Eeuwige internetzonden

Google mag dan een moloch zijn, er werken ook mensen die af en toe best nadenken over de nadelen van wat zij de wereld aan moois brengen.

Google-topman Eric Schmidt sprak op een festival van de Britse krant The Telegraph over de documentatie van mensenlevens op het internet. Met name jongeren die van alles op internet zetten, kunnen hier later in hun leven voor ‘gestraft’ worden. De meeste mensen kunnen hun jeugdzonden achter zich laten zodra ze die leeftijd gepasseerd zijn, maar is dat ook nog mogelijk als alles op internet staat?

ALL CAPS RAGE
Als je een filmpje van jezelf op YouTube zet waarin je een dronken versie ten gehore brengt van Call Me Maybe, is dat nooit meer te verwijderen. Je kunt het zelf van je kanaal halen, maar er is altijd wel iemand die het heeft gedeeld of opgeslagen. En je kunt er ook niets meer aan doen als je ooit in een furieuze opwelling niet zo netjes hebt gereageerd op een bepaald nieuwsartikel of blogpost, zonder echte argumenten maar met heel veel HOOFDLETTERS en leestekens. O ja, en met je echte naam erbij. Want op dat moment zag je daar geen kwaad in.

Veel mensen – ikzelf ook – denken nog te weinig na over wat hun digitale activiteiten aan sporen nalaten. Vaak sta je daar pas een tijd later bij stil. Als je de volgende ochtend wakker wordt en ontdekt dat je toch niet zo cute bent als Carly Rae Jepsen, of als je solliciteert op een nieuwe baan en tijdens het gesprek komt je onlinegedrag ter sprake. Gelukkig zijn er mensen zoals Schmidt, die oproepen tot voorzichtigheid met wat je op internet deelt. Vooral onder jongeren lijkt me dit urgent, want inderdaad: ik zou ook niet willen dat de uitspattingen van mijn zestienjarige alter ego me nu nog achtervolgden.

Door een digitale bril
In dat licht is er echter nog veel meer aan de hand dan je eigen onvoorzichtigheid. Natuurlijk ben je niet handig bezig als je willens en wetens een webcamfilmpje publiceert waarin je jezelf onsterfelijk belachelijk maakt. Maar wat als je gewoon in een café uit de band springt, zoals iedereen wel heeft gedaan in zijn jongere jaren, en een omstander filmt het en plaatst het online? De resultaten die je krijgt als je op YouTube zoekt op ‘drunk girl’, zijn werkelijk beschamend. (Niet in de laatste plaats omdat ik het vreselijk vind dat mensen je dan filmen en het ook nog online zetten.) Of wat als de Google Glass – ja, een uitvinding van het bedrijf van moraalridder Schmidt – een gigantische vlucht neemt, en iedereen de wereld nog meer door een digitale bril gaat bekijken? Gaan we dan niet nog harder af op een wereld waarin alles wat iedereen doet, voor de eeuwigheid bewaard blijft?

Ik wil geen digipessimist zijn, iets waar Alexander Klöpping voor waarschuwde in DWDD University. Maar ik kan me steeds beter verplaatsen in de mensen die zich bewust verre houden van social media. Vooral vanwege de wetenschap dat er zelf niet aan meedoen, geen garantie is dat je er niet op komt te staan. En je nooit weet wat dat over vijf jaar voor invloed kan hebben.

Foto: still uit filmpje (waarschuwing: dit is een smerig filmpje)