Carice van Houten: ‘Ik heb mijn hart nu voor altijd aan de buitenkant hangen’

carice van houten

Gevoelig was Carice van Houten (44) altijd al, maar nu ze moeder is, hakt alles er nog meer in. ‘Je treedt toe tot een andere wereld.’ Iets wat ze ook doet in haar eigen serie Red light.

Hoe was het om van begin tot eind betrokken te zijn bij Red light?

‘Het geeft een enorme kick om niet alleen maar in een serie te acteren, maar veel meer in de pap te brokkelen te hebben. Het idee om zelf iets op te zetten, ontstond al toen ik Game of thrones aan het draaien was. Het was de tijd dat Scandinavische series in opkomst waren, en we dachten: we kunnen in Nederland toch ook wel iets groots maken? Halina (Reijn, red.) en ik hadden ons bedrijf Man Up nog niet officieel opgericht, maar het zat al wel in de pijplijn. Een samenwerking met België klonk als een logisch huwelijk, dus zijn we in ons autootje daarheen gereden om het idee bij VTM te pitchen. Esther Gerritsen is de schrijfster geworden, omdat we het heel belangrijk vonden dat een verhaal dat vanuit drie vrouwen wordt verteld ook met een vrouwelijk perspectief geschreven zou zijn.’

Je zei eerder: ‘Er is nood aan verhalen vanuit de vrouw verteld.’

‘Klopt, we misten echt die female driven stories. Gelukkig begint het inmiddels wel te veranderen, er komen steeds meer initiatieven vanuit vrouwen zelf, en mensen worden zich bewuster dat sommige dingen niet meer kunnen. Om een voorbeeld te geven: een stripclub hebben we al zo vaak gezien vanuit de man, met alle mooie dames en de club die wordt neergezet als een soort snoepwinkel. Wij wilden in Red light de achterkant tonen en de rauwheid laten zien, die dichter bij de werkelijkheid ligt.’

Raakten jullie ook geïnspireerd door Hollywood, waar veel actrices met hun eigen productiehuizen steengoede series opzetten?

‘Zeker, het begon met Girls, en actrices als Reese Witherspoon, Nicole Kidman en Margot Robbie hebben daar inmiddels ook het goede voorbeeld gegeven. Ik denk alleen dat het in Amerika sneller serieuzer werd genomen. Niemand zegt tegen Reese: ‘Nu even oortjes dicht dametje, dan gaan wij over de centjes praten.’ Halina en ik hebben dat wel meegemaakt, we moesten echt door een laag van patriarchaat heen.’

Halina en jij zijn naast zakenpartners beste vriendinnen. Waarom werkt het zo goed tussen jullie?

‘We raken heel erg geïnspireerd door elkaar. Hoewel we twee totaal verschillende mensen zijn, zitten we heel erg op één lijn in wat we willen maken. Soms is het weleens zoeken als je samen een bedrijf runt, want we hebben heel andere levens: zij wil nog regisseren, ik wil ook spelen, ik heb een kind. Halina is heel snel en een ongelooflijk creatieve denkmachine, terwijl ik meer een kat uit de boom kijker ben en een brein heb dat in een ander tempo werkt. Dat kan weleens botsen, maar toch vinden we elkaar altijd.’

Wat vinden jullie belangrijk om te vertellen met Red light?

‘Het is een ode aan de vrijheid geworden. De drie hoofdpersonages moeten zich bevrijden uit een beeld dat ze is opgelegd of dat ze zichzelf hebben opgelegd. Eigenlijk is dat ook ons proces geweest tijdens het maken van de serie. We moesten leren onze verantwoordelijkheid te nemen en ons niet meer te laten betuttelen. Halina en ik hebben niet voor niets ons bedrijf Man Up genoemd, het is ook een opdracht naar onszelf: kom op, geen gepiep, wij kunnen dit!’

Wat vond je zo leuk aan de rol van Sylvia?

‘Sylvia is ongrijpbaar. Ze voldoet niet aan het clichébeeld van een sekswerker, en ze is niet zomaar een lekker wijf. Ze is zowel slachtoffer als dader en dat maakt haar niet meteen heel sympathiek. We wilden complexe karakters neerzetten, vrouwen die met allerlei dingen worstelen. Ik vind zelf het personage Evi heel bijzonder, omdat het nog een taboe is als je als vrouw parttime moeder wilt zijn. Halina en ik halen altijd het voorbeeld aan van een acteursstel dat we kennen. Als zij hun kinderen ophaalt van het schoolplein, is het van: ‘Nou, ik zag je op televisie, je bent wel druk hè,’ op een veroordelende toon. En als hij ze komt halen, zeggen ze: ‘Oh ik zag je weer op televisie, leuk!’ Mannen met een drukke carrière zijn alom geaccepteerd, maar werkende moeders vaak nog niet.’

Worstel jij ook met die balans nu je zelf moeder bent?

‘Ja, ik weet niet beter dan dat ik altijd veel gewerkt heb, en ik vind het best ingewikkeld om een goede balans te vinden. Als ik aan het werk ben, mis ik mijn kind, maar als ik niet werk, mis ik dat weer; ik kan nooit meer echt onbezorgd zijn. Ik denk dat dit voor veel vrouwen geldt.’

Waarin heeft het moederschap jou veranderd?

‘Ik heb mijn hart nu voor altijd aan de buitenkant hangen, dat vind ik wel heftig. Ik ben überhaupt al een vrij gevoelig iemand, maar nu hakt alles er nog meer in. Je treedt toe tot een andere wereld als je moeder wordt. Alsof er een heel genootschap is. Ik begreep vroeger geen reet van mensen die over kinderen spraken. Als iemand zei: ‘We moeten nu echt naar huis, anders raakt ie uit zijn ritme,’ dacht ik: wat een onzin. Je snapt pas dat alles verandert als je zelf een kind krijgt. Tegelijkertijd is alles ook heel helder, het draait niet meer om mij en dat vind ik wel prettig. Ik heb altijd een duidelijke focus: hij moet eten. Wat er ook in kan resulteren dat ik zelf vergeet te eten, voor mezelf blijven zorgen, is soms wel een uitdaging.’

Tekst: Jill Waas | Beeld: Oof Verschuren

Het hele interview met Carice lees je in VIVA-07-2021. Deze editie ligt vanaf 17 februari in de winkel of lees je hieronder verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.