Holly Mae Brood: ‘Het feesten zit mij wel in het bloed’

Ze is broodnuchter, maar af en toe sluipt er een grote behoefte aan drama haar geest in. Holly Mae Brood (22): ‘Of het nou om mijn werk of relatie gaat: ik wil altijd méér.’

Tekst Liesbeth Oeseburg | Fotografie Stef Nagel

Ben je als dochter van Herman Brood een geboren podiumdier?

‘Ja, het zat er al vroeg in. Ik stuiterde de hele dag rond en mijn moeder dacht: dat kind moet iets gaan doen. Vanaf mijn zesde danste ik bij Lucia Marthas Institute for Performing Arts. Al snel kwam ik in de selecties terecht. In ons gezin was het duidelijk: Holly is nooit bij verjaardagen, zelfs niet die van haarzelf, want ze moet dansen. Dansen was mijn leven en ik was heel gedisciplineerd. Ik wilde, net als Chantal Janzen, musicalster worden. Toen ik ouder werd, vroeg ik me ineens af: en nu? Ga ik mijn hele leven achter de Toppers dansen? Ik ben nooit gestopt met dansen, maar er kwam een auditie voor de film Sneekweek op mijn pad. Toen is het balletje gaan rollen.’

Je bent anderhalf jaar samen met je vriend, acteur Soy Kroon. Ben je je wilde 
haren kwijt?

‘Het feesten zit mij wel in het bloed en ik deed dat een tijd vol overgave, compleet met afterparty’s en alles. Ik gebruikte ook weleens drugs, net als andere jongeren. Maar doordat mijn moeder zo ruimdenkend is, voelt het allang niet meer zo spannend om te doen. Ze zal het zeker niet aanmoedigen, maar alles is bespreekbaar. ‘Wie ben ik om daar iets van te vinden?’ zegt ze dan. Nu ben ik een stuk rustiger. Tegenwoordig vind ik het leuker om op een terras te zitten, al komen de uitgaanskriebels de laatste tijd weer opborrelen en dat leidt af en toe tot discussies met mijn vriend. Met mijn collega’s van het jongerenplatform Concentrate hebben we de laatste tijd stapavonden alsof we pubers in Salou zijn. Ik word dan heel dronken en vind dat helemaal top.’

Zit er voor jou geen negatieve lading aan alcohol en drugs?

‘Nee, want ik zag mijn vader nooit dronken of stoned. Hij functioneerde prima op de combinatie van drank en drugs. Mijn moeder was ook erg beschermend en had ons nooit met hem mee laten gaan als hij ontoerekeningsvatbaar was. Het is misschien niet goed te begrijpen voor anderen, maar hij gedroeg zich heel verantwoordelijk en beschermend wanneer hij met mijn zus Lola of mij was. Ik heb weinig negatieve gevoelens bij het overlijden van mijn vader, op mijn zesde. Het was natuurlijk heel heftig wat er gebeurde, maar mijn moeder heeft ons goed opgevangen. Ik ben nooit iets tekort gekomen.’

Vind je het jammer dat je geen hechte band had met je biologische vader, de schilder Leo Spindelaar?

‘Nee, dat was gewoon zo. Ik zag hem vaak; als vriend van de familie zat hij met kerst gewoon aan tafel, maar niet als mijn vader. Dat is nooit een issue geweest. Verder vind ik dit een onderwerp dat van mij is.’

Vind je het vervelend om over hem te praten?

‘Nee, maar ik vind het wel irritant dat ik in elk interview teruglees dat Herman niet mijn biologische vader is. Dat schreven ze al toen ik acht was en het zelf nog niet wist. Hij is gewoon mijn vader, want vanaf het moment dat ik geboren werd, heeft hij mij erkend.’

Het hele interview met Holly Mae Brood lees je in VIVA 44. Het nummer ligt van woensdag 1 t/m dinsdag 7 november in de winkel of kan je hieronder online bestellen. 

»Bestel VIVA online | Klik hier «