Make-up-maagd

geen

Ik heb een vraag voor je: wanneer heb je voor het laatst iets voor de eerste keer gedaan? Voor mij was dat afgelopen vrijdag, toen ik mijn make-up-maagdelijkheid verloor. 

Er zijn een heleboel reden waarom het beter is om een man te zijn. Zo hebben wij geen last van hormonale moodswings of glazen plafonds en hebben we meer en leukere hobby’s dan jullie.

Meterslange rijen voor de wc
Om nog maar te zwijgen over de meterslange rijen voor de vrouwenwc’s op openbare evenementen of de volstrekt ridicule hedendaagse tendens wanneer het op schoonheid aankomt, waarbij vrouwen na hun 25e worden afgeschreven als overjarige buffels, en mannen als een goede fles wijn redelijk probleemloos tot zeker een jaartje of veertig mee lijken te gaan. Er is echter één ding waar jullie je onwijs mee in je handen mogen knijpen: make-up.

Man-man
Ik ben een man-man, met een leren jas, kapotte spijkerbroeken en een haardos die Gaston Starreveld op slag verlammend depressief zou kunnen maken. Ik hou van muziek met gitaren, drink bier en vier mijn vakantie honderd keer liever kamperend aan een wildstromende rivier dan dat ik me twee weken lang in een Turks all-inclusive resort moet gaan zitten schamen. Dat ik make-up zou dragen, was zoals je begrijpt, nogal onwaarschijnlijk.

80′s rockstar
En toch was het vrijdag zover. Een feestje met als thema ‘80’s rockstars’ haalde me over, en met het motto ‘je doet het goed, of je doet het niet’ in mijn achterhoofd liet ik een vriendin zich op me losgaan. Het resultaat was een 80’s kapsel, zwarte nagels en een dikke zwarte lijn onder mijn ogen.

Fenomenale resultaten
De gevolgen waren verbluffend. Het feest en de hierop volgende stapavond waren een enorm succes, en nooit eerder heb ik in zo veel kroegen zo veel vrouwelijke aandacht gehad. Het was alsof ik een love potion van gestampt testosteron en de vermalen ziel van Michael Fassbender had gedronken. Ik ben allesbehalve een muurbloem normaalgesproken, maar dit was werkelijk fenomenaal.

Vrouwen drongen zich de hele nacht lang zonder schaamte aan me op, en ik besefte voor het eerst hoe het moet zijn om als vrouw zijnde voor de vierhonderdenzevenendertigste keer op een avond te worden aangesproken. Vleiend, maar dodelijk vermoeiend.

De morning after
Toen mijn kater me de volgende dag aan de nacht ervoor herinnerde, voelde ik me toch vreemd voldaan. Tot ik in de spiegel keek en me realiseerde dat ik geen make-up remover had: Ik zie er nog steeds uit als een uitgelopen wasbeer.

Volgende keer maar weer make-uploos op stap.