Blog Martin: Regenboogpepernoten, schandalig!

Ik vind die hele Zwarte Piet-discussie zowel moeilijk als vermoeiend. Vermoeiend omdat het nu al zo’n twee jaar voortsleept zonder echte progressie, moeilijk omdat ik echt heel erg fan ben van Zwarte Piet, en ik het lastig te begrijpen vind dat de liefde die ik voor een bepaald personage voel (want liefde is het), racistisch kan zijn. Maar het probleem bestaat, en zodra beide kanten tegen elkaar tekeer blijven gaan zonder écht naar elkaar te luisteren, heeft die hele discussie weinig zin. Bovendien is het lastig om zin te maken voor het Sinterklaasfeest met al die boze mensen om je heen.

Pepernotenwinkel

Dat is nogal lastig, want naast het feit dat ik écht een groot Sinterklaasfan ben, run ik al jaren een grote dichtservice voor mensen die moeite hebben met het schrijven van sinterklaasgedichten. Daarvoor worden elk jaar vele honderden gedichten geschreven, maar dat gaat uiteraard alleen als je een beetje in de stemming bent. Gelukkig hebben we vrienden met goede ideeën, en die besloten on ons afgelopen zaterdag mee te nemen naar de pepernotenwinkel in Amsterdam. Ik had er nog nooit van gehoord, maar dat bleek logisch te zijn, die winkel is pas een weekje open.

Een gevaarlijk concept. M en ik zijn namelijk al sinds februari aan de Paleo (glutenvrij feestje), en hadden ons voorgenomen dat er tot 5 december geen pepernoot in huis kwam. Sinterklaassnoepgoed en wij hebben nogal een slechte geschiedenism moet je weten. Zo deden we een paar jaar geleden aan Sonja Bakker, jeweetwel, dat achterlijke dieet waarbij je leeft op gras en eierkoeken en op oudejaarsavond maar twee oliebollen mag. Dat ging prima, ook aan te weinig eten kun je wennen, maar op een goede dag in oktober stond daar ‘een taaitaaitje’ op het menu. Dat was het einde van Sonja Bakker voor ons. Want we hebben enorm gesmuld van ons taaitaaitje, maar iedereen die houdt van taaitaai, weet dat één taaitaaitje bijna een onmogelijkheid is. Veertien en een halve seconde zaten we roerloos op de bank, om vervolgens rennend en vechtend naar de keuken te snellen, om de rest van die zak meester te maken.

Een pepernoot is een pepernoot, toch?

Dit jaar dus geen sintsnoepgoed tot pakjesavond, hadden we besloten. Tof idee, totdat je dus pepernotenwalhalla binnenwandelt waar de geur van speculaaskruiden en versgebakken snoepgoed je door de winkel doet zweven als zo’n tekenfilmfiguur dat een lekkere taart ruikt. Gelukkig zat alles in dichte zakken toch? Niet dus! Er waren proefbakken! Nu kun je je afvragen waarom je pepernoten zou moeten proeven, je eet ze toch immers al jaren? Een pepernoot is een pepernoot, toch?

Dat zou je denken ja, maar het brein achter de winkel is de pepernotenfabriek Van Delft – en die houden nogal van experimenteren. Ik keek m’n ogen uit. Zwarte pepernoten, witte pepernoten, goddelijke kaneelpepernoten (ja sorry – als je met kaneel gaat werken ga ik voor de bijl), regenboogpepernoten, stroopwafelpepernoten: echt élke soort pepernoot die je je maar kunt indenken, de ene nog lekkerder dan de andere.

Eat that, Appie

Stampend vol was het in deze winkel, die overigens het hele jaar door open is. Maar het opvallendste? Er stond niemand met een spandoek voor het behoud van de traditionele pepernoot. Er was niemand die liep te schreeuwen dat alles bij het oude moest blijven, of die riep: ‘Pepernoten zijn niet blauw of rood, dat weet iedereen’. Waarom niet? Omdat het niet met een persbericht werd aangekondigd, maar men het gewoon heeft gedaan. Omdat al die kleurtjes hartstikke gezellig zijn, en verandering van spijs doet eten. En omdat, als je niet meteen smijt met het stempel racisme, maar een vernieuwing gewoon presenteert als iets leuks, mensen blijkbaar prima in staat zijn om verandering te accepteren. Had Van Delft geroepen: de traditionele pepernoot wordt afgeschaft, dan was er een bak kritiek gekomen waar Albert Heijn nog een puntje aan had kunnen zuigen.

Ik hou van Zwarte Piet, maar ik hou nog veel meer van het Sinterklaasfeest en als ik iets graag in stand wil houden, dan is het dat. Introduceer die gekleurde pieten (inclusief de zwarte) gewoon als een verrijking, in plaats van dat gehamer op racisme en laten we er verder over ophouden. Over tien jaar weet niemand meer beter.