Anna Nooshin exit bij Expeditie Robinson: ‘Je snakt echt niet naar een tandenborstel’

Donderdagavond werd de halve finale van ‘Expeditie Robinson’ gespeeld. Helaas voor Jessie Jazz, Anna Nooshin en Suzanne Klemann, want zij moesten het spel verlaten. Wij spraken met Anna (29) over het avontuur.

Tekst Katy Boer | Beeld Olivier Thijssen

Heb je lang getwijfeld om mee te doen?

“Ja, best wel lang. Ik heb altijd geroepen dat het een droom was om mee te doen, maar toen kwam het opeens heel dichtbij en werd het realiteit. Zo’n expeditie komt qua timing ook nooit goed uit met projecten. En ik vond het een heel eng idee om al die controle uit handen te geven.”

Vond je de expeditie zwaar?

“Verschrikkelijk, veel zwaarder dan ik dacht. Om de controle weg te moeten geven en niet te eten: daar had ik veel moeite mee. Ook werd ik met bepaalde dingen van vroeger geconfronteerd die ik niet had zien aankomen, dus het was wel echt heel zwaar. En de dagen duurden ontzettend lang.”

Hoe is het om zo’n lange tijd niet te douchen, tanden poetsen, scheren etc.?

“Daar wen je heel snel aan en dat is echt het minst erg. Het is ook wel heel lekker om zo lui te zijn en niets aan persoonlijke hygiëne te hoéven doen. Omdat je geen gifstoffen tot je neemt, ben je ook heel schoon en detox je eigenlijk meteen.”

Hoe en waar ga je naar het toilet op het strand?

“Ik ging altijd naar dezelfde plek in de bosjes. Je went snel aan op die manier naar het toilet gaan. Op een gegeven moment heb je ook geen gêne meer en schaam je je niet voor naaktheid of voor elkaar.”

Wat vond je het moeilijkst?

“Verveling en honger. De dagen duurden heel lang en ik miste mijn werk. Creëren, iets creatiefs doen, dingen maken: dat ik dat niet kon doen, vond ik heel lastig.”

Wat viel je achteraf gezien juist ontzettend mee?

“Ik had pas tegen het einde van de expeditie heel erg last van heimwee, daarvoor viel het mee. De hygiëne viel me ook mee, je snakt echt niet naar en tandenborstel of shampoo. Eerder naar eten.”

Wat was je mooiste moment op het eiland?

“Ik werd elke dag vroeg wakker en dan kwam de zon net op. Vaak zaten we er met z’n allen naast elkaar naar te kijken. En op een avond dat het niet regende, hadden we een heel mooie sterrenhemel.”

Zonder wie had je het echt niet zo lang volgehouden?

“Dat is sowieso Jessie, zij was degene die me nog een beetje normaal wist te houden en vaak voor me opkwam als anderen me niet begrepen. En Thomas hield het luchtig met zijn humor en grapjes, dat was heel prettig.”

Wat was je eerste reactie toen duidelijk werd dat je ‘Expeditie Robinson’ moest verlaten?

“Het klinkt heel stom maar ik was dolgelukkig. Het voelde alsof ik een soort van bevrijd werd, alsof er een last van mijn schouders viel. Ik heb de hele expeditie meegemaakt, op één dag na, en het was in mijn hoofd een heel fijn doel om af te strepen. Maar ik was ook heel blij om naar huis te gaan. Op dat moment werd ik ook meteen weer mezelf.”

Had je het zien aankomen?

“Ja, het was best een zware proef. Ik was met Bertie en Thomas over en de kans dat ik van hen zou winnen, was vrij onwaarschijnlijk. Bij Suzan had ik nog wel het idee dat ik haar kon verslaan, maar die twee niet.”

Wat had je anders kunnen doen zodat je deze ronde misschien niet was afgevallen?

“Misschien iets harder rennen of beter zoeken. Maar ik was niet mezelf en behoorlijk in de war tijdens die laatste proef, dat maakte het lastiger.”

Zit je nu elke week voor de tv om de aflevering te kijken?

“Zeker, we zitten bijna elke week met z’n allen te kijken. Dat is het hoogtepunt van de week, heel gezellig om dat met z’n allen te doen. Het is ook het fijnste wat ik hieraan heb overgehouden: vriendschap met al die leuke mensen.”

Hoe vind je het om jezelf terug te zien?

“Mezelf terugzien vind ik kut. Vooral tegen mijn hoofd tijdens proeven kan ik niet goed.”

Hoe is het om de anderen terug te zien en te zien hoe zij complotjes smeden?

“We wisten alles van elkaar, maar ik heb wel een paar keer gezien dat Lex, Bartho of Koos iets over me zeiden wat niet zo aardig was. Maar het hoort erbij. Ik heb zelf ook dingen gezegd waarvan ik achteraf dacht dat het niet zo handig was. Er zit zo veel emotie bij.”

Als je nu nog een keer gevraagd wordt om mee te doen, zou je dat dan doen?

“Ja, maar dan wel met de kennis die we nu hebben. Dan zou ik proberen me minder door m’n emoties te laten leiden en wat luchtiger en lichter erin te gaan.”

Welke tip zou je iemand op een onbewoond eiland geven?

“Niet te veel over eten praten en proberen je emoties onder bedwang te houden.”

Lees ook:

Bartho Braat exit: ‘Die baard. Ik lijk kapitein Iglo wel’
Kraantje Pappie: ‘Ik weet nu dat ik dit soort dingen niet leuk vind’
Elle van Rijn: ‘Ik dacht elke ochtend: weer een nacht overleefd’
Chloe Leenheer: ‘Ik had natuurlijk ook het van de crew kunnen jatten’
Jalou Langeree: ‘Het was een klap in mijn gezicht’
Koos van Plateringen: ‘Toen ik het terugkeek, dacht ik: wat een boeven!’
JayJay Boske: ‘Bertie heeft het beste in mij naar boven gehaald’
Jessie Jazz: ‘Het groeide m’n broekje uit, maar dat boeide me niet’
Suzanne Klemann: ‘Ik heb nog nooit zulke witte tanden gehad’