Dansen tot de klok twaalf slaat: ik ging stappen in een microclub

microclub

Uitgaan én op tijd naar bed. Het klinkt als een onmogelijke combinatie, maar sinds het bestaan van De Microclub kan het echt. VIVA’s Jessica (26) testte het nieuwe feestconcept.

Kroegen, clubs, danscafés en festivals: in het uitgaanscircuit kun je mij regelmatig tegen het lijf lopen. Ik ben niet vies van een drankje of dansje en hang in de weekenden geregeld in de lampen. ‘Op tijd’ naar huis gaan? Nee bedankt. Behalve vandaag, want ik breng een avond door in De Microclub.

Lekker wat aan je weekend hebben

Het principe van een avond microclubben is simpel. Eigenlijk is het een doodnormale clubavond die zich een paar uur eerder afspeelt. Het festijn start om 20.00 uur en duurt – à la Assepoester – tot 00.00 uur. Zo kun je vroeg onder de wol kruipen en nog lekker wat aan je dag hebben.

Oprichter Melvin Bruhn (34) is het feestconcept gestart omdat hij merkte dat zijn vrienden steeds minder uitgingen. ‘Mensen krijgen op een gegeven moment een fulltime baan en/of kinderen. Ze gaan nog wel uit eten of een biertje drinken, maar niet meer stappen. Vaak omdat ze minder energie hebben of iets aan hun weekend willen hebben. Dat vond ik zonde, want ik ben gek op dansen en elektronische muziek. Ik wilde gewoon naar een club, maar dan eerder op de avond.’ Daarom kwam Melvin vorig jaar met De Microclub op de proppen: een volwaardige clubavond inclusief dj met een goeie set housemuziek. Het enige verschil is de tijd. Wie na 22.00 uur bij De Microclub aan komt kakken, komt er niet meer in.

‘De oma in mij vindt het wel een relaxed idee’

Zelf moet ik nog even aan het concept wennen. Ik zie mijn vrienden nog niet zo gauw na het avondeten naar de club gaan. Bovendien: wie gaat er om 20.00 uur nou al helemaal uit z’n plaat alsof het 2.00 uur ’s nachts is? Toch vindt de oma in mij het wel een relaxed idee om de dag na het stappen niet half slapend in bed door te hoeven brengen. Ik gun het feest het voordeel van de twijfel en begeef me op een doodgewone vrijdagavond richting het feest in club BASIS in Utrecht.

Ietwat huiverig stap ik om 21.45 uur – eerder lukte me niet – de zaal binnen, nieuwsgierig naar wat ik ga aantreffen. Een stevige housebeat komt me tegemoet. De club in de oude Utrechtse werfkelder is stampvol. En dat niet alleen: de mensen dansen. De stemming is zelfs uitbundig te noemen. Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat het nu 3.00 uur ’s nachts is.

Fulltime job

In juni 2017 vond in de Utrechtse club het allereerste Microclub-evenement plaats. Een klein jaar later zijn er al vijftien edities geweest. Niet alleen in de Domstad, maar ook in Amsterdam, Den Haag en Rotterdam begint De Microclub een begrip te worden. En het aantal steden breidt nog steeds uit: dit voorjaar krijgen ook Tilburg, Den Bosch en Breda een eerste editie. ‘Ik wil in zo veel mogelijk steden testen of mensen ervoor openstaan,’ vertelt Melvin, die zelf ook blij verrast is door het succes. Hij is inmiddels fulltime bezig met de organisatie van het 25+feest. ‘Ik kan er nog niet van leven, maar als het zo goed blijft gaan wordt het wel winstgevend.’

Afterparty

Om 23.00 uur zit de sfeer er nog steeds lekker in. Terwijl Melvin als een echte gastheer hier en daar een babbeltje maakt – tot nu toe is hij nog bij elke editie aanwezig geweest – raak ik in gesprek met bezoeker Rosanne, die voor de tweede keer De Microclub bezoekt. ‘Voordat ik dit feest ontdekte, ging ik nooit meer stappen. Ik hou gewoon te veel van slapen,’ lacht ze. ‘Maar dit concept is voor mij perfect. Al zouden er van mij wel wat meer hitjes gedraaid mogen worden.’

‘Het Microclub-publiek vindt het duidelijk mooi geweest’

Om klokslag 00.00 uur neemt de dj afscheid om plaats te maken voor het nachtprogramma van club BASIS. Omdat ik nog niet moe ben, besluit ik te blijven om te zien wat de volgende dj in petto heeft. De rest van het Microclub-publiek vindt het duidelijk mooi geweest; om 00.30 uur is het rustig in de club en zit de sfeer er een stuk minder in. De volgende dj bouwt zijn set rustig op – een beetje een dooddoener voor de mensen die al uren aan het dansen zijn. Als de zaal zich een halfuur later vult met nachtpubliek, heb ik weer even hoop: zou de feeststemming terugkeren? Voorzichtig wordt er weer wat gedanst, maar lang niet zo uitbundig als eerder op de avond.

Om 2.00 uur besluit ik dat het tijd is om naar huis te gaan. Ik heb het geprobeerd, maar echt hard gefeest wordt er niet meer. Kracht om te wachten tot het nieuwe publiek losgaat, heb ik eigenlijk ook niet.

Ach, heb ik morgen tenminste nog een béétje wat aan m’n dag.

Ook een keer naar De Microclub? Check hier de clubagenda.

Lees ook:
Een maand lang aan de LSD: Jessica test trippen op de werkvloer