Hoe Wordfeud mijn leven beter maakt

Wordfreud

‘Jij doet aan Wordfeuden toch’? appte een vriendin mij laatst. ‘Uh, nee,’ schreef ik terug, ‘vind je mij een Wordfeud-type dan?’ Dat vond ze dus. Ik vond van niet, want mijn beeld van Wordfeuders is stoffig, maar ik besloot het toch te proberen. Ik downloadde de app en inmiddels zou ik mensen bijna willen aanraden om het te gaan spelen. Omdat het gezellig is, en het je een ouderwets gevoel van verbondenheid geeft. Bijna te vergelijken met binnen samen een filmpje kijken terwijl het buiten stormt en onweert. 

Het klinkt een beetje als mosterd na de maaltijd, om jaren na het moment dat iedereen aan het Wordfeuden ging, pas voor het eerst de app te downloaden. Of althans, dat is niet waar. Ik had ‘m een paar jaar geleden al eens gedownload herinnerde ik mij toen ik de app op mijn telefoon installeerde en hij automatisch inlogde onder een naam die ik weliswaar zelf toen gekozen had maar mij nu toch wat vreemd aanstaarde. Ik had ‘m destijds gedownload en een half spelletje tegen een willekeurige tegenstander gespeeld.  Al vrij snel was ik gestaakt en had ik de app verwijderd, omdat ik het gek vond om tegen iemand te spelen die ik niet kende.

Old skool

Maar dat was dit keer niet het geval, want ik had een vriendin als tegenstander. Al voelt het niet als een concurrentiestrijd, wat in mijn geval uniek is: normaal wil ik altijd winnen. Maar nu heb ik dat niet. Zoals ik al zei voelt het Wordfeuden verassend relaxed en als een welkom tussendoortje gedurende de dag. Alsof je even uit je dag wordt gezogen en een paar seconden knus op de bank zit, met een kleedje om je heen. Een ouderwets gevoel krijg ik erbij.

Gekke woorden

Nu zal niet iedereen mijn hang naar kneuterigheid herkennen, maar als je ook blij wordt van onweer als je binnen zit, afleveringen van Gilmore Girls of Heel Holland Bakt opslurpt en zelfs op zomeravonden kaarsjes aansteekt, then you feel me. Wordfeud een keer proberen is dan de moeite waard. Maar, want er moet natuurlijk een máár zijn: Wordfeud kent de gekste woorden wel (en ik niet) en de simpelste woorden, als SMS niet. En das best onhandig als-ie je een keer alleen maar medeklinkers geeft. Nu zijn er websites waar je je letters in kunt geven en je woord-suggesties krijgt. Maar ik vind dat afdoen aan de kneuterigheid. Gewoon een beetje aanklooien vind ik veel leuker. 

Roze wereld

Misschien dat als iedereen zou gaan Wordfeuden en elke dag een aflevering van Queer Eye zou kijken (die serie verdient trouwens een aparte ode), we Nederland wat gezelliger kunnen maken. Wat meer kneuterigheid en minder hardheid. Want d’r is niks mis met een beetje truttigheid.

(Voor iedereen die Queer Eye niet kent en nieuwsgierig is, zie hieronder de leukste momenten van Jonathan van Ness, de hairstylist uit Queer Eye):

Beeld: iStock
Marjolein woont in de stad (Amsterdam) maar hunkert naar de natuur. En als ze een tijdje door de duinen heeft gestruind, verlangt ze weer naar de stad met z'n knallende energie. Ze vindt de menselijke psyche rete-interessant en schrijft daarom graag op Viva over waarom we de dingen doen die we doen, waar we naar verlangen en hoe die grijze massa van ons werkt. Want eigenlijk zijn we maar gekke (en daarom interessante!) wezens.