Spijt van een huwelijk in stilte

Stiekem trouwen zonder ringen, boeket en mooie witte jurk. Lijkt het je heerlijk of bar ongezellig? Lianne deed het en vertelt erover in Viva 02.

Ze vertelt dat ze vroeger zoals veel meisjes droomde van een mooie bruiloft waarbij haar vader haar naar het altaar zou begeleiden. Maar toen haar vader overleed, veranderde dat. Ze was bang dat de tranen over haar wangen zouden stromen als haar schoonvader in plaats van haar vader zou speechen tijdens het diner.

Dat was niet de enige reden dat haar vriend, of nu dan man, ervoor kozen in stilte te trouwen.  Ze zagen op tegen al het gedoe, het feit dat ze tijdens hun trouwerij ‘geleefd zouden worden’ en ook het beperken van de kosten was een reden.

En dus trouwden ze in stilte, alleen in het stadhuis. De vriend van Lianne deed zijn huwelijksaanzoek met een bosje hyacinten van de benzinepomp en een ringetje uit een speelgoedwinkel.

Probleem was alleen dat de schoonfamilie van Lianne helemaal niets van hun actie begreep. Voor hun idee hoor je ook voor de kerk te trouwen en met een diner, een mooie jurk en aansluitend een groot feest. Een jaar na hun huwelijk is de sfeer in haar schoonfamilie daarom nog steeds slecht, tijdens familiegelegenheden is de spanning vaak om te snijden.

Ik heb nooit gedroomd van een mooie bruiloft waarbij mijn vader me naar een altaar brengt, trouwjurken vind ik vaak potsierlijk en dat alles zo duur moet zijn, vind ik ook maar raar. Maar in stilte trouwen lijkt mij dan weer helemaal niets.

Het lijkt mij heel ongezellig als mijn familie er niet bij zou zijn en ik kan me voorstellen dat het best lekker is om een dag lang in het middelpunt van belangstelling te staan. Het moet toch ook bijzonder zijn om dat je lover te delen, zo’n dag die helemaal van jullie samen is?

Ben jij in stilte getrouwd of zou je daar nooit voor kiezen?

CC foto: cake girl