Mijn ex wil van het co-ouderschap af: ‘Dan kan ik nooit meer iets leuks met ze doen’

Gerry en Ronald hebben co-ouderschap over hun vier kinderen. De ene helft van de week zijn ze bij hun vader, de andere helft bij hun moeder. Het weekend zijn ze om en om bij vader en moeder. Vanwege zijn werk wil Ronald nu dat de kinderen doordeweeks bij hun moeder zijn en alle weekenden bij hem. Gerry ziet dat niet zitten. ‘Dan kan ik nooit meer iets leuks met ze doen.’

Gerry: ‘Vorig jaar zijn Ronald en ik gescheiden. We zijn toen co-ouderschap overeengekomen. Onze vier kinderen wonen de helft van de tijd bij mij en de andere helft bij hem. Het afgelopen jaar was er natuurlijk veel onrust, iedereen moest aan de nieuwe situatie wennen. Maar nu zijn ze alle vier weer een beetje tot rust gekomen. Nou ja, de oudste twee zijn behoorlijk aan het puberen, die moeten we af en toe flink bijsturen. En de jongste heeft veel hulp nodig met haar huiswerk. Dus we moeten regelmatig overleggen. Maar dat gaat goed. We hebben duidelijke afspraken over de grenzen die we hanteren en over hoe we de jongste helpen met school. Al met al loopt het volgens mij prima.

‘Onze vier kinderen wonen de helft van de tijd bij mij en de andere helft bij hem’

Nu vertelde Ronald vorige week dat hij de omgangsregeling wil veranderen. Hij wil dat de kinderen van maandag tot vrijdag bij mij wonen en in het weekend bij hem. Door zijn te drukke baan is er te weinig tijd om doordeweeks voldoende aandacht aan de kinderen te besteden.

Ik wil dat niet. Ik wil niet weer verandering. En als de kinderen elk weekend bij hem zijn, kan ik nooit eens iets leuks met ze doen. Ik denk eerlijk gezegd dat het meer te maken heeft met die vrouw waar ik de kinderen soms over hoor praten. Hij wil gewoon zijn handen vrij hebben. Bovendien, als ik doordeweeks voor de kinderen moet zorgen, kom ik nooit meer aan het werk. Dan blijf ik afhankelijk van hem en dat wil ik niet.’

Ronald: ‘Het is niet waar dat ik van de kinderen af wil, zoals Gerry het noemt. Ze zijn heel belangrijk voor me en ik vind het heerlijk als ze bij mij zijn. Maar ik ben vertegenwoordiger en ik zit hele dagen op de weg. Met die files is het telkens weer stressen om op tijd thuis te zijn. Als ik om zeven uur thuis ben, is het vroeg. Dan moet ik meteen koken, alle verhalen van de kinderen aanhoren, de oudsten een beetje bijsturen, de jongste helpen met haar huiswerk. Vaak ben ik pas veel later thuis en dan moeten de jongens een pizza halen. Dat is toch ook niet goed? Ik moet ook vaak dineren met opdrachtgevers. Dat kan ik echt niet altijd plannen op de dagen dat de kinderen bij Gerry zijn.

‘Ze doet daar geen enkele moeite voor’

Door die druk ben ik erg gespannen, juist als de kinderen bij mij zijn. Ik heb het gevoel dat ik dan tien ballen in de lucht met houden. Ik heb overwogen om een au pair in dienst te nemen. Er is zelfs al eens iemand wezen kennismaken. Een hele aardige, capabele vrouw. Maar ik vind het eigenlijk van de zotte dat ik een au pair moet nemen terwijl Gerry gewoon thuis zit. Ze zegt wel dat ze aan het werk wil, maar volgens mij doet ze daar geen enkele moeite voor. Dan is het toch veel logischer als de kinderen door de week bij haar zijn en in het weekend, als ik tijd voor ze heb, bij mij?’

De mediator: ‘Jullie hebben gesprekken over de kinderen begrijp ik uit de toelichting. Dat is voor de kinderen heel goed. Aan de andere kant ontbreekt in die gespreken bepaalde kardinale informatie. Informatie die kan voorkomen dat hele verkeerde aannames worden gedaan. Zoals het nu er nu voor staat, wil Ronald goede zorg aan de kinderen geven, maar lukt hem dat niet omdat daar de rust er niet voor is. Gehaast door het werk en beperkte tijd. Gerry daarentegen voelt zich afhankelijk. Zij zou dit graag omkeren, maar het lukt haar nog niet. Door het voorstel van Ronald wordt zij met haar eigen dingen geconfronteerd. Terwijl als jullie de onderwerpen die jullie hier al snel benoemen zouden bespreken, zal er al veel meer begrip zijn.

‘Wie is die vrouw bij Ronald?’ en ‘Wat wil Gerry met haar leven?’ zijn vragen die dan op tafel komen. Het zou zelfs tot andere afspraken kunnen leiden. Het is niet nodig om die afspraken voor onbepaalde tijd te maken. Jullie kunnen ook een korte periode van een halfjaar of een jaar afspreken. Dan kan Ronald zorgen voor rust in zijn huishouden en Gerry kan zich richten op een baan voor na die tijd. Beweeg mee met de situaties, dat vermindert de negatieve energie. Dat is goed voor de kinderen.

Er gebeurt altijd wel iets in je sociale omgeving waardoor je even van je stuk bent gebracht. iMediators is in die gevallen een handige partner om bij je te hebben. Online of aan tafel helpen wij vrienden, partners en collega’s weer in gesprek te komen. Samen naar een nieuwe toekomst zonder jezelf te verliezen.’

Michiel Hordijk (44) is full certified mediator in familie-  en arbeidskwesties. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin.Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar: viva@imediators.nl

Esther: ‘Ik heb er geen energie meer voor’
Mary: ‘Mijn zoontje wil dat wij allebei op zijn verjaardag zijn’
Het niet eens worden over de opvoeding: ‘Mijn ex houdt onze kinderen klein’
Is een ouderschapsplan echt nodig?
Sandra en Jorien zijn uit elkaar gegroeid: ‘Ze leeft erg in haar eigen wereldje en daar laat ze mij niet in toe’

Beeld Shutterstock