Imanuelle Grives: ‘Als Jochem de Mol is, vreet ik mijn hoed op’

Klaar, over, uit. De fanatiekste speler van het seizoen, Imanuelle Grives, heeft ‘Wie is de Mol’ verlaten. En dus kletsten we met haar over haar Mol-acties en drijfveren.

Beeld: Michel Schnater

Je hebt het best lang volgehouden. Met of zonder voorbereiding?

“Mijn doel was natuurlijk om de finale te halen en de mol te ontcijferen. Eerlijk gezegd was ik geen ‘Wie is de Mol’-fan van het eerste uur, dus ik moest veel seizoenen terugkijken. Daar heb wat regeltjes uit gefilterd, over jokers vinden, bondjes maken…”

Wat ons opviel: in het begin was je wat extraverter dan aan het eind. Was dat een tactiek?

“In het begin zit je op iedereen. Later word je bedachtzamer, want je zit meer op elkaars lip. Je legt je focus anders. Zeker aan het begin wilde ik gewoon plezier maken. Ook ik moet even rustiger aan doen om mijn energie goed te kunnen verdelen.”

Op welke momenten heb je gemold?

“Mollen botste met mijn doel om het naar mijn zin te hebben. Ik beleef er geen lol aan om op een paard te galopperen en dan expres alle ballonnen te missen bij het schieten, dat is gewoon ruk. Bij de doorgeefopdracht in de laatste aflevering heb ik niet mijn originele antwoorden van de vooraf ingevulde vragenlijst gegeven, maar dat was omdat ik gewoon even geen zin had om iedereen goede antwoorden in de schoot te werpen, haha.”

Je fanatisme zal best wat mensen zijn bijgebleven.

“Lief compliment! Weet je wat het is? Als ik ga, ga ik er vol in. Zoveel mensen zouden aan dit programma willen meedoen. Dit is een eer, dan kan ik niet half die opdrachten doen. Het is net zoiets als dat je enorme honger hebt, iemand geeft je eten en jij zegt ‘dit lust ik niet’. Ik ben iemand die rigoreuze keuzes maakt. Bij de Rodeo-opdracht dacht ik: ‘help, ik heb echt geen zin in zweep striemen’. Maar dan spreek ik mezelf daarna snel toe en zeg ik: ‘Im, je gaat dit gewoon doen, dan rén je maar harder’. Het voelt bijna als een plicht om er vol in te gaan.

En dan straks de finale..

“Ik verheug me heel erg op de finale. Ik vraag me af of ik er verstandig aan heb gedaan om m’n bondgenoot Jochem te vertrouwen. Als hij de Mol is, dan vreet ik mijn hoed op! Mocht het niet zo zijn, geef ik mezelf een goede schouderklop.”

Had je met Jochem de beste band? Hij noemde je negen van de tien keer Emanuelle in plaats van Imanuelle.

“Haha, dat van mijn naam heb ik wel vaker. Manuela of Manueel word ik ook weleens genoemd. Roos noemde me Ima, altijd goed. In ons eerste hotel stond een groot 4 op een rij spel, en Roos en ik hadden daarbij hetzelfde kinderlijke enthousiasme. Na een fanatieke pot -die zij won- keken we elkaar aan en wisten we: you’re my girl.

Zie je ‘WIDM’ als een spel?

“Niet zolang je erin zit. Ik bedoel, zelfs een marathon ‘Monopoly’ duurt niet zo lang. Je ziet op tv maar een uur, maar voor dat uurtje zijn we wel twee dagen bezig. Ik vind ‘Expeditie Robinson’ ook geen spel: je hebt dagenlang geen eten. Het is je leven op dat moment; pas als je eruit gaat, kun je het zien als een spel.”