Hoe is het nu met… Jody Bernal?

Jody Bernal

In 2000 werd hij in één klap bekend met het nummer ‘Que si, que no’. Ineens kon Jody Bernal niet meer normaal over straat en had hij hordes fans. Na nog een paar singles, waaronder ‘Oh bambolero’, en deelnames aan ‘Sterren dansen op het ijs’ en ‘Sterren springen’ werd het stil rondom de zanger. Waar hij heeft uitgehangen?

Door Elfi Voorhuis

Ik bel Jody op een dinsdagochtend en betrap mezelf erop dat ik een beetje zenuwachtig ben. Ik was namelijk een jaartje of zeven toen ‘Que si, que no’ overal gedraaid werd en was knetterverliefd op die mooie Colombiaanse Jody. Van posters tot gillen bij concerten: ik was een ware fangirl. Inmiddels is de liefde wel weggeëbd en de posters zijn weer verdwenen, maar toch moest ik, terwijl de telefoon overging, even diep in- en uitademen. Gelukkig is Jody in het echt hartstikke aardig.

Ineens kende heel Nederland je. Hoe ontstond ‘Que si que no’?

“’Que si que no’ stond op een cd die ik van mijn tante had gekregen in Colombia. Ik vond het een tof nummer en besloot het in Nederland op te nemen, maar had geen idee dat het ooit zo groot zou worden. Vervolgens deed ik mee aan de talentenshow ‘Your big break’, waar ik het nummer live mocht zingen. Ik won de show niet, maar ‘Que si que no’ werd een hit. Achteraf gezien heb ik veel geluk gehad. Als bijvoorbeeld Beyoncé net een plaat had uitgebracht, dan was het nooit zo groot geworden.”

En toen kon je niet meer normaal over straat.

“Het was heel heftig. Nu heb je zoveel kanalen en talentenjachten, maar destijds was dat er allemaal nog niet. Als ik op straat liep, werd ik constant aangesproken en belaagd. De postbode kwam elke week met twee vuilniszakken vol met brieven. Ik moest soms zelfs security meenemen om boodschappen te doen of om te winkelen.”

Je bent de laatste tijd best open geweest over je drank- en drugsgebruik in die tijd. Bezweek je onder de druk?

“Ik was ontzettend gespannen. Ik moest weer een nieuwe hit scoren en constant presteren. Ik was achttien, kom uit een normaal gezin en wist niet hoe ik om moest gaan met al die bekendheid. Drank en drugs boden een ontsnapping. Ik ging me distantiëren van mijn familie, ik kwam nergens meer. Mijn geluk haalde ik uit materialistische dingen. Van een avondje met vrienden kon ik niet genieten, maar als ik een nieuwe Range Rover had gekocht, dan was ik blij. Door mijn vrouw ben ik de kleinere dingen weer gaan waarderen. Deze periode heb ik door haar een plekje kunnen geven en daardoor kan ik er nu ook over praten.”

Wat ben je nu aan het doen?

“In 2005 heb ik mezelf geleerd om te draaien en te produceren. Destijds met name minimal techno, maar de laatste paar jaar vooral house. Ook organiseer ik feesten: deze maand staat ‘Sjiek de friemel’ in de Amsterdamse Club Nyx op het programma.”

Is dit heel anders dan je werk als zanger?

“Voor mijn gevoel staat het niet heel ver bij elkaar vandaan. Ik ben al sinds ik heel klein ben met muziek bezig, niet alleen met zingen. Maar als je draait moet je echt de goede plaat vinden en op het gevoel van het publiek inspelen. Als zanger kun je gewoon een keertje door de microfoon schreeuwen om mensen te hypen: ‘En nu allemaal!’”

Je draait op de grootste festivals. Ervaar je dit succes anders nu je ouder bent?

“Ik geniet er veel meer van. Niet van de aandacht of zo, maar wel van de positieve reacties. Met een hit is het allemaal heel vanzelfsprekend, iedereen vindt het leuk en is lyrisch over je. Als ik ergens op een podium verscheen, vielen er al mensen flauw. De afstand was veel groter, waardoor ik het ook minder intens beleefde. Laatst draaide ik op bevrijdingsfestival Het Amsterdams Verbond als afsluiter. Op social media las ik allemaal positieve reacties en toen ik terug naar huis reed op mijn scooter, hielden mensen me ineens aan om te vertellen dat ik tof gedraaid had. Dat persoonlijke vind ik echt heel gaaf. Als ik nu een succes boek, voel ik dat het veel echter is.”

Iedereen kende je natuurlijk al. Moest je je daardoor meer bewijzen?

“Zeker, er waren best wel wat mensen sceptisch. Als ze je al kennen, sta je eigenlijk al met een paar punten in de min. Daarnaast zijn er tegenwoordig zoveel dj’s, je moet echt iets bijzonders hebben om erdoorheen te breken.”

In mei ben je vader geworden, zelf ben je geadopteerd. Hebben je biologische ouders je dochter al ontmoet?

“Nee nog niet, maar dat willen we wel heel graag. Misschien dat we in september last minute iets boeken. Ik hou ze goed op de hoogte en stuur vaak een foto via What’s App. Dat voelt nog steeds bizar, in de tijd dat ik mijn biologische ouders ontmoette was dat er allemaal nog niet. Door alle mogelijkheden voelt de afstand tussen ons nu veel kleiner.”

Was je als puber op zoek naar je roots?

“Ik had toen ik klein was al veel interesse in Colombia, ik wou er zo veel mogelijk over weten. Als mensen me vroegen waar ik vandaan kwam, vertelde ik het ook altijd heel trots. Ik vond het verschrikkelijk dat ik geen Spaans sprak, dus ben ik Spaanse lessen gaan volgen. Mijn moeder wist van mijn interesse. Ik wilde er voorzichtig mee zijn, dacht dat ze zich misschien verraden zou voelen, maar vanaf dag één heeft ze me gesteund. Uiteindelijk is mijn familie gewoon hier, in Nederland. Ik noem mijn biologische moeder ook nooit mama, maar gewoon bij haar voornaam. Voor mijn gevoel heb je in het leven maar één ‘mama en papa’.”

Nu vlog je over het vaderschap op je Youtube kanaal. Hoe ontstond dit idee?

“Er zijn best veel moeders die vloggen over het ouderschap en dat is meestal heel inhoudelijk: over hoe het gaat of hoe ze zich voelen. Een vader hangt er toch meer een beetje bij. Dus ik probeer aan andere vaders te laten zien hoe het bij mij gaat. Maar ik vlog natuurlijk ook een beetje voor mijn dochter, zodat ze later kan zien hoe wij het allemaal beleefden.”

Wil je altijd in de spotlights blijven?

“Wat is spotlights? Ik wil graag doen wat ik leuk vind: entertainen. En dat gaat nou eenmaal vaak gepaard met spotlights. Maar ik wil ook graag reclame- of filmmuziek maken. Dat zou ik echt te gek vinden.”

Ga je ‘Que si que no’ nog remixen?

“Zeg nooit nooit, maar nu nog even niet. Ik heb wel een remix gemaakt die ik af en toe in mijn set gooi. Er zijn momenten dat ik het draai, maar soms voel ik het gewoon niet. Als ik zeg dat ik ‘Que si que no’ volledig achter me wil laten, dan voelt het zo negatief. Het nummer heeft veel deuren geopend en heeft me gebracht tot de persoon die ik nu ben. Dus wie weet.”

Lees ook:
Hoe is het nu met… Mike Starink?
Hoe is het nu met… Adje?
Hoe is het nu met… LeToya en LaTavia van Destiny’s Child?
Hoe is het nu met… Baas B?