‘Anderhalf jaar geleden kwam ik er voor het eerst publiekelijke voor uit dat ik sekswerker was. Geen voorzichtig uit de kast komen in het bijzijn van familie en vrienden, maar meteen op televisie in de Belgische talkshow Van Gils & Gasten. Wie mij kent, weet dat dat niet zo bij me past. Ik was altijd erg op mijn privacy gesteld en stond niet graag in de schijnwerpers. Ik was eerder gesloten en praatte niet graag over mezelf.

Stalken

De omstandigheden hadden me ertoe gedwongen. Ik werd gestalkt, gechanteerd en afgeperst door een ex-vriendje. Het was simpel: ik zou hem betalen, anders zou hij iedereen over mijn beroep vertellen en mijn leven tot een hel maken. Ik deed de ene aangifte na de andere maar de politie greep niet in. Ik was de wanhoop nabij. Publiekelijk uitkomen voor mijn beroep zou een oplossing kunnen zijn, bedacht ik. Dan had die vervelende ex van me niets meer om me mee te chanteren.

Sterk

Het werkte. Ik was eindelijk verlost van de stalking en mijn leven kwam in een stroomversnelling terecht. Plots wilden uitgevers mijn ‘Hoerenchance’, het boek dat ik over mijn ervaringen als sekswerker schreef, wél uitgeven. Ik kwam in contact met andere sekswerkers en ook de hulporganisaties reikten me de hand.  Ik zou wat aan dat stigma doen, vechten voor sekswerkersrechten, de taboes bestrijden. Ik wist dat ik het moeilijk zou krijgen, maar dat nam ik er wel bij. Ik voelde me sterk.

Als iedereen weet wat je doet, sluiten er helaas ook een aantal deuren. Sommige mensen willen liever niets meer met je te maken hebben en vinden sekswerk een beetje platvloers. Dat ik een pak meer verdiende dan de gemiddelde werknemer en een aantal hoge piefen tot mijn vast cliënteel mocht rekenen, wordt daarbij weleens vergeten. Het enige dat platvloers is aan mijn werk, zijn de oordelen die sommigen over me durven vellen zonder me te kennen. Een andere baan zoeken zou ook een stuk ingewikkelder worden. Niet alleen had ik geen diploma, ik had ook nog eens het meest onmogelijke beroep ooit op mijn cv staan. Dat het niets zou uitmaken, suste ik mezelf. Als ik nog tien jaar doorwerk, kan ik met pensioen. Dan heb ik geld genoeg om te doen wat ik wil en heb ik geen cv meer nodig.

Corona

En toen kwam corona. Van de ene dag op de andere stortte mijn (professionele) wereld in. Sekswerk was en is nog steeds geen optie meer. Te veel risico’s, weet je wel. Ik kan mezelf onmogelijk beschermen en wil absoluut geen superverspreider worden. Ik vluchtte in mijn studies filosofie en maakte mijn tweede boek ‘Ware liefde van een uur’ af.

Het is intussen ruim acht maanden geleden dat ik voor het laatst met een klant afsprak. Het wordt tijd om een ander pad te bewandelen en een nieuwe job te zoeken. Ik besef dat ik niet makkelijk nog een baan zal vinden die ik kan combineren met de zorg voor mijn dochtertje en met mijn studies. Dat laatste zal ik naar alle waarschijnlijkheid moeten opgeven. Ik heb nog steeds geen diploma of de juiste werkervaring voor een goede baan.’

Tekst: Sigrid Schellen
Tessa (31) is Redactiemanager Online van VIVA en VIVA Mama. Ze woont in Amsterdam met haar man en zoontjes. Ze is moeder van een tweeling, Bodi en Daaf (1). Volg haar dreumesavonturen op Instagram: @tessaheinhuis.