Vroeger bestonden er nog geen blogs…

geroosterde venkel

Twee weken geleden kreeg Oudste in groep 5 voor het eerst een les Geschiedenis. Dat maakte nogal indruk. Die donderdagmiddag toen ik haar uit school haalde, zei ze opeens, nadat ik iets verteld had; “Dat wat je nou net zei hè? Dat is nu geschiedenis!”. En daarna lag ze in een deuk, zoals achtjarigen, pardon, bijna-achtjarigen in een deuk kunnen liggen. Die dag grapte ze nog wel tien keer “Dat wat we net deden, dat is nou geschiedenis!” en “Wat ik net vertelde, dat is nu geschiedenis!”. Ik werd er zelf ook melig van, maar moest ook lachen om het feit dat ze iets geleerd had en daar zo enthousiast over was 🙂

Een paar weken geleden kreeg ik van mijn moeder een doos met spullen uit mijn kindertijd. Toen ik zonet de boekenkast uitruimde vond ik iets van die spullen terug. En verhip, ik denk dat ik ook in de derde klas (= hetzelfde als de groep 5 waar Oudste nu in zit), voor het eerst Geschiedenis kreeg. Want ik vermoed dat dit een opdracht was in het kader van die lessen Geschiedenis. Blijkbaar moest ik als achtjarig Margje mijn eigen geschiedenis vertellen.

Hierbij deel 1. Mijn eerste blog avant la lettre: