Streng!

geroosterde venkel

Niet lachen.

Ik ga zo de ramen in Lizzy’s klas lappen. (Moet je net míj hebben, als ik een raam lap, ziet deze er ‘na’ beroerder uit dan ‘voor’. Ik heb niet voor niets een hulp in de huishouding!)

Ik durfde het werkelijk niet te weigeren. De juf keek zó streng! Ik had natuurlijk ook al drie taakjes geweigerd. (Ik was net te laat om luizenmoeder te worden. Ik moest werken toen er knutselmoeders gevraagd werden en ten tijde van de carnaval had ik geen oppas.) En Lizzy zit reeds zo’n twee maanden op school nu, dus het werd wel eens tijd voor mijn bijdrage. Althans, zo voelde het.

Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Ik vind het wel ver gaan. Die ‘betrokkenheid’. Is dit normaal? Of ben ik gewoon een makkelijk slachtoffer?

En waar zijn de váders in dit verhaal?