In bed met Yuki Kempees: ‘Ik stond erbij als een soort lul’

yuki kempees

Tatum vindt Yuki’s vibe zo fijn dat ze hem het liefst de hele dag om zich heen heeft. Maar de dj en zanger heeft maar oog voor twee vrouwen: verloofde Lizzy en pasgeboren dochter Jagger.

Zodra Yuki de kamer betreedt, vult de ruimte zich met regenbogen, zoete gummibeertjes en gouden madeliefjes: zo’n goede vibe hangt er om hem heen. Dit is een persoon van wie je blij wordt, iemand die je het liefst de hele dag om je heen wilt hebben. En dan maakt hij ook nog zulke mooie liedjes en blijkt het een échte gentleman…

Wow, tulpen… Ik krijg nooit bloemen.

‘Echt niet? Ik kan toch niet met lege handen aankomen!?’

Ik snap nu al waarom je door een vrouwenblad werd uitgeroepen tot een van de meest begeerde mannen van Nederland…

‘Whááh, in welk archief ben jij gedoken?’

Nog gefeliciteerd trouwens! Vorige maand zijn jij en je verloofde Lizzy van der Ligt ouders geworden van dochter Jagger. Al bijgekomen van de bevalling?

‘Eh, nee. Het was echt een buitencategorie horrorbevalling… Op donderdagnacht braken de vliezen en begonnen de weeën, de volgende dag moesten we naar het ziekenhuis want het bleek dat ze nog maar twee centimeter ontsluiting had. Vervolgens is alles eraan te pas gekomen: weeënopwekkers, vacuümpompen… de baby wilde maar niet komen. Uiteindelijk moest ze op zondag gehaald worden met een spoedkeizersnede, maar nog kregen ze het kind er niet uit: ze zat te diep ingedaald. Het was superkritiek de hele tijd. En ik stond erbij als een soort lul, want ik kon niks doen, behalve proberen de moed een beetje hoog te houden bij Liz. Eín-de-lijk kwam ze en toen stond ik daar met een baby, in een zijkamertje van de OK, terwijl mijn vriendin dichtgenaaid werd. What the fuck, dacht ik, de baby moet bij haar moeder zijn, dit is zo onnatuurlijk. En hoe is het met mijn vriendin? Lizzy was lichamelijk helemaal down the drain. Op een gegeven moment mochten we naar de uitrustkamer en waren we met z’n drieën. Dan vergeet je alles weer… Maar echt, wat was dit verschrikkelijk.’

Ben je getraumatiseerd?

‘Nou, ik zei wel tegen Lizzy: ‘Laten we rustig aan doen met het krijgen van een tweede.’ Vooral voor Lizzy was het een heftige ervaring, zij heeft het lichamelijk moeten ondergaan. Als er ooit een discussie ontstaat over het sterkste geslacht: wij mannen zijn echt peanuts naast vrouwen. Gelukkig zijn Lizzy en ik geen zwaarmoedige mensen, want ik kan me voorstellen dat zo’n heftige ervaring als een zware deken over je heen kan blijven hangen. Bij ons komt dat wel goed: Lizzy is sowieso een beuker, we praten er veel over met anderen en bovendien is het geluk nu tienduizend malen groter.’

Lees ook:
In bed met Hans Klok: ‘Ik schijn een hoog pornogehalte te hebben’

Ja, bevalt het vaderschap?

‘Ik vind het wáánzinnig. Het liefst wilde ik op mijn dertigste al vader zijn. Maar drie jaar geleden kregen we een miskraam, met tien weken. Vervolgens duurde het superlang voordat het weer lukte, we zijn twee jaar bezig geweest. De eerste zwangerschap was op een natuurlijke manier gelukt, dus we wisten dat het kon. Na de miskraam waren we een halfjaar verder, omdat het vruchtzakje al in de baarmoeder zat en er maar niet uitkwam. Daarna zijn we het opnieuw gaan proberen en dat was lastig, want ik zat in allerlei tourschema’s met Kris Kross. Dan zat ik bijvoorbeeld in Indonesië, net in haar vruchtbare periode. En als die gelegenheid zich wél had voorgedaan, was er altijd die teleurstelling dat het niet gelukt was. Dat ging twee jaar zo door en op een gegeven moment dachten we: fuck, misschien is er toch iets mis. We kwamen in aanmerking voor zo’n vruchtbaarheidstraject, maar toen kwam ook nog eens corona, waardoor we niet bij het ziekenhuis terecht konden. We verloren de hoop, dat was best wel een stomme tijd. En precies op het moment dat de arts belde om te zeggen dat we het traject konden ingaan omdat er wat meer versoepelingen kwamen, bleek ze zwanger.’

Hoe ga je het vaderschap combineren met jouw werk?

‘Gelukkig heb ik een goede relatie, waarbij we beiden redelijk flexibel onze tijd kunnen indelen, dat zal heel erg helpen. Ik merk wel dat er momenteel vrij weinig gebeurt qua werk, maar dat is niet erg: dit is de kraamtijd. Hooguit ben ik drie uurtjes weg van huis voor dit soort dingen. Uiteindelijk zal ik toch oplossingen moeten bedenken om die ‘flow’ te kunnen pakken. Ik ben iemand die zich soms wel twee weken afzondert om iets te maken. Dan ben ik volledig onbereikbaar voor de buitenwereld. Dan kan ik, nu ik vader ben, niet zomaar doen.’

Afgelopen jaar bracht je jouw eerste soloalbum INDY uit. Ga je Kris Kross Amsterdam verlaten?

‘Néé… die twee dingen liggen zó ver uit elkaar, juist daarom kan het voor mij supergoed naast elkaar bestaan. Het is beide muziek, maar verder zijn het voor mij persoonlijk twee uitersten: aan de ene kant ben ik de ‘uitgezoomde’ bijna autistisch neigende jongen die met zijn gitaar achter de computer zit en een klein liedje als ‘Ben je er straks nog’ zingt. En anderzijds vind ik het nog altijd waanzinnig om grote mensenmassa’s te entertainen met Kris Kross, dat we in zes jaar hebben opgebouwd tot een wereldwijde touringact. Ik wil niet eens nadenken over iets opgeven.’

Jouw soloalbum kwam nét voor de coronacrisis uit, hoe vaak heb je kunnen optreden?

‘Min vier keer, haha! Ik had vier grote optredens gepland staan, die niet door konden gaan. Terwijl dat juist ook de reden was waarom ik deze muziek ben gaan maken: ik had altijd een visioen van mezelf met een gitaar op het podium. Alleen dat. Maar nooit eerder heb ik het gedurfd. Deels is mijn visioen wel uitgekomen: ‘Ben je er straks nog?’ heb ik net uitgebracht in akoestische versie. Op het podium van De Kleine Komedie heb ik de liveversie gespeeld, voor een lege zaal dus. De video is 5 maart online gegaan.’

Je schrijft, produceert en zingt al je nummers zelf. Ben je een controlfreak?

‘Ja, al moet ik zeggen dat ik dat bij Kris Kross redelijk kan loslaten, wij werken in een team. Maar wat vanuit mezelf komt, doe ik helemaal zelf. En daarbij heb ik precies de goede mensen om me heen, die me enorm helpen. Als daar één iemand wegvalt, zou alles wat ik zelf maak troep zijn. Die andere mensen heb ik nodig. Ook bij het schrijven van liedjes en columns heb ik ze nodig, voor het schrijven van een verhaal.’

Tekst: Tatum Dagelet | Foto’s Yuki Kempees: Lin Woldendorp
Met dank aan Hotel Nhow Amsterdam Rai

De hele ‘In bed met’ met Yuki Kempees lees je in VIVA-13-2021. Deze editie ligt vanaf 31 maart in de winkel of lees je hieronder verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.