Taarttest

geroosterde venkel

We krijgen eters vanavond. De eerste keer sinds ik suikervrij ben.
En ik ga ze meteen als testkonijnen gebruiken. Na wekenlang zelf geen toetjes te hebben gegeten (op een enkele keer een schaaltje magere yoghurt na) wil ik vanavond toch wat zoets na de maaltijd. Het verlangen is te groot sinds ik vrijdagavond met Lief uit eten ging.

Het eten bij de Griek was heerlijk. Toen de dessertkaart kwam ging ik bijna overstag. Uit eten, daar hoorde voor mij altijd een lekker dessert bij. Ik was al gauw weer in overleg met mezelf en zei daarna tegen Lief dat ik na twee en een halve week suikerloos toch echt wel een keer een uitzondering mocht maken. Toen de serveerster de bestelling op kwam nemen bestelde Lief de baklava met ijs en hoorde ik mezelf om een kop thee vragen. Ik vond het op de nipper toch zonde om mijn suikervije plannen op te geven voor een zwak moment.

Maar het verlangen bleef en viel niet te verdrijven met de suikervrije vanillewafels die ik gisteren bij mijn thee naar binnen peuzelde. Hoewel die dingen trouwens best lekker zijn.

Vanavond eten we appeltaart met kaneelijs als toetje. Nou ja, de anderen dan, ik hou het alleen bij de appeltaart. As we speak, ehm.. blog, staan de ingrediënten klaar op het aanrecht. Meel, eieren, boter, appels, kaneel en zoetstof. Ik zet mijn aversie tegen kunstmatige zoetstoffen even opzij en ga testen of ik op deze manier een suikervrije appeltaart kan maken. Hopen dat ie lekker wordt.

En morgen, morgen ga ik lekker een dagje met vriendin P. naar de sauna. Dat is zeker weten lekker!