Boerka’s en blote tieten

Nederlandse films staan bekend om de blote borsten die erin ‘moeten’. Hoe verloopt dat in een islamitisch land?

Egyptische bureaucratie
Vrijdagavond trokken we onze mooiste outfits aan en vertrokken op onze killerheels naar de eerste verdieping van ons hotel. Deze verdieping is helemaal ingericht voor het Filmfestival met allemaal kamertjes waar mensen van het festival zitten. Iedereen denkt ergens iets over te zeggen te hebben, dus we werden al veelvuldig van het ene kamertje naar het andere kamertje gestuurd, om uiteindelijk toch in kamertje één te moeten zijn. Daar stond Amar, een tweeëntwintigjarige fysiotherapeut die een enorme voorliefde voor cinema heeft. Hij zou ons begeleiden naar de screening van ‘Joy’ waar ook een heuse persconferentie zou zijn. Amar werd al snel de man omdat hij die drie mooie Amsterdamse meisje mocht begeleiden.

Rode oortjes
We kwamen aan bij het Operahuis waar ‘Joy’ vertoond wordt. We stapten in een smalle lift om uiteindelijk in een achterkamertje terecht te komen waar ze een projectiescherm hadden opgehangen. De zaal was redelijk gevuld met voornamelijk islamitische mannen en vrouwen, maar mijn oog viel gelijk op de mooie blonde jongen die aan de andere kant van het gangpad zat. Dit liet ik dan ook duidelijk merken aan Sam en Eer en sprak de magische woorden dat ik hem prima te doen vond.

De film werd ingestart en toen de eerste blote borst in beeld kwam zag ik de meisjes achter me rood worden en hun handen voor hun ogen houden. Niet veel later vertrokken de eerste mensen uit de zaal. Toen ik even later rokend in beeld kwam met mijn zwangere buik stonden er nog meer mensen op en begonnen er wat mannen doorheen te praten.

Gkoesjie Sgmift
Toen de film eindelijk ten einde was werden we naar voren geroepen. “Here are Samira Mjaas and Gkoesjie Sgmift” riep de trotse festivalmanager waarop ik in lachen uitbarstte. De zeven overgebleven journalisten konden wat vragen stellen. Zo ook de vriend van de knappe man die aan Sam vroeg of ze depressief was. Hij was namelijk dokter en zag aan het spel de symptomen van een heftige depressie. Heerlijk dit, we hebben dan ook genoten van het moment en probeerden er niet te serieus op in te gaan.

Niet veel later, na de persconferentie, sprak de knappe man me aan. Dat hij de film zo mooi vond en wat we de rest van de dagen nog gingen doen. Hij vertelde dat hij Arabisch studeerde hier en dat hij uit Brussel kwam. Een Belg dus. Shit. Hij vertelde ook dat hij redelijk goed Nederlands kon verstaan. Waarschijnlijk had hij dus gehoord dat ik hem zo lekker vond dat ik bijna van mijn stoel afgleed. Ohoh. Doordat ik verdronk in de ogen van de knappe Belg ben ik niet eens op zijn hint ingegaan. Heb zelfs niet gevraagd hoe hij heet of wat zijn telefoonnummer is. Nu kan ik alleen nog dromen over mijn Oosterse naaa-haaa-haa-acht met mijn knappe Belg.

CC foto: privébezit