Sinterklaas en Jezus

geroosterde venkel

Nog 28 dagen tot pakjesavond

Nog 7 dagen tot de aankomst van de stoomboot

Nog 4 dagen tot het Sinterklaasjournaal begint.

Ik weet niet hoe het bij jullie is maar hier gaan ze alweer los. ’t Is pepernoten troef, zeg maar. Twee dagen geleden hebben ze hun vader zover gekregen dat hij de ‘Sinterklaasdoos’ naar boven haalde en sindsdien loopt Annabel in een roze pietenpakje en heeft Liz een mijter op. Op de schoorsteenmantel staat een kalender die aftelt tot vijf december en de cd ‘Het geheim van de Sint’ schalt onafgebroken door de kamer.

Ik herinner me nog goed hoe ik afgelopen zomer een keer met Lizzy over het schoolplein liep. Zonder dat daar aanleiding voor was begon ze opeens over ‘schoenzetten’. “Zeg eens eerlijk,” zei ze. “Doen jij en pappa dat?” Ik mompelde iets dat het midden hield tussen ‘ja’ en ‘natuurlijk niet’. De Klets nam daar genoegen mee. Ik geloof niet dat haar geloof nog lang standhoudt, dacht ik toen.

Evengoed is van een wankelend geloof is nu weinig meer te merken. Laatst had ik hier een vriendinnetje van Liz. We zaten net aan de thee toen Annabel opeens zei: “Misschien is Sinterklaas wel doodgegaan ondertussen.” Verontwaardiging alom. “Natuurlijk niet,” snoof Lizzy. “Sinterklaas gaat nooit dood.” Vriendinnetje knikte. “Anders was hij niet al zo oud geworden.” Annabel zweeg. Ik moet het nog maar zien, zeiden haar ogen.

Ikzelf hoorde het van een vriendinnetje. Ik was toen – net als Lizzy nu – en jaar of zeven. De eerste keer zeiden mijn ouders dat het vriendinnetje onzin praatte. De tweede keer gaven ze het toe. Ik kan me niet herinneren dat ik het heel erg vond. Paul daarentegen voelde zich flink belazerd, zei hij. Er schijnen zelfs kinderen te zijn die op deze manier een heus jeugdtrauma oplopen.

Terwijl ik dit stukje tik wordt Annabel door Lizzy in de zak gestopt. “O, ik kan niet wachten tot volgende week,” zucht Lizzy. Ik glimlach bij de gedachte aan flauwe grappen van het Sinterklaasjournaal die ons dit jaar weer te wachten staan. Misschien kan ik het nog een jaartje rekken, schiet het door me heen. Maak ik er een soort mythe van. Zoals het zoontje van een vriendin zo mooi zei: “Sinterklaas is toch net zoiets als Jezus, sommige geloven het en anderen niet?