Te jong getrouwd

Mijn beste vriendin heeft een huwelijkscrisis. Ze is net zo oud als ik (29) en nu vier jaar getrouwd. Ze is nu echter op het punt aangekomen: ga ik door of kap ik ermee?

Ik kan me nog zo goed herinneren dat ze me huilend belde vanaf haar vakantiebestemming: haar (nog jongere) vriend was na 1,5 jaar verkering op zijn knieën gegaan. Ik wist hoe gek ze op elkaar waren en hoe graag ze wilde trouwen, dus ik jankte vrolijk met haar mee. Als ze de vraag kregen waarom ze zich in godsnaam al zo jong wilden vastleggen, antwoordden ze steevast: ‘We weten zeker dat we met elkaar oud willen worden. Waarom zouden we wachten?’

De huwelijksdag was perfect. Het bruidspaar straalde. Iedereen dacht hetzelfde: wat een mazzelpikken dat die twee elkaar al op zo’n jonge leeftijd hebben gevonden. Nog zo veel mooie jaren samen voor de boeg! Ik was trotse getuige en zette vol overtuiging mijn handtekening. Dit was Ware Liefde.

Vier jaar verder
Nu zijn we vier jaar verder en hebben ze het woord ‘scheiden’ in de mond genomen. Het gaat gewoon niet goed. De passie is weg, ze kibbelen wat af en leven enorm langs elkaar heen. Zij heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een ambitieuze, succesvolle carrièrevrouw met een druk sociaal leven en hij is achtergebleven. Of laat ik het anders, aardiger, zeggen: hij ging de andere kant op.

Het past niet meer
De verhoudingen in hun relatie zijn scheef. Het past niet meer. Hij plaatst haar op een voetstuk, in plaats van dat hij een gelijkwaardige (gespreks)partner is. Zij walst over hem heen met haar zelfvertrouwen en de vraag wat ze nou eigenlijk wil in/met haar leven. Seks hebben ze al heel lang niet meer gehad, het lijkt alsof ze goede vrienden zijn in plaats van levenspartners. Als ze niet getrouwd waren, waren ze allang uit elkaar gegaan. Maar ja, scheiden hè? Dat klinkt gelijk een stuk heftiger. Je hebt elkaar wel eeuwige trouw beloofd en wil niet bij de eerste de beste tegenslag opgeven.

Ik kan zeggen: ze hebben alles geprobeerd. Ruzie hebben ze niet, er is nog steeds het grootste respect voor elkaar en ook liefde, maar de vraag is of dat (nog) de juiste manier van houden van is. Daar proberen ze nu uit te komen, maar mijns inziens ziet het er somber uit.

Ouder en wijzer
Ik vind het moeilijk om dat aan te zien. Mijn beste vriendin is al lange tijd niet écht gelukkig, terwijl ze toch in de bloei van haar leven zou moeten zijn. Zelf ben ik niet altijd trots op het feit dat mijn huidige vriend alweer mijn zesde is, maar feit is wel dat ik ongelofelijk veel heb geleerd uit al mijn relaties. En ik ben ouder en wijzer geworden. Mijn vriend en ik zeggen regelmatig tegen elkaar hoe fijn het is dat wij elkaar nu pas hebben ontmoet. We weten wie we zijn en wat we willen in een relatie en het leven. En dat past perfect.

Beeld: Thinkstock