Jade Olieberg: ‘Ik ben een beetje nerdy’

Actrice Jade Olieberg gedijt al haar hele leven enorm bij regelmaat en orde. Is dat er niet, dan is het paniek in de tent. ‘Ik kon enorm flippen als ik moest kiezen tussen tien soorten tandpasta.’ Pas op de toneelschool ontdekte ze dat er echt iets aan de hand is.

‘Heeft iemand mijn telefoon gezien?’ vraagt Jade met een lichte ondertoon van paniek in haar stem. Ze loopt er relaxed bij in een wit wijd shirt, rode trainingsbroek en fleece bodywarmer, maar zo voelt ze zich even niet. ‘De afgelopen tijd heb ik het drukker gehad dan goed voor me is,’ vertelt ze terwijl ze de studio doorzoekt. Ze somt op: ‘Opnames voor de film Drijfzand, theatervoorstellingen met gezelschap Orkater, draaidagen voor de science fiction-film Sputum, leesdagen van de voorstelling Laura H. waarin ik dit voorjaar speel.’ Daar bovenop komt de publiciteitsgolf rondom de allereerste Nederlandse Netflix Original-serie Ares, een psychologische horrorserie over een sektarisch studentengenootschap voor welgestelden met creepy trekjes. Jade speelt de hoofdrol van Rosa, een arme geneeskundestudent die hoopt dat een plek in het dispuut haar kansen zal bieden die normaal niet voor haar zijn weggelegd.

Je bent ter voorbereiding stiekem naar de Scientology Church gegaan. Hoe was dat?

Lachend: ‘Doodeng! Ik heb nooit bij een studentenvereniging of een sekte gezeten, dus ik wilde kijken hoe dat echt is. Veel mensen denken van tevoren: dit is niets voor mij. Maar er wordt zo op ze ingepraat dat ze uiteindelijk toch zwichten. Hoe kan dat? Ik was vreselijk bang om betrapt te worden, ook omdat de Scientology meteen al mijn gegevens wilde. Ik kreeg ook een gratis psychologische test, waarna ze dingen zeiden als: je hebt soms moeite met overzicht houden, je wilt het graag goed doen. Dat klopte allemaal veel beter dan ik van tevoren had verwacht.’

Is er een moment geweest waarop je dacht: dit is iets voor mij?

‘Ik had al veel verhalen over Scientology gelezen, dus ik dacht vooral: ik kap dit af, want straks willen ze mijn geld en ben ik alles kwijt. Maar ik kan me voorstellen dat mensen die de achtergrond van Scientology niet kennen, denken: dit is een thuis. Ze komen over als een nieuwe familie die helemaal voor je openstaat en je gaat helpen bij je ontwikkeling. Ik heb een vrij stevige basis met lieve ouders en vrienden, maar zonder hen zou ik het ook niet trekken. Stel dat ik niemand om me heen zou hebben, dan zou ik best vatbaar kunnen zijn voor zo’n club.’

Hoe belangrijk zijn vriendschappen voor je

‘Steeds belangrijker. Ik ken een van mijn beste vriendinnen van de middelbare school en ben al heel lang bevriend met Sigrid (ten Napel, red.), die ik ken uit Rotterdam. De rest ken ik eigenlijk allemaal via de toneelschool. Dat heeft ook wel iets van een studentenvereniging, want het heeft een heel bijzonder cultuurtje. Je hebt op school zo veel contacturen dat het is alsof je in een soort klooster zit, waarbij je met elkaar pieken en dalen beleeft en doorstaat. Er is daardoor een heel hechte band ontstaan, die ook na ons afstuderen is blijven bestaan. Ik zie mijn oud-klasgenoten echt als een soort broers en zussen.’

Hangen jullie regelmatig met elkaar in de lampen?

‘Ik ben nooit iemand geweest die naar clubs of cafés gaat. Huisfeestjes vind ik leuker dan de kroeg. Hoe dat eruitziet? Gewoon, met tien vrienden van de toneelschool biertjes drinken in mijn woonkamer. Er hoort ook ordinaire muziek bij, waarop je goed met je billen kunt draaien (lacht). Maar dat doen we niet elke week, hoor. We koken ook vaak voor elkaar, spelen bordspelletjes of gaan naar de bioscoop. Ik kan ook goed op mezelf zijn en hou van het lezen van dichtbundels, tekenen en musea. Ik bel ook veel met mijn moeder. In principe hou ik niet van bellen, maar wel met haar.’

Je klinkt als een keurig modelmeisje.

‘Echt? Ik ben een beetje nerdy, dat klopt wel. Als kind was ik een soort tomboy: veel in bomen en op daken klimmen, Jackass spelen en mezelf in struiken gooien. Maar ik was ook altijd bezig met dansen, op een heel hoog niveau. In dat wereldje heerste een bijna militaire discipline, wat ik erg fijn vond. Ik denk dat ik al heel jong wist wat ik in het leven belangrijk vond, namelijk doelen stellen en die bereiken. Daardoor ben ik altijd strenger voor mezelf geweest dan de meeste van mijn vrienden. Na de lagere school was ik er wel uit dat ik van dansen niet mijn beroep wilde maken, maar ik wilde het wel blijven doen. Er was bij ons in de buurt net een theater-vwo geopend, waar je dans kreeg in plaats van gym en veel culturele uitjes maakte. Ik had heel duidelijk voor ogen dat ik absoluut niet wilde blijven zitten: hard werken, ervoor gaan. Ik legde de lat voor mezelf heel hoog, ook omdat ik dacht dat het anders niet goed zou komen.’

Waar komt die prestatiedrang vandaan?

‘Ik gedij heel erg bij regelmaat en orde. Als dat er niet is, raak ik het overzicht kwijt. En dan is het paniek in de tent (lacht). Achteraf blijkt dat te komen doordat ik ADD en in mindere mate ADHD heb, maar die diagnose heb ik pas sinds vijf jaar. Voor die tijd had ik wel altijd al een vermoeden dat ik dat had. Ik kon enorm flippen als ik moest kiezen tussen tien soorten tandpasta of als iets anders ging dan ik gewend was. Als kind fietste ik bijvoorbeeld elke dag via een bepaalde route naar school. Toen mijn moeder op een dag zei dat het sneller was om anders te fietsen, barstte ik in huilen uit. Veranderingen veroorzaakten een soort kortsluiting in mijn hoofd.’

hele interview met Jade  lees je in VIVA-02-2020. Deze editie ligt vanaf 8 januari  in de winkel of lees je hieronder  verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

Tekst Fleur Baxmeier Foto: Ilja Keizer

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.