Vraag het de mediator: ‘Komt mijn kind wel terug van vakantie?’

dochter

Mahmoud wil zijn dochter Samira meenemen naar Egypte om daar zijn zieke moeder te bezoeken. Els vertrouwt het niet. Mahmoud wordt steeds religieuzer – dat is ook de reden dat ze zijn gescheiden – en ze is bang dat hij Samira in Egypte wil uithuwelijken. Mahmoud vindt haar angst belachelijk. Hij is een moderne man die zijn dochter zelf laat bepalen met wie ze trouwt. Op dit moment wil hij heel graag met haar naar zijn moeder.

Els: ‘Hij was zo knap! Die kameelbruine ogen, wauw! We hebben elkaar ontmoet in een disco, hij was de dj, ja, allemaal heel cliché. De eerste nacht was het al raak. Je weet hoe dat gaat. En ja, toen was ik ook meteen zwanger. Ik wilde het kind graag houden, maar Mahmoud reageerde afwijzend. Na een paar weken was hij om en toen wilde hij zelfs met me trouwen. Ik heb dat nog een tijd afgehouden, maar hij drong zo aan en hij was zo lief voor mij en Samira dat ik op een gegeven moment toch heb toegegeven.
Na een paar goede jaren begon Mahmoud steeds vaker over het geloof te praten. Hij vond dat ik moslim moest worden. Nou, dat wilde ik echt niet. Ik geloof nergens in. Hij vond het opeens ook niet meer goed dat ik in een bar werkte. Toen we in Egypte op familiebezoek waren werd het helemaal erg. Hij verweet me dat ik te westers was en toen zijn moeder Samira dwong om een hoofddoek te dragen, zei hij daar niets van. Die moeder had het zelfs over een geschikte partner voor Samira. Ze was toen 8!

Dat was voor mij de druppel. Zodra we terug waren, ben ik met Samira ergens anders gaan wonen. Tijdens de scheiding hebben we een omgangsregeling afgesproken en onderdeel daarvan is dat hij Samira twee weken per jaar mee op vakantie mag nemen. Dit jaar wil hij met haar naar Egypte. Ik heb daar geen goed gevoel over, omdat ik bang ben dat ze niet meer terugkomt.’

Mahmoud: ‘Els vertelt het wel erg zwart-wit. Ik wilde helemaal niet dat ze moslim zou worden, maar het feit dat ze helemaal nergens in gelooft, dat vind ik moeilijk. Het geloof is voor mij zo waardevol, dat ik mij niet voorstellen dat iemand zonder een goed leven kan hebben. Dat gevoel is de afgelopen jaren gegroeid, ja. Hoe langer ik in Nederland woon, hoe meer ik me moslim voel. Die bron van rijkdom en vreugde wil ik ook aan mijn dochter meegeven.
Ik probeer Els te respecteren in hoe zij haar leven leidt en ze is een prima moeder voor Samira. Maar ze moet mij ook respecteren als ik Samira iets wil meegeven van mijn geloof.
Els reageert zo overdreven op alles wat met de islam te maken heeft. Wat maakt het nou uit dat mijn moeder Samira een hoofddoek omdeed? Dat is belangrijk voor haar en Samira vond het volgens mij prachtig. En dat over die partner, ach, zo denkt mijn moeder. Ik ben een moderne man en peins er niet over om Samira uit te huwelijken. Het idee alleen al! Zo zie je maar weer hoe weinig Els van mijn geloof weet. Het zijn allemaal vooroordelen en angsten.
Ik wil Samira graag meenemen naar Egypte omdat mijn moeder ernstig ziek is en dit waarschijnlijk de laatste keer is dat ze elkaar kunnen zien. Door die idiote angst van Els kan dat misschien niet doorgaan. Ik vind dan ook dat ze dat mijn moeder, Samira en mij niet mag aandoen.’

De mediator: ‘Uit jullie berichten heb ik niet kunnen opmaken dat jullie samen heel uitvoerig over de verschillende beleving van het geloof hebben gesproken. Dat is nu jammer omdat het dan aankomt op het meer algemene gevoel. Vertrouwen is dan moeilijk, want de basis is een negatieve ten opzichte van elkaar. Voor Samira is de beleving van het geloof uiteraard een andere dan voor Els. Zij heeft vertrouwen in haar vader. Vind je het kwaad kunnen dat Samira wat wordt bijgebracht over het geloof van Mahmoud, Els? Wat kan jij met de zorg van Els, Mahmoud? Uiteraard kun je aangeven dat Samira niets overkomt wat jullie als ouders niet zouden accepteren, maar dat is voor Els, blijkbaar, niet voldoende. Je wilt toch graag toestemming om naar Egypte toe te gaan. Het probleem in deze kwesties is dat je als mediator wel wilt bijdragen om wat alternatieven op tafel te leggen, maar je wilt ook weer niet voorbij gaan aan de consequenties. Er is dus echt commitment van jullie kant nodig als je wilt werken aan een oplossing om Samira wel naar Egypte te laten gaan. Op het moment dat jullie alle twee willen werken aan een alternatief voor wat er nu op tafel ligt, kan een mediator jullie verder begeleiden en komen jullie er zeker uit. Door naar elkaar uit te spreken hoe de zaken daadwerkelijk liggen, kan en zal jullie al veel helpen.

Er gebeurt altijd wel iets in je sociale omgeving waardoor je even van je stuk bent gebracht. iMediators is in die gevallen een handige partner om bij je te hebben. Online of aan tafel helpen wij vrienden, partners en collega’s weer in gesprek te komen. Samen naar een nieuwe toekomst zonder jezelf te verliezen.

Michiel Hordijk (44) is full certified mediator in familie-  en arbeidskwesties. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin.Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar: viva@imediators.nl

Lees ook de casus van vorige week: ‘Mijn ex stalkt me, wat nu?’

viva zomerdeal