Toilet-relatieperikelen

Wat ik altijd een lastig punt heb gevonden als ik een nieuwe relatie had: naar het toilet gaan als je bij je nieuwe lover op visite bent. Sommige mensen zullen zich wellicht afvragen waar ik me in hemelsnaam druk over maak, maar iedere gek z’n gebrek, zullen we maar zeggen.

Zelfs Doutzen Kroes
Poep- en plasgesprekken waren nooit aan mij besteed. Ik weet dat het iets heel natuurlijks is en dat iedereen naar de wc gaat, zelfs Doutzen Kroes, maar ik hoef dat niet in geuren en kleuren te bespreken. Hoe en wanneer mensen in mijn omgeving naar dat kleine kamertje afreizen, mogen ze lekker voor zichzelf houden.

Vooral aan het begin van een relatie zijn bezoekjes aan het toilet vaak een hekel punt. Tenminste, bij mij. Eén van mijn grootste nachtmerries bij prille liefdes was dat ik uitgebreid naar het toilet zou moeten en mijn date, als ik daarvan terugkwam, dan zou zeggen: “Oh, ik moet ook even plassen.” En dan precies zou ruiken wat ik in zijn badkamer had uitgespookt.

Die number two hè
Ook bij mijn huidige lover moest ik een drempel over. Zijn huisje is namelijk vrij klein én gehorig. Als ik op de wc zit, is de kans groot dat hij mij hoort. Tenzij de muziek of de tv flink hard staat. Bij het plassen vind ik dat niet zo erg, maar die number two hè… Ik weet het niet, maar mijn lichaam blokkeert. Heel vervelend, want dan blijf je dus met buikpijn zitten. Trucjes als van tevoren wat toiletpapier in de pot gooien zodat het minder hard plonst, helpen niet altijd. Bovendien doen de meeste toiletverfrissers (wie heeft de gouden tip voor een lekker ruikende?) ook meer kwaad dan goed.

Verontwaardigd
Vriendje zelf is heel open over dat soort dingen. Hij was zelfs een beetje verontwaardigd dat ik in het begin niet kon plassen in zijn bijzijn. “Ik ben toch je vriend? Voel je je niet op je gemak bij mij?” vroeg hij dan. En als ik dan per ongeluk een windje had gelaten die niet te missen was (the hell!) en met een knalrood hoofd mijn excuses aanbood, zei hij altijd boos: “Geen sorry, dat is toch heel normaal!”

Als ik moet, dan moet ik
Inmiddels zijn we al een tijdje bij elkaar en wonen we ook samen. Het heeft even geduurd, maar mijn gêne is verleden tijd. Bijna. Als ik moet, dan moet ik en ga ik ook. En als ik een windje laat, kunnen we er gewoon om lachen. Net als wanneer hij er eentje laat vliegen en me daar dan even specifiek voor waarschuwt.

Toch ben ik van mening dat je moet uitkijken dat het niet té comfortabel wordt allemaal. Die grote boodschap doe ik nog altijd niet in zijn bijzijn, ook breng ik geen tampon in terwijl hij staat te kijken. Die romantiek van het begin? Ik wil er graag nog een beetje van bewaren.

Beeld: Thinkstock