De meest opmerkelijke dierenverhalen van de VIVA-redactie

Het is Dierendag! Tijd om de VIVA-redactie aan de tand te voelen over hun huisdieren. Hierbij: de leukste, grappigste en meest bizarre dierenverhalen die wij hebben meegemaakt.

Staart in de fik

Rebecca: “Mijn kat Hummel is bij de geboorte te lang in het vlies blijven zitten en is daardoor nogal dom. Dat zorgt regelmatig voor interessante situaties. Van vallen in een open aquarium, tot misspringen als ze op bed probeert te komen en ze klimt op de meest unieke wijze over het hek heen. Ze grijpt dan de rand van de schutting met haar poten en trekt zich eraan op om er vervolgens aan de andere kant weer af te vallen. Maar het ultieme dieptepunt – of hoogtepunt – was het moment waarop ik rustig televisie zat te kijken en ik ineens een enorme schroeilucht rook. Hummel liep langs met een zwarte staart. Ze bleek per ongeluk met haar staart in een kaars te hebben gehangen.”

Beetje dood

Katy: “Toen ik klein was, had ik een hamster genaamd Sem. Hij was gemeen en beet altijd, dus ik speelde er niet zo vaak mee. Na een tijdje ging ik in de kooi kijken en toen bleek hij dus al vier dagen dood te zijn. Mijn moeder had dat allang door, maar ze wilde kijken hoe lang het duurde voordat ik het zelf door zou hebben. Niet erg snel dus…”

Erin geknipt

Lilian: “Ik heb een keer per ongeluk in mijn hond geknipt. Ze was gaan zwemmen en toen ze uit het water kwam bleek haar vacht vol te zitten met kleeftakken. Omdat ze veel haar had, besloot ik ze er gewoon even uit te knippen. Alleen knipte ik veel te diep. We gingen snel naar de dierenarts in Frankrijk en die vertelde dat als ik een centimeter dieper had geknipt, ik in een ader had gezeten. Je begrijpt: ik heb Zora daarna nooit meer zelf geknipt.”

Zwemles

Eva: “Mijn hamster had een gezwel en werd heel ziek. Mijn moeder zei dat ik hem naar de dierenarts moest brengen voor een spuitje, maar ik had geen zin om daar helemaal naar toe te gaan. Daarom heb ik hem maar in de sloot gegooid.”

Opblaaszwaard

Fleur: “Ik heb twee katten die denken dat ze een hond zijn. Amy vangt allemaal dingen en brengt die naar me toe. Het zijn alleen geen dieren. Takken, tennisballen, portemonnees, zelfs vuurwerk. Een keer bracht ze me een plastic slang. Ook kwam ze een keer met een opblaaszwaard aan. Ze komt het dan brullend binnenbrengen. Het vuurwerk legde ze leuk op mijn kussen. De andere kat ving een keer een vogel en toen kwam Amy erachteraan met een tak en een bladje, als garnituur. Ik heb een soort vegetarische pacifist als kat.”

In scene gezet

Lisanne: “Toen ik op de basisschool zat, had ik een rat als huisdier. Ik was dol op mijn rat, maar hij was heel agressief, dus verder kon niemand met de hand in de kooi komen of hem eten geven. Op een ochtend kwam ik naar beneden en toen lag hij dood in zijn kooi. We hebben hem begraven en dat was het einde. Tot ik een paar jaar geleden de waarheid hoorde. De rat was namelijk helemaal niet uit zichzelf doodgegaan. Mijn moeder was ermee naar de dierenarts gegaan en had gezegd: “Deze rat is enorm agressief en alleen mijn dochter vindt hem leuk, kun je hem afmaken?” De dierenarts had er geen probleem mee, dus de rat kreeg een spuitje en mijn moeder nam hem weer mee naar huis. Daar heeft ze hem weer in mijn kooi gelegd en toen kwam ik naar beneden.”

Gekke kauwenvrouw

Sanne: “Ik heb een kauw met de hand grootgebracht. We woonden vlakbij een kerk waar altijd kauwen in zaten. Om de zoveel tijd flikkerde er eentje uit het nest naar beneden en die moest dan geholpen worden. Ik voerde hem zelf met wormen en kattenvoer dat was aangemaakt met water. Uiteindelijk werd hij zo tam dat hij steeds achter me aanvloog. Als we dan met de auto weggingen vloog hij erachteraan en als we dan remden, gleed hij zo met zijn poten over het dak. Overal waar ik ging, kwam die kauw achter me aan; ik was net een gekke kauwenvrouw. Uiteindelijk hebben we Tjam maar teruggebracht naar de kerk, maar het was wel heel tof om te doen.”

Kip zonder kop

Fleur: “Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar mijn moeder vertelde me eens een verhaal van vroeger. Ze woonde op een boerderij en daar slachtten ze de kippen altijd zelf. Dan hakten ze de koppen eraf, maar vervolgens renden de kippen altijd nog even door, zonder hoofd. Mijn oom stuurde ze dan altijd achter mijn moeder aan en die werd dan over de boerderij heen achtervolgd door kippen zonder kop. Letterlijk.”

Beeld: iStock