Hoe is het nu met… Chazia Mourali?

chazia mourali

‘Je bent de zwakste schakel. Tot ziens!’ We horen het Chazia Mourali (52) nóg zeggen als presentatrice van ‘De zwakste schakel’. Zou de roodharige dame in het echt ook zo’n pittige tante zijn? En hoe gaat het nu met haar? 

Tekst Jessica Sindelka | Beeld Gabriela Hengeveld

Veel mensen hebben je leren kennen als de presentatrice van ‘De zwakste schakel’. Hoe kijk je terug op die periode?

“Dat was een heel leuke tijd. Voorafgaand aan de opnames werden we in Londen getraind door de BBC, waar ik erg mooie herinneringen aan heb. Ik heb dankzij het programma veel mooie ervaringen opgedaan en kansen gekregen. Wel schrok ik van de invloed die het had op mijn privéleven. Ik was al een jaar of tien presentatrice, onder andere bij AT5, en dacht wel gewend te zijn aan de aandacht die dat met zich meebracht. De impact van een programma waar bijna twee miljoen mensen naar kijken bleek echter een stuk heftiger te zijn. Mijn privéleven zag er plotseling radicaal anders uit.”

Waarin uitte zich dat?

“Iedereen op straat vindt ineens iets van je. Bij AT5 gingen de reacties niet veel verder dan: ‘Hé meissie, leuke uitzending gisteren,’ maar bij ‘De zwakste schakel’ had iedereen zijn oordeel klaar. Ik weet nog goed dat ik een keer onderweg naar Zuid-Frankrijk stopte bij een benzinestation en er een hele familie mij stond op te wachten. ‘Ik zei het toch: ze is het wél!’ riep een van hen. Het leek alsof ze dachten dat ik doof was, of een object. Ik was daar destijds nog niet goed op voorbereid. In een bepaald opzicht werd ik beschermd door de redactie. Als brieven te erg waren, werden ze bij me weggehouden. Maar de roddelpers wist me wel te vinden. Of dan stond Theo van Gogh ineens met draaiende camera’s voor mijn deur. Daar was ik niet zo goed in. Godzijdank was er in die tijd nog geen Twitter.”

Hoe is dat nu?

“Nu de hele opwinding ervan af is, reageren mensen veel leuker. Ze zijn minder opdringerig en spreken me vrolijker en respectvoller aan. Ik had toentertijd het idee dat ik besprongen werd.”

Was de vrouw die wij zagen in ‘De zwakste schakel’ de échte Chazia?

“Het was een karikatuur van mezelf. Bepaalde eigenschappen werden heel erg uitvergroot en andere juist weggelaten. Van mezelf ben ik wel streng en precies. Als ik bijvoorbeeld in een studio word uitgenodigd om over een bepaald onderwerp te praten, doe ik daar heel nauwkeurig research naar en zorg ik dat ik volledig op de hoogte ben. Die precisie heb ik van huis uit meegekregen. In het programma is die eigenschap extreem uitvergroot.”

Denken veel mensen dat je in real life ook een bitch bent?

“Mensen vertellen me vaak dat ik in het echt ‘meeval’. Vorige week nog. Ik merk wel dat mijn karikatuur bij sommigen blijft hangen. Zo deed een collega, die mij al kende van vóór ‘De zwakste schakel’, alsof mensen bang voor mij zouden moeten zijn; onzin natuurlijk. Op het moment dat ik geen zwartleren pak met stiletto’s aanheb en geen rode lippenstift draag, mag ik toch weer mezelf zijn? Gelukkig snappen veel mensen wel dat het programma werd gemaakt met een dikke knipoog. Letterlijk zelfs; aan het einde van elke aflevering knipoogde ik in de camera. En naast ‘De zwakste schakel’ heb ik veel andere programma’s gepresenteerd waarin ik niet zo streng was.”

Gaan we je nog op tv zien?

“Ik heb geen flauw idee. Ik heb er altijd voor gekozen om dingen te doen die inhoudelijk bij me passen. Die keuze baseer ik niet op het medium. Als ik op de radio iets kan doen wat ik leuk vind, ben ik daar ook heel blij mee. Het ligt er dus maar net aan of er iets komt dat mij weet te interesseren.”

Waar hou je je op dit moment mee bezig?

“Mijn leven is erg divers. Ik hou me de ene dag bezig met mode en de volgende dag presenteer ik de uitreiking van het speelgoed van het jaar, of zit ik live in een radioprogramma. Sinds ik weg ben bij RTL werk ik als programmamaker en commentator voor Radio 1 en 4, bijvoorbeeld bij ‘Langs de lijn en omstreken’. Bovendien heb ik de afgelopen tijd veel met muzikant Maarten van Veen gewerkt aan de theatervoorstelling ‘De Amerikaanse prinses’, gebaseerd op het gelijknamige boek van Annejet van der Zijl. Die voeren we binnenkort op op het HortusFestival in vijf verschillende steden: Leiden, Rotterdam, Amsterdam, Utrecht en Haren.” 

Wat heb je met theater?

“Ik ben dol op theater. Ik ben er gemiddeld twee keer per week te vinden; zowel voor toneel als voor opera, ballet en circus. Het mooie vind ik dat alles kan en denkbaar is. Theatervoorstellingen helpen me ook, net als literatuur, om stukjes uit mijn eigen leven betekenis te geven. Het leven is zo complex en soms is het fijn en geruststellend om herkenning te vinden.”

Wat kunnen we verwachten van ‘De Amerikaanse prinses’?

Het stuk gaat over Allene Tew, de peettante van prinses Beatrix. Allene is een fascinerende Amerikaanse vrouw, die vijf keer getrouwd is geweest. Na het overlijden van haar derde echtgenoot is ze naar Europa gekomen en getrouwd met een Duitse prins en daarna nog met een Russische graaf. Wat zo mooi is, is dat er in het verhaal honderdvijftig jaar moderne geschiedenis zit. Ook haar denkwijze is inspirerend. Wat er ook misgaat in haar leven, elke tegenslag ziet zij weer als een nieuw begin; daar kunnen wij veel van leren. Vaak wordt dat ook gezien als het verschil tussen Amerikaanse en Europese literatuur: wij hebben vaak het gevoel hebben dat we een speelbal zijn van het lot, terwijl de Amerikanen geloven in de maakbaarheid van het leven. Met die verschillen gaan we in de voorstelling aan de slag. Ik verheug me er enorm op.”

Waarom is de voorstelling volgens jou de moeite waard?

“Ik denk dat bezoekers er veel energie van krijgen. We leven op dit moment in een tijd waarin veel somberheid heerst. Na de aanslag in Nice zei mijn man: ‘Het komt nooit meer goed met de Promenade des Anglais.’ Maar als je het verhaal van Allene hoort, kom je erachter dat zo’n prachtige boulevard al ik-weet-niet-hoeveel ellende heeft meegemaakt. Wat je uit haar leven kunt opmaken, is dat er elke keer na regen weer zonneschijn komt, mits je je kin omhoog houdt, je rug recht en doorzettingsvermogen hebt. Ik denk dat het verhaal voor iedereen heel inspirerend is, omdat het je leert om alles van de sunny side te bekijken zónder dat je oppervlakkig wordt. Het leven biedt altijd weer een kans, als je maar moed en vertrouwen hebt. Het verhaal is universeel.”

Vanaf 10 augustus staat Chazia op de planken in ‘De Amerikaanse prinses’. Klik hier voor meer informatie en tickets.