Heftig: Marielle zorgt voor haar dementerende vader

Vandaag is het Dag van de Mantelzorg, een belangrijke dag om bij stil te staan, want stel je voor dat je naast je normale baan ook nog moet zorgen voor je vader, moeder of oma. Voor meer dan 750.000 mantelzorgers in Nederland is dit vanzelfsprekend geworden. Marielle Geurts (42) draagt mantelzorg voor haar vader, die beginnend dementerend is, en vertelt over de impact hiervan op haar leven.

Vader

“Mijn vader is alleenstaand. Hij is al meer dan twintig jaar weduwnaar. Ongeveer drie jaar geleden merkten wij – we zijn met drie kinderen thuis – dat hij ging reageren op een manier die we niet van hem gewend waren en dat hij als persoon veranderde. Hij bleek een beginnende vorm van dementie te hebben. Als een rustige, zachtaardige man, die vaak op de achtergrond bleef, kon hij ineens heel geagiteerd reageren als iemand hem iets vroeg. In die perioden had hij zelf niet door dat zijn gedrag veranderde, waardoor er niet altijd begrip hiervoor werd opgebracht. Als kind is dit heel erg, want je kent je vader en je wilt hem hiertegen beschermen. Je wilt hem eigenlijk beschermen tegen zichzelf. Daarom besloten wij dat we moesten ingrijpen en de regie in zijn leven moesten overnemen. Zo zijn we in het mantelzorgen gerold.”

Andere band

marielle foto
Zef en Marielle Geurts

“Mijn vader en ik hebben altijd een goede band gehad. Hij heeft ons voor een deel alleen opgevoed en dat heeft hij heel goed gedaan. Zo had hij altijd het eten klaar en zorgde hij voor warmte in het huis, ondanks dat mijn moeder er niet meer was. Ik zou niet zeggen dat de band nu sterker is, maar hij is veranderd. Ik zeg vaak tegen mijn vader: ‘Nu moet ik een beetje op jóu letten.’ Dan lacht hij wat en zegt dat het goed is. Mijn vader is niet het type man dat denkt nog alles zelf te kunnen doen nu deze ziekte hem is overkomen. Hij láát zich ook mantelzorgen. Dat maakt het wel makkelijker. We hebben ook altijd openheid gegeven van de stand van zaken naar hem, maar ook naar buiten toe. Het is namelijk een ziekte die je overkomt en niet iets om je voor te schamen. Door er openlijk over te praten, hebben we begrip kunnen creëren bij familieleden en bekenden. Daarom heeft mijn vader altijd zichzelf kunnen blijven.”

Mantelzorg

“Wij hebben nog het geluk dat we gedeelde zorg hebben. Mijn vader gaat twee dagdelen naar een zorgboerderij en we hebben mensen ingeschakeld die ons ondersteunen, zoals familieleden die helpen met halen en brengen naar bijvoorbeeld verjaardagen of kerkbezoeken. Als mantelzorger sta je daar dan naast. In drukke perioden of als er ineens een hoop dingen met hem gebeuren, dan geeft dat een hoop stress. Je moet alles regelen, tussen je eigen werk door. Je kan ook niet zomaar vrij nemen, wanneer het jou uitkomt. Je hebt toch verplichtingen naar je werk of je gezin toe. Als alles verloopt zoals we dat gepland hebben, dan lukt het wel. Maar er moet niet ineens iets tussenkomen, zoals bijvoorbeeld een onverwacht ziekenhuisbezoek.”

Geregel

“Je moet altijd op de lange termijn denken, terwijl je de lange termijn eigenlijk niet in handen hebt. De toekomst is onzeker. Het gaat nu goed, maar je weet niet hoe lang deze situatie hetzelfde blijft. Je moet op tijd beginnen zaken te regelen. Zo hebben we het gehad over reanimeren en begrafenissen, dat zijn zaken waar je eigenlijk niet over na wilt denken. Het grootste minpunt aan mantelzorg is het geregel. Elk doktersbezoek en alle visite moet geregeld worden, zelfs al duurt het maar tien minuten. Voor een korte doktersafspraak moet ik vaak al een halve dag vrij nemen. Soms kan het wel veel zijn.”

Positieve aspecten

“Ik ben blij dat mijn vader niet het gevoel heeft dat hij zich beter moet voordoen dan hij zich voelt. Er is bij hem geconstateerd dat zijn hersenprestaties achteruit gaan. Het is fijn dat hij zich ook zo mag gedragen en voelen. Wat ik verder heel leuk vind, is dat ik nu bij andere zaken betrokken ben. Zo gaat mijn vader goed om met andere cliënten van de zorgboerderij. Die kant van hem is er altijd al geweest, maar nu heb ik de mogelijkheid om die ook te leren kennen. Daarnaast ga je creatief nadenken over de manier waarop de ouderenzorg is geregeld en waar wij in kunnen bijdragen. Twee jaar geleden is hij verhuisd naar een seniorenwoning. Dit was ook nodig omdat de ouderenzorg in Nederland veranderd is en ouderen nu langer thuis moeten wonen. Wat wij het belangrijkst vonden is dat zijn woonomgeving veilig is. De veiligheid staat voorop. We hebben een alarmbel aangelegd en daarnaast ervoor gezorgd dat hij zich op zijn gemak voelt in zijn nieuwe huis. Dat vind ik het fijnst. Zoals hij voor ons vroeger een thuis heeft gecreëerd waarin wij ons prettig voelden, zo kunnen we dat nu voor hem doen.”
Beeld: iStock