Kaouthar Darmoni: ‘Iedere vrouw heeft het recht te zijn wie ze is’

kaouthar darmoni

Als iemand zich inzet voor de vrouwenzaak, is het Kaouthar Darmoni wel. Want volgens de CEO van kenniscentrum Atria is daar nog een wereld te winnen. ‘Het lijkt wel alsof we geen idealen meer hebben, alsof we slapen.’

Ze stelt voor om te bellen voor dit interview, want van al dat ge-Zoom wordt Kaouthar Darmoni, academica, directeur, moeder en mens, zo langzamerhand ‘knettergek’. Verder vraag ze of het goed is als we een kwartier later beginnen, ‘s’il vous plaît?’ Kan ze tenminste nog even fatsoenlijk lunchen. Op het menu: couscous met spinazie, koriander en kikkererwten, want van dat Hollandse bammetje achter de computer begrijpt ze ook ‘he-le-maal niets’. Een gesprek met de baas van kennisinstituut Atria is als een gesprek met een tornado. Ze flirt en vloekt, valt aan en verdedigt, nog voor de vraag is gesteld, antwoordt ze in drie verschillende talen tegelijk (Frans, Engels en Nederlands) en net wanneer je denkt dat je de regie volkomen kwijt bent, is daar ineens die klaterende, ontwapenende meisjeslach. Onderwerp van gesprek: International Women’s Day en dan in het bijzonder de positie van de Nederlandse vrouw. Spoiler: die moet beter.

Op uw website staat: ‘Become the woman you were destined to be.’ Wat wilt u daarmee zeggen?

‘Dat authenticiteit belangrijk is. Iedere vrouw heeft het recht te zijn wie ze is, of dat nou gaat om haar privéleven of de politiek of seksualiteit. Jij bepaalt.’

Is dat niet vanzelfsprekend?

Opgewonden: ‘Non! Nee! Wereldwijd moeten vrouwen zich al eeuwenlang aanpassen aan de omgeving. Maar het
is inmiddels 2021 en daar moeten ze onmiddellijk mee ophouden, onmiddellijk.’

Hoe staat het met de zelfontplooiing van de Hollandse vrouw?

‘Voor de Hollandse vrouw is de grootste uitdaging om méér in haar lijf en minder in haar hoofd te komen. Of laat ik het anders zeggen: er moet een betere verbinding komen tussen beide. Weg met die hokjes van: oké, nu zit ik op mijn werk en ben ik mijn brein, en nu ga ik naar huis en ben ik mijn lijf. Of lijf: gedeeltes van dat lijf. Want de enige keer dat de Hollandse vrouw met haar bekken bezig is, is tijdens de seks of tijdens het bevallen! En alleen omdat ze dan gedwongen wordt.’

Waarom is het belangrijk om met je bekken bezig te zijn?

‘Omdat het bekken de bron is van het leven, een life force, dat is heel bijzonder. Hollandse vrouwen bagatelliseren dat zo’n beetje, alsof je tussen neus en lippen van een kind bevalt, maar je bekken is je troon, en op die troon zit een kind. Zodra dat kind naar buiten gaat, is het nog altijd een troon, veel vrouwen vergeten dat. Dus die zorgen niet meer voor zichzelf. Dat zie je nu heel scherp tijdens corona. De hele zorg is in handen van vrouwen, zowel thuis als op werk, maar die zorg gaat compleet naar anderen. En hoeveel waardering krijgen die vrouwen daar vervolgens voor? Niet veel. Een miserabel applaus. Dus emancipatie my ass.’

En hoe verhoudt die uitspraak zich tot vrouwen zonder kinderen?

‘Beantwoord die vraag zelf maar: hoeveel tijd neem jij om voor jezelf te zorgen? Doe jij dat?’

Doen mannen dat wel?

‘Jazeker! Mannen gaan naar de kroeg, lezen de krant, kijken tv. Ook als er kinderen thuis zijn. Dat komt ook omdat vrouwen te perfectionistisch zijn, hoor. Er is een enorm verwachtingspatroon, vooral onder elkaar. Vrouwen houden elkaar klein, oei oei oei. Dat noemen we het krabbenmandeffect, niet alle vrouwen zijn empowering voor elkaar. Maar: dat is óók het falen van de Nederlandse overheid. Om te beginnen zouden ze het ouderschapsverlof gelijk moeten trekken en verhogen, voor beide seksen, nu heb je die miserabele vier maanden, ridicule. Dat is één. En de kinderopvang, die moeten ze gratis maken. Toen mijn zoon werd geboren, betaalde ik éénderde van mijn salaris aan opvang! Ik word daar zo pissig van, we zijn een van de rijkste landen ter wereld, maar hier hebben we echt achterlijk beleid op gendergelijkheid.Het is beschamend.’

Er is ook een grote groep vrouwen die na de studie meteen parttime gaat werken, omdat ze gewoon een dag voor zichzelf willen hebben, voor sport, of cursus, of wat dan ook. Daar komt geen kind bij kijken.

‘Dan kom ik terug op Hedy d’Ancona, een van mijn rolmodellen. Zij pleitte in de jaren zestig met haar Man Vrouw Maatschappij
al voor de vijfurige werkdag. En niet alleen voor vrouwen hè, maar voor iedereen, zodat iedereen zich naast werk kan ontplooien. Dat bedoel ik: het hele systeem moet veranderen. Afgelopen eeuw was de eeuw van de emancipatie van de vrouw, en de 21e eeuw moet in teken staan van de emancipatie van de man. Want die moeten óók van dat keurslijf van status en geld en carrière af.’

Van de 37 partijen die op 17 maart op het stembiljet staan, hebben er tien een vrouw als lijsttrekker: een record. Is dat reden tot enige vrolijkheid?

‘Natuurlijk. Maar het is slechts een begin.’

Tekst: Eva Hoeke | Foto’s: Esmée Franken

Het hele interview met Kaouthar Darmoni lees je in VIVA-09-2021. Deze editie ligt vanaf 3 maart in de winkel of lees je hieronder verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.