Waarom het na #MeToo tijd is voor een sensuele revolutie

Harvey Weinstein

‘De seksuele revolutie was mooi, maar wie heeft ooit gezegd dat we aan eentje genoeg hadden?’, zo sluit Stella Bergsma haar artikel op HP/De Tijd af. Volgens de schrijfster is het hoog tijd dat er een sensuele revolutie op gang komt.

Duizenden slachtoffers van seksueel geweld maakten hun ervaringen openbaar. Grote uitreikingen zoals de Golden Globes en de Grammy’s stonden in het teken van #MeToo. De beweging heeft wereldwijd een grote impact gehad – en is nog steeds gaande. Neem Linda de Mol, die gisteren bekendmaakte vroeger aangerand te zijn.

En nu? Wat is de volgende stap? Veel mannen en vrouwen klagen dat ze niet meer weten wat wel en niet kan. Complimentjes, subtiele aanrakingen: gaat dat al te ver? De grenzen lijken zoek te zijn.

Praten in ’t echie

Volgens Stella Bergsma is het tijd dat we eens goed met elkaar gaan praten om nader tot elkaar te komen. Dit keer moeten we het gesprek echter niet online, maar in real life aangaanDe media zouden er namelijk te veel baat bij hebben de sensatiewaarde uit te vergroten, zo legt sociale wetenschapper Linda Duits uit. ‘Internet is geschikt voor het signaleren en in kaart brengen van een probleem, maar heel onveilig wanneer het gaat om het bespreken van hoe je verder moet. Als je het met elkaar wilt hebben over waar het misgaat in de slaapkamer of op de werkvloer, is het handig dat je je durft uit te spreken en zelfs foute of lastige dingen mag zeggen zonder dat er meteen ‘aanrander’ of ‘aandachtshoer’ naar je geschreeuwd wordt.’

Van seksuele naar sensuele revolutie

Een struikelblok is dat seks sinds de seksuele revolutie wordt behandeld als een gewone sociale situatie, met bijbehorende beleefdheid. Om de ander niet te kwetsen of af te wijzen, wordt om de vervelende boodschap heen gedraaid. En dat wekt onduidelijkheid op. Dus zijn er duidelijke afspraken nodig; bijvoorbeeld over wat het betekent als een vrouw ‘nee’ zegt. Want hoe logisch dat woord ook klinkt: zelfs hier is nog onduidelijkheid over. Bovendien mogen vrouwen best duidelijker zeggen wat ze willen – met de #MeToo-beweging als mooi voorbeeld.

Daarnaast is er ook voor mannen werk aan de winkel. Zij zouden volgens Bergsma best wat meer verantwoordelijkheid op zich mogen nemen. Zo kunnen ze best extra hun best mogen doen beleefde hints en subtiele signalen van vrouwen op te pikken. Een beetje coulance zou het manvolk niet misstaan.

Stop de aannames

Kortom: belangrijk is vooral dat we van elkaar weten wat de ander wil. Door in een veilige situatie met elkaar te praten en aandachtig te luisteren, hoeven er geen aannames meer gemaakt te worden. En dat bespaart ons een hoop onaangename ervaringen.

Het hele artikel uit HP/De Tijd lees je hier via Blendle.

www.magazine.nl/abonnement/viva

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.