Travestiet of niet?

Elk jaar wil ik er bij zijn: roze maandag tijdens de kermis in Tilburg. Op diverse plekken in de stad is het feest. Op het Pieter Vreedeplein staat DJ Isis te draaien. Wat een moordwijf is dat zeg. Wauw! Even verderop op het Piusplein is er geen doorkomen aan. Bij de homocafe’s staan travestieten te playbacken. Op elke plek waar iets te zien is zwermen de mensen rondom barren en podia.

Feest
Soms is een feest als een bad met koud water. Zo lang je aan de kant blijft staan durf je niet, maar zodra je er in bent gesprongen is het feest. Ik trek Charlot de menigte in. We duwen onze lijven tussen feestende mensen door. Ik bereik een bar en bestel twee biertjes. Met een plastic beker in onze hand zoeken we een plek waar we rustig kunnen staan. Die is praktisch niet te vinden. We staan klem in de mensenmassa tussen kroegen en feesttenten in. Boven ons hangen banieren, waardoor je het idee krijgt dat je binnen bent. Er klinkt een knal en duizenden papiertjes dwarrelen op ons neer. Het is weer een fantastisch feest.

Iemand duwt zijn lijf tegen me aan. Ik kijk opzij recht in het gezicht van een overdadig opgemaakte travestiet. Hij knippert met zijn oogleden alsof er stofjes in zijn ogen zitten. Zijn wimpers lijken op reusachtige insecten, zijn haar is als een suikerspin die nat is geworden in de regen. ‘Haai,’ zegt hij en hij tuit zijn vuurrood gestifte lippen, overigens zonder de zoen te voltooien. Met zo’n act choqueer je mij niet. Mijn vader krijgt een kus als ik hem zie. Van mijn zwager krijg ik sinds de bruiloft drie zoenen op mijn wangen. Het prikt, ik kus liever mijn vrouw, maar mijn punt is: ik zit er niet zo mee, met dat hele mannen-die-elkaar-zoenen-gebeuren.

Ongegeneerd staren naar een boezem
De uitgedoste man verliest al snel zijn interesse in mij. Hij torent hoog boven mijn vrouw uit terwijl hij met haar praat. Zijn handen legt hij op haar schouders, af en toe zakken ze omlaag. Zijn ogen staren naar haar boezem die hij vol bewondering toespreekt. ‘Hij is gewoon hetero hoor,’ fluistert een meisje me in mijn oor. ‘Dit is een act die hij alleen maar opvoert tijdens roze maandag. Hij vindt het leuk dat hij nu vrouwen kan betasten zonder dat ze hem op zijn smoel slaan.’

Nog voordat de grijpgrage handen vol glinsterende armbanden de borsten van mijn vrouw hebben kunnen beroeren, sta ik weer aan haar zijde. ‘Hallo mooie jongen, ben je daar weer,’ zegt de neptravestiet en hij wrijft me over mijn kalende kruin. Als zijn vingers mijn nek bereiken trekt hij me naar zich toe. Zijn getuite lippen komen ernstig dichtbij. Ik duw mijn hoofd met een vaart naar voren en kus hem recht op de mond. Hij laat me los en tuft de weerzin van zich af. Opeens valt het stil rondom ons. Er kijken wat mensen verbaasd naar de travestiet. Hij krijgt de aandacht die hij zo graag wil, maar nu wil hij die niet meer.

‘Viespeuk,’ zegt hij, zo verwijfd als hij kan en hij maakt zich uit de voeten, ongemakkelijk wankelend op zijn centimeters dikke plateauzolen.

CC Foto: Twan Hak