Zo ontdek je of jij en je lief ‘emotioneel versmolten’ zijn (en hoe je dat voorkomt)

emotioneel versmolten

Het is niet gek dat ten tijde van, we noemen maar wat, een pandemie, je partner en jij nog meer naar elkaar toegroeien. Dat kan mooi, maar ook tricky zijn. Het risico bestaat namelijk dat jullie ‘emotioneel versmolten’ raken. Klinkt misschien romantisch, maar het houdt in dat je emoties niet meer ervaart als individu, maar als koppel. 

Samen de pandemie uitzitten voelt een beetje als jullie samen vs. de rest van de wereld. Niets zo fijn als je zo verbonden voelen met iemand. Alleen kan die verbondenheid ook doorslaan. Jullie worden dan een soort symbiose, een eenheid waarbij je onafhankelijkheid in het geding raakt. Iedereen die jullie eenheid bedreigt (nieuwe vrienden, een nieuwe baan), dient gesaboteerd te worden. Sja; da’s natuurlijk niet zo gezond.

Onafhankelijkheid bewaken

Tijdens deze pandemie is ieder huishouden een soort eilandje geworden. We staan samen in de survivalmodus, waardoor je eigen meningen en identiteit wat vertroebelen. Zelfs in een lockdown is het toch belangrijk (een deel) van je onafhankelijkheid te bewaren en te bewaken. Heb je het vermoeden dat jullie ook een beetje emotioneel versmolten zijn? Let dan op de volgende signalen:

1. Je voelt je verantwoordelijk voor de emoties van de ander

Natuurlijk, het is normaal dat je je partner gelukkig wil zien. Bij een emotionele fusie voel je je echter diep verantwoordelijk voor de emotionele reactie van je partner. Je wil niets zeggen wat de ander zou kunnen kwetsen. Je maakt besluiten op basis van wat je partner daarvan zou vinden. En dan hebben we het natuurlijk niet over vraagstukken als ‘zal ik naar Colombia emigreren’, maar bijvoorbeeld: ‘zal ik in m’n eentje gaan wandelen. Als je niet alleen gaat wandelen omdat je vreest dat je partner zich dan buitengesloten voelt, is er sprake van emotionele versmoltenheid (en een probleem).

2. Je reageert vanuit de ander

Iedere vriendenkring heeft ze: dat stel dat alleen uit de wij-vorm praat. ‘Wij houden niet van sushi’, ‘wij geloven niet in aliens’. Dat kán schattig zijn, maar bij emotionele fusie denk je alleen nog maar vanuit de wij-vorm. Dus als de ander ziedend is, ben jij dat ook. Als de ander verdrietig is, ben jij dat ook. Dat heeft ook als gevolg dat als je partner het je wél kwalijk neemt dat je alleen ging wandelen, je al snel denkt: shit, hij/zij heeft geluk, wat aso van mij. Terwijl dat natuurlijk onzin is vriendin, je hebt alle recht op je solitaire ommetjes.

3. De ander reageert heftig als de een iets alleen wil doen

In een emotioneel gefuseerde relatie kan de een zich behoorlijk gekwetst voelen als de ander – wat dan ook – liever even alleen doet. Je partner (of jij) voelt zich verraden als je aankondigt dat je alleen de hort op gaat. Je voelt weerstand en in het ergste geval een meltdown.

Gelijkwaardige relatie

Komt die dynamiek je akelig bekend voor? Dan is de eerste stap vaststellen waar dat vandaan komt. Als je begrijpt waarom je het doet, kun je makkelijker veranderen. Vervolgens maak je plannen met andere vrienden, week je jezelf los van wat de ander ergens van vindt en vraag je jezelf regelmatig af wat jíj eigenlijk vindt.

Het kan zijn dat de wortel van het probleem te ingewikkeld is om zelf aan te pakken. Een psycholoog of therapeut kan je dan helpen. Weet in ieder geval dat je echt onafhankelijk kunt zijn en tegelijkertijd een liefdevolle, gelijkwaardige relatie kunt hebben.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Bron: Well + Good | Beeld: Getty
Viva’s Susan wilde ooit Carrie Bradshaw worden, maar heeft nog steeds geen New Yorks brownstone-appartement, geen Manolo Blahniks en geen walk-in closet. Wél een huis in hartje Utrecht en vriendinnen die altijd ruzie maken over wie Miranda, Charlotte, Samantha of Carrie is. Houdt enorm van mensen die zichzelf niet te serieus nemen en nadrukkelijk níet van mannen die salsa dansen. @susandalstra