Hokjes vol bloemen

Onlangs las ik dat vrouwen gemiddeld zo’n 240 kledingstukken kopen. Per jaar. Per jáár. Dat zijn er dus bijna vijf per week. Van die vijf items wordt er vervolgens eentje weer teruggebracht, en belandt er eentje met kaartje en al in de kast, om daar niet meer uit te komen. Dat blijkt tenminste uit dit onderzoek.

Extra kledingkast
Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik vind dat echt onvoorstelbaar. Niet alleen vanwege het financiële aspect en het feit dat ik dan een extra kledingkast nodig zou hebben voor al mijn kleding mét kaartjes. Maar ook omdat ik me niet kan voorstellen waarom  je tegenwoordig nog zoveel kleding zou willen hebben. Je mag tenslotte toch bijna niets meer ongestraft aan.

Uit den boze
De legging is daar natuurlijk het ultieme voorbeeld van, maar die is de laatste tijd al zo uitvoerig besproken (hier en hier bijvoorbeeld) dat ik ‘m even laat voor wat ie is (wit, doorzichtig, ja, ja). Kleding zonder mouwen kun je als 40-plusser beter ook laten hangen, las ik vrijdag op telegraaf.nl. En de bloemenjurken van King Louie (shock horror!) zijn momenteel helemaal uit den boze, of je nu twee, dertig, of vijfig bent.

Hokjesgeest
Want ja, King Louie draagsters, jullie wisten het misschien nog niet, maar jullie zitten sinds kort op het strafbankje, in een hokje. Lees het recente artikel in Vrij Nederland er maar eens op na. Jullie hokje kenmerkt zich door bloemen en stippen, en is gevuld met vrouwen die (hou je vast) als moeder van huiselijke gezelligheid houden; de voorkeur geven aan praktische en slankmakende kleding; er desondanks hip en origineel uit willen zien; en daarom massaal naar Exota rennen wanneer de cross dress of georgina in de uitverkoop is. Benieuwd hoe jullie eruit zien? Kijk maar eens hier.

Kort door de bocht
Ik kan me zo voorstellen dat sommigen van jullie het stukje hierboven behoorlijk kort door de bocht vonden. Ik ook. Ik ben niet zo van de hokjes namelijk. Want bij elk hokje hoort een ander verhaal.  Zo zijn er vrouwen die leggings dragen omdat ze het mooi vinden, maar ook vrouwen die dat doen omdat ze zich schamen voor hun benen. Die verschillende verhalen, die doen er blijkbaar vaak niet toe. Want zodra je een King louie jurk aantrekt  (zoals ik soms), fiets je op een bakfiets en bak je appeltaarten. Ook al heb je (zoals ik) geen talent voor fietsen en nog minder talent voor bakken.

Duovoorkeur
Ik doe er zelf vooralsnog net zo hard aan mee. Als ik bijvoorbeeld een echtpaar in hetzelfde trainingspak zie, hoop ik altijd vurig dat iemand me zal tackelen mocht ik ooit tot zo’n dubbele aanschaf dreigen over te gaan. Want stel je toch voor dat ik in het hokje suffe, ingedutte stellen wordt gezet. Terwijl ik op het moment dat ik zo’n echtpaar voorbij zie komen, ook zou kunnen denken: ‘Goh, wat leuk dat die mensen dezelfde smaak hebben’. Of: ‘Goh, wat leuk dat die man dat voor zijn vrouw over heeft’. Of misschien wel: ‘Goh, wat leuk dat die vrouw dat voor haar man over heeft’.

Mijn punt van vandaag
Je weet nooit waarom iemand voor bepaalde kleding kiest, maar die reden zou best minder suf en ingedut kunnen zijn dan je denkt. Hokjes op foto’s zijn best leuk, hokjes in de praktijk een stuk minder. Want zelfs al zien we er hetzelfde uit, we zíjn niet hetzelfde. Er zullen dus genoeg vrouwen zijn met King Louie jurken die geen appeltaarten bakken. Omdat ze het niet kunnen. Omdat ze het niet willen. Omdat ze allergisch zijn voor gluten. Of meer van brownies houden. Prima toch? En kun je het wel, dan hou ik me van harte aanbevolen.

CC foto: privébezit