In New York zijn: de nagelstudio

Ik was dus de afgelopen week in New York. Voor de eerste keer. Genoeg verhalen dus. Bijvoorbeeld over nagels.

Ik was met twee vriendinnen (Mim en Manon) in de stad. Maar tegelijkertijd was L., een vriendin van Manon, ook in New York. Zij was op bezoek bij haar broer, en was al heel vaak in de Big Apple geweest.

Totally relaxing, dus echt iets voor mij
Toen we met zijn vieren zaten te lunchen (wat natuurlijk al ontzettend SatC was), zei ze bijna direct: “En, hebben jullie al een manicure gehad?” Om na een vluchtige blik op mijn afgekloven nagelstompjes meteen er aan toe te voegen: “Nee dus.”

Dat móesten we doen, zei A. Dat was helemaal niet duur en totally relaxing. Nu ben ik persoonlijk dol op ‘helemaal niet duur’ alsmede op ‘totally relaxing’. Tel daarbij op dat ik een bijna onnatuurlijke fascinatie heb voor mijn nagels. Ik word namelijk nergens zo zen en ontspannen van, als van het lakken van mijn nagels.

Nordic walken en wurgseks
Maar een nagelstudio, dat was nog nooit in mij opgekomen. Er zit er eentje op Hoog Catharijne, en daar liep ik altijd aan voorbij. Ondertussen keek ik dan naar binnen, maar ik keek ernaar zoals ik kijk naar Nordic Walkers en wurgseks: me afvragend hoe zoiets gaat en waarom mensen überhaupt zoiets zouden doen.

Maar goed. Voor alles een eerste keer, vandaar dat Manon en ik ons haastten richting nagelstudio. Nu zijn die in New York net zo ruimschoots aanwezig als de Chinese restaurants in Nederland. En gek genoeg hebben ze vaak ook Chinese restaurantnamen en Chinese restaurant-achtige medewerkers.

Doe mij maar een handdoekje
We wilden een pedicure. Meteen werden we door een stel doortastende Aziaten richting een voetenbadje gedirigeerd. Helaas had ik een panty aan, en moest ik die dus uittrekken alvorens zij zich op mijn voeten kon storten. “Is okay” zei de vrouw, “only women here”.  Tegenover mij zat een man van middelbare leeftijd wiens teennagels werden gevijld. Hij keek met bijzondere interesse richting mijn kruis. Ik vroeg om een handdoekje.

Kippenvel, gewoon kippenvel
Maar wat er toen gebeurde, komt in mijn top tien ‘meest awesome dingen’. Mijn voeten werden gemasseerd, gescrubd, geknuffeld, en besprenkeld met talloze onduidelijke goedjes. Mijn teennagels werden gevijld en beplukt. En van dat alles raakte ik zo ontspannen dat ik er kippenvel in mijn hoofd van kreeg. Anders kan ik het gevoel niet omschrijven: kippenvel in mijn hoofd.

Ni hao zeg, wat een kloven, hahaha
Naast mij zat Manon ook te genieten als een malle. Zo nu en dan zeiden onze pedicuurvrouwen iets tegen elkaar, in een taal die wij niet verstonden. Na elke zin moesten ze een beetje giechelen, dus ik weet zeker dat ze het over onze voeten hadden. Waarschijnlijk zeiden ze dingen als ‘ik heb meer puimsteen nodig’ en ‘ni hao zeg, wat een kloven heeft zij!!’

Druk mijn nagelriemen naar achteren aub
Maar, eerlijk is eerlijk, na een twintig minuten van tender, love and care zagen mijn voeten er wonderschoon uit. Ik herkende ze gewoon niet terug. Vandaar dat ik een paar dagen later ook mijn vingernagels liet doen.

En nu ben ik dus officieel verwend. Wil ik de rest van mijn leven iemand die mijn nagelriemen naar achteren drukt en mijn hielen masseert. Toch maar eens langs bij die vrouwen op Hoog Catherijne. Al zal het nooit zo bijzonder zijn als die eerste keer in New York.

CC Foto: Pink Sherbet Photography