Kledingkastijding

Vanmorgen trok ik een gloednieuwe panty uit de kast. Ik stroopte het ding over mijn benen, maar ergens bij mijn knieën kwam ik het kruis al tegen. Shit.

De zwarte lijst
Nog een keer proberen en dan extra hard trekken werkte ook niet. Het enige resultaat was dat ik met mijn grote teen dwars door het tere kledingstuk heenprikte en er een ladder omhoogschoot. Dubbel shit. Ik checkte het doosje, maar het was echt mijn maat. Nou ja, op papier dan. Weer een pantymerk dat op mijn zwarte lijst kan.

Driekwartslegging
Het is heus niet zo dat ik benen tot onder mijn oksels heb, maar ik moet wel oppassen waar ik mijn panty’s koop, want vaak lijken ze gemaakt voor kaboutertjes met extra korte pootjes. Gelukkig kan ik ze vervolgens altijd kwijt bij mijn oma, want zij is een kaboutertje met extra korte pootjes, maar frustrerend is het wel. Dan loop ik weer in een legging die officieel niet als driekwartsmodel bedoeld is, maar dat bij mij ineens spontaan geworden is.

Pasgokje
Nog zo’n categorie kleding waar ik nooit in schijn te passen: blouses. Ze zitten te wijd in mijn taille, maar te strak om mijn heupen. Of de knoopjes kieren stiekem open op borsthoogte. Broeken kopen, dat vond ik vroeger ook zo’n crime. Inmiddels probeer ik mijn sequoiaboombovenbenen niet meer in de broeken van de Coolcat te proppen, wat mijn zelfbeeld wel ten goede komt. O, en ik weet een paar winkels waar ik vaak snel een broek kan vinden, zonder dat ik de neiging krijg om de spiegel kapot te slaan met het hoofd van de verkoopster.

O ja, een gat
De kledingergernissen zijn nog maar net begonnen, want nu het tijd wordt om mijn zomergarderobe weer uit de kast te vissen, moet ik ieder kledingstuk weer helemaal opnieuw leren kennen. Soms vraag ik me af waarom ik dat ene shirt eigenlijk nooit meer draag, want het is toch best leuk? Om er dan halverwege de dag achter te komen dat het verschrikkelijke onding opkruipt of dat Whopper er een geheim gaatje ingeknabbeld heeft, waardoor iedereen mijn navel kan zien.

Gefopt
Ieder jaar neem ik me opnieuw voor om dat soort verraderlijke kledingkastvulling direct na ontdekking van het euvel in de vuilnisbak te donderen, maar ik kan het meestal niet over mijn hart verkrijgen. Daarom leg ik het achterin de kast neer, om het jaar daarop nogmaals in mijn eigen valstrik te trappen. In ieder geval word ik wel bonusbruin met zo’n extra gat in mijn kleding en zonder panty.