Lentekriebels

geen

Aankomend weekend is het Pasen én gaat de klok een uurtje vooruit; iets wat het lentegevoel nog meer zal versterken.

Want eerlijk is eerlijk, ik heb sinds begin maart al last van die heerlijke, elk jaar weer terugkerende lentekriebels. Of wacht, oh nee… dat zijn geen kriebels. Dat zijn gewoon de koortsrillingen behorend bij alweer het derde griepje dat ik te pakken heb.

Slechte start
Zonder gekheid, dit is de slechtste start van de lente die ik  tot nu toe heb meegemaakt. Als ik een bonnetje had gehad, dan was ik direct terug naar de winkel gegaan om ‘m te ruilen. Alhoewel we volgens de boeken geen kouderecord hebben bereikt dit weekend, werden in Friesland wel ‘gewoon’ de schaatsen onder gebonden. Op 24 maart welteverstaan, een dag nadat het eerste kievitsei werd gevonden. Het moet niet gekker worden. (Ook niet kouder trouwens, alsjeblieft niet)

Tropisch oord
Eigenlijk mogen wij hier in Nederland nog niet eens echt klagen. In vergelijking met de rest van Europa zijn wij een klein tropisch paradijsje. Oké, we drinken geen cocktails met onze vrienden maar proosten met glühwein en in plaats van zwoele avonden bij de vuurkorf zijn het knusse avondjes bij de open haard, maar dat is het dan ook wel. Als ik het nieuws uit bijvoorbeeld Moskou of Groot Brittannië bekijk, dan is dat laagje sneeuw wat hier in bijvoorbeeld Limburg ligt een lachertje. Een klein beetje roos op een verder smetteloos jasje zullen we maar zeggen…

Tja, lente 2013. Het liefst zouden we de lammetjes willen zien huppelen in de wei. Maar in plaats daarvan kijk ik schaapachtig toe hoe een boer in Groot Brittannië zijn schapen aan het uitgraven is onder een dik pak sneeuw. Bizar filmpje om te zien, het deed mij een beetje denken aan het ‘zoek Waldo’-spel.

Ontregeld
In Groot Brittannië, een deel van Schotland en Noord-Ierland is het dagelijks leven vrijwel geheel ontregeld. Terwijl hier in Nederland het eigenlijk vooral het humeur van de mensen is wat een beetje ontregeld is… zolang het koud is buiten daalt namelijk helaas vaak ook het humeur onder het vriespunt.

Ik moet bekennen dat ik daar ook wel aan meedoe. Niet dat ik de hele dag met een chagrijnige kop rondloop hoor, maar het zonnetje in huis ben ik ook niet om eerlijk te zijn.

Paashaas of IJskonijn?
Maar goed, met de beelden uit de rest van Europa op mijn netvlies en met het Paasweekend in het vooruitzicht heb ik besloten om de knop om te zetten. Niet klagen maar dragen! En als dat betekent dat dit jaar niet de paashaas maar het ijskonijn langskomt, dan zij dat zo. Voordeel is dat je onder de sneeuw wel heel goed de eieren kunt verstoppen!

Ik haal mijn zonnige humeur van de plank en ga een heerlijk weekend tegemoet. Ondertussen wel stiekem verlangend naar het moment waarop die koperen ploert weer aan de hemel staat. En de zon weer gaat schijnen. Zodat ‘we’ lekker met zijn allen kunnen gaan klagen over hoe warm het wel niet is. Was het maar alvast zover…

Bron foto: A Roger Davies