Alex Ploeg: ‘Humor is een soort sociaal glijmiddel’ (uit het magazine)

Alex Ploeg

Tot voor kort noemde hij zichzelf een loser, maar inmiddels heeft cabaretier Alex Ploeg (34) zich met zijn theatershow Ultimatum en zijn sketches voor Klikbeet meer dan bewezen.

Hoe is de afgelopen periode voor jou geweest? Als cabaretier moet je het toch hebben van je publiek…

‘De covid-periode is voor mij een onwijze achtbaan geweest. Ik had de mazzel dat de tour van mijn eerste avondvullende show Ultimatum net klaar was en we de tv-compilatie in de Kleine Komedie ook al hadden opgenomen. Ik zou die periode gebruiken om weer te gaan schrijven en nieuw werk uit te proberen in comedyclub Toomler. Dat viel ineens weg. Ik heb het optreden echt nodig om te kunnen schrijven, het is voor mij als de gym waar je gaat trainen. Mijn eerste try-outs stonden al voor oktober, dus dat bezorgde me wel wat angst. Je raakt ook een stuk van je identiteit kwijt als je ineens niet meer optreedt en niets meer maakt. In het begin is het thuis zitten prima, dan ga je lekker series kijken en gamen, maar na een tijdje ga je je toch afvragen: wie ben ik nu?’

Hoe ben je weer uit die dip geraakt?

‘We konden al snel weer met Klikbeet aan de slag; we hebben twee coronaspecials gemaakt. Normaal is het onmogelijk om iedereen bij elkaar te krijgen vanwege alle drukke solocarrières, maar nu zat iedereen toch thuis. Coronaproof draaien – met kleine clubjes – deden we eigenlijk altijd al wel, dus we hoefden maar weinig aan te passen. Vanaf juni ging Toomler weer open voor dertig man en meteen die eerste juni stond ik daar om nieuw materiaal te testen voor mijn tweede show Ego. Die gaat over het ego, hoe het je in de weg kan zitten, maar ook hoe het je kan helpen.’

Vorig jaar noemde je jezelf nog ‘een loser’. Dat is wel een grote stap naar een voorstelling die Ego heet.

‘Dat gevoel dat je een loser bent, niet goed genoeg, heeft ook met ego te maken. Kort door de bocht gezegd gaat mijn eerste voorstelling over: mag ik er wel zijn? Die vraag is nu wel beantwoord: oké, dat mag. Maar nu is het de vraag: wat ga je dan doen? Wie ben je en wat straal je uit? En: hoe ‘echt’ zijn we, spelen we niet allemaal een soort rolletje? Ik vind dat interessante vragen.’

Even terug… wie was de kleine Alex?

‘Een lief, relatief braaf en creatief jongetje. Mijn oudere broer wilde altijd buiten spelen, maar ik zat liever binnen poppetjes te tekenen. Ik heb tot mijn achtste in Amerika gewoond, in Madison, Wisconsin. Mijn vader is arts en deed daar onderzoek naar transplantaties. Ik vind het waardevol dat ik al zo jong zo goed Engels sprak. Ik heb daar ook leren lezen en schrijven, en weet nog dat we terugkeerden naar Groningen en mijn moeder me in één zomer Nederlands leerde lezen. Het schrijven op school is daar anders, ze gebruiken blokletters in plaats van alle letters aan elkaar. De eerste schooldag, in groep vier, moest ik mijn naam op het bord zetten. ‘Alexander’ schreef ik in blokletters, en daarna heb ik er boogjes onder gezet. De hele klas moest lachen, daar is het mee begonnen.’

Was je altijd de grappenmaker op school?

‘Niet bewust, al denk ik dat het er altijd wel inzat. Ik voelde me ook aangetrokken tot de grappige mensen. Ik had vriendjes die mij lieten lachen en die ik zelf ook aan het lachen kon maken. Ik was niet de hele dag bezig met gek doen en dingen roepen, maar ik gebruikte die humor zeker wel; het is toch een soort sociaal glijmiddel. Ik heb altijd op kleine scholen gezeten waar alles gericht was op individuele expressie. Je kon er jezelf zijn en er liepen mensen met gekke kleding rond die op grotere scholen misschien waren gepest.’

Je droom was de kleinkunstacademie, maar daar werd je afgewezen.

‘Ik ben twee keer afgewezen voor de kleinkunst en twee keer voor de Comedytrain. Ik denk dat ik altijd wel talent had, maar dat ik nog niet genoeg richting had. Die afwijzingen zijn achteraf gezien een blessing in disguise geweest, want hierdoor moest ik mezelf gaan vinden. Ik was daarvoor veel te veel bezig met pleasen en bedenken wat anderen wilden zien. Dat is niet de manier om er te komen, want dan ben je in het beste geval een slap aftreksel van een andere comedian. Toen ik in 2014 voor de derde keer werd gevraagd om auditie te doen voor de Comedytrain, dacht ik: als jullie me nu nog niet goed genoeg vinden, dan is dat jammer, dit is wat ik doe. Toen werd ik wel aangenomen, omdat ik dit keer liet zien wie ík was.’

Je vertelde eerder dat je een stuk zwaarder was en behoorlijk onzeker.

‘Ja, dat hangt een beetje samen met die fase dat dingen mislukten en ik niet echt serieus bezig was met mijn leven. De omslag kwam toen ik flink ben gaan sporten; ik viel dertig kilo af en werd zelfverzekerder en sterker. Op het podium was dat ook weleens gek, want daarvoor was ik altijd die likeable, dikke gezelligerd. Toen ik zo veel was afgevallen, werd ik veel vaker als arrogant gezien, terwijl ik hetzelfde materiaal speelde. Mijn hele context was anders geworden, als ik vertelde wat er allemaal mislukt was in mijn leven, hadden mensen ineens zoiets van: jaaa, wat zijn jouw problemen nu écht?’

Met de vrouwen liep het ook niet lekker, zei je in je eerste voorstelling. Hoe is dat nu?

‘Dat gaat heel goed, ik heb een heel leuk vriendinnetje en ben net voor het eerst gaan samenwonen – we hebben de coronagroeispurt gehad. Na eerst een hele tijd om elkaar heen te hebben gedraaid, kregen we iets in december vorig jaar. In maart, toen de lockdown eraan zat te komen, zei ik: ‘Kom dan bij mij zitten’, en dat werkte zo goed dat ze inmiddels haar huis heeft opgezegd en is gebleven. Mijn tweede voorstelling wordt dus alleen maar huiselijkheid en liefde, haha.’

Alles over Alex

Wie: Alex Ploeg

Geboren: 29 oktober 1985

Carrière: Alex studeerde eerst filosofie (niet afgemaakt) en toen communicatie (master gehaald). In 2014 werd hij aangenomen bij de Comedytrain, het eerste Nederlandse gezelschap van stand-up comedians. Hij won in 2016 de publieksprijs van het Cameretten-festival. In 2018 koos de Volkskrant hem tot hét comedytalent en NRC noemde hem ‘een van de veelbelovendste cabaretiers van het decennium’. Zijn debuutshow Ultimatum werd genomineerd voor de Neerlands Hoop cabaretprijs. Verder is Alex te zien in het satirische sketchprogramma Klikbeet en dook hij op in televisieprogramma’s als Foute vrienden en Cojones. In oktober start hij met de try-outs van zijn nieuwe theatershow Ego, en dit najaar komt ook een nieuw seizoen van Klikbeet uit.

Relatiestatus: Alex woont samen met zijn vriendin.

Tekst: Jill Waas | Foto’s: Maaike van Haaster
Met dank aan: Karavaan Amsterdam

Dit is niet het volledige interview met Alex Ploeg. Benieuwd naar het gehele interview? Dat kun je lezen in de nieuwste VIVA #35, die vanaf vandaag in de winkels ligt. Weet je dat je de nieuwste VIVA ook als losse editie heel makkelijk kunt bestellen via deze link?

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«