Spannend kerstverhaal vol romantiek: ‘Hij was de collega die er met elk tequilashotje lekkerder uit ging zien’

Het nieuwste boek van bestsellerauteur Chantal van Gastel is de perfecte roman om tijdens de feestdagen mee onder een kleedje op de bank te kruipen. Lees hier alvast het eerste hoofdstuk.

‘Geef maar toe dat je hem leuk vindt!’ Micky draait aan de volumeknop van de radio zodat Driving home for christmas harder door de auto schalt. ‘Instant kerstgevoel. Laat al die werkstress maar van je afglijden.’ ‘Hou op met je kerstgevoel. Al dat gedoe met cadeautjes en versieren en al dat eten. Ik zal blij zijn als het januari is.’ ‘Scrooge.’ ‘Ik heb het er gewoon te druk voor. Het is een extra verplichting en daar heb ik er al genoeg van. Bovendien is het elk jaar weer een beproeving om de familie te ontlopen.’ ‘Misschien moet je daar dan eens mee ophouden,’ zegt Micky. ‘Scheelt je vast ook een heleboel stress.’ ‘Yeah, right.’ De verkeersperikelen van Chris Rea worden onderbroken door mijn ringtone. Vincents naam verschijnt op het display van mijn dashboard en Micky humt veelbetekenend. ‘Dat is de derde keer al, hij kan je niet missen, hè?’ ‘Doe normaal,’ mompel ik voor ik het telefoontje aanneem. ‘Vin, ik ben er bijna, dus ik weet niet hoe lang ik nog bereik heb.’ ‘Oké, even snel: weet je zeker dat je maandag terug bent? Frits Roovers heeft vijf keer gebeld vandaag. Hij wil die oprichtingen nu toch maandag laten passeren, maar alleen bij jou. Ik had hem in mijn agenda gezet, maar daar doet hij heel moeilijk over, dus wat denk je?’
‘Ik ben er maandag, geen probleem.’‘Zeker weten? Ik weet hoe je ernaar uitgekeken hebt om je vriendinnen weer te zien. Ik vind het rot als je eerder weg moet dan de rest.’ ‘Vin, ik ben al superblij dat ik vandaag eerder weg kon. Ik kom zondagavond terug, dus dan ben ik er maandagochtend gewoon weer, stipt om acht uur. Luister, ik heb daar wifi, maar het signaal is niet altijd even sterk. Bel of mail me als er iets is, ik check mijn telefoon regelmatig. Goed?’‘Oké, maar maak je niet druk, alles is onder controle hier. Die vacature stuur ik zo meteen door en maandag horen we definitief of De Twee Hoefijzers via ons gaat lopen.’
Ik adem uit. ‘Fingers crossed.’‘Inderdaad. O, en Jess? Probeer ook een beetje te ontspannen, ja?’ ‘Geen zorgen, Vincent,’ roept Micky uitgelaten. ‘Ik ben er ook bij en ik zorg voor de drankvoorraad, dus komt goed.’ ‘Daar vertrouw ik op,’ antwoordt Vincent. ‘Ik heb niks aan een zakenpartner die zich over de kop werkt.’ Je begint weg te vallen, Vin, ik hang op, spreek je later, doei.’ Ik verbreek de verbinding en vermijd oogcontact met Micky. ‘De ontvangst was nog prima,’ zegt ze. ‘Hoorde je dat gekraak niet?’ ‘Dat waren mijn hersenen toen hij je zo lekker nonchalant zijn zakenpartner noemde.’ ‘Zijn we toch ook?’ Ik werp een zijlingse blik op haar. ‘Onder meer…’‘Onder véél meer, inderdaad. Dus hij hoeft niet zo blasé te doen. Die man is stapelgek op je, dat kan niet duidelijker.’ ‘Het gaat wel goed, ja.’‘Wel goed? Het gaat ‘wel’ goed?’‘Wel goed, heel goed… wat wil je horen? Goed is goed, toch? We zijn blij met… hoe het gaat.’Ik doe alsof ik me opeens heel sterk op de steeds steiler omhoogkronkelende weg moet concentreren. De slush maakt het niet makkelijk om uit de berm te blijven, dus het is logisch dat ik dit gesprek nu niet kan voeren.

Dit verhaal is afkomstig uit VIVA editie 51/52-2018. Deze editie ligt t/m 1 januari in de winkel of kun je online lezen via Blendle.

»HET HELE ARTIKEL LEES JE HIER OP BLENDLE «

Beeld: iStock